🗞  جهان در دل گذار تاریخی 📣 در #سرمقاله شماره جدید روزنامه اینترنتی KHAMENEI.IR به گذار تاریخی جهان، نشانه‌های افول سلطه تک‌بعدی غرب و ضرورت هوشیاری در این پیچ تاریخی پرداخته شده است.👇 🔹️جهان امروز در نقطه‌ای ایستاده است که دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک دوره بحران گذرا یا تلاطم سیاسی معمولی توصیف کرد، بلکه آنچه در حال وقوع است نشانه‌هایی روشن از ورود به یک گذار تاریخی عمیق و بنیادین را در خود دارد که با افول سلطه تک‌بعدی غرب همراه شده است. 🔹️ این وضعیت همان «برزخ تاریخی» است که در آن نظم مسلط پیشین که بر پایه هژمونی تحمیلی بنا شده بود، در حال فروپاشی است و نظم جدید هنوز متولد نشده است و در این فاصله میان مرگ جهان قدیم و زاده نشدن جهان جدید، انواع پدیده‌های ساختارشکنانه و رفتارهای نابهنجار در سیاست بین‌الملل ظهور می‌کند. 🔹️ امروز سیاست جهانی دقیقاً در همین دوره مبهم قرار گرفته است که در آن هنجارهای تثبیت‌شده گذشته که دهه‌ها ابزار تأمین منافع قدرت‌های خاص بود، کارایی خود را از دست داده‌اند و هیچ جایگزین پایداری نیز برای آن‌ها تعریف نشده است. 🔹️ تحولات بزرگ تاریخی هیچ‌گاه به‌صورت دفعی و ناگهانی رخ نمی‌دهند بلکه این دگرگونی‌ها همواره جریانی تدریجی، انباشتی و گاه نامحسوس دارند که در زیر پوست حوادث روزمره پیش می‌روند. 🔹️ واقعیت این است که جهان در دل یک «پیچ تاریخی» مهم حرکت می‌کند که در آن هندسه قدرت جهانی از غرب به سمت شرق در حال بازترسیم است و الگوهای سنتی رهبری جهانی دیگر پاسخگوی نیازهای جدید و مطالبات ملت‌های مستقل نیستند. 🔹️ نظم بین‌المللی که پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت، برخلاف ادعاهای تبلیغاتی، نه برای صلح جهانی بلکه بر مجموعه‌ای از قواعد و نهادها استوار بود که آمریکا از آن‌ها به عنوان پوششی برای پیشبرد اهداف امپریالیستی خود استفاده می‌کرد. 🔹️ این ساختار بر این فرض بنا شده بود که آمریکا با صرف هزینه‌های نظامی و اقتصادی، سلطه خود را به عنوان تنها پلیس جهانی حفظ کند اما امروز به دلیل فرسودگی داخلی و شکست‌های پی‌درپی راهبردی، این فرض به‌طور کامل فرو ریخته است. 🔹️ آمریکا به دلیل بحران‌های انباشته و کاهش معنادار قدرت تعیین‌کنندگی‌اش، نه‌تنها دیگر توان مدیریت یک‌جانبه نظم جهانی را ندارد، بلکه خود به اصلی‌ترین عامل ایجاد ناامنی و تخریب ساختارهای موجود تبدیل شده است. 🔹️ خروج از معاهدات بین‌المللی، بی‌اعتنایی سیستماتیک به معاهداتی که خود روزی مدافعش بود و برخورد کاملاً ابزاری با قواعد جهانی، همگی نشانه‌هایی از یک عقب‌نشینی اجباری و زوال هژمونیک هستند که ثبات سیستم قدیم را به مخاطره انداخته است. 🔹️ آنچه امروز واشنگتن تحت عنوان «نظم مبتنی بر قواعد» تبلیغ می‌کند، در واقعیت یک تعهد اخلاقی یا حقوقی نیست، بلکه آخرین تقلاها برای حفظ ابزاری مشروط است که تنها در جهت تأمین منافع فوری آن‌ها کارکرد دارد. 🔹️ در این نگاه، هرجا که قواعد بین‌المللی مانعی برای زیاده‌خواهی آمریکا ایجاد کنند، به‌راحتی زیر پا گذاشته می‌شوند و هرجا که بتوان از آن‌ها به عنوان سلاحی علیه قدرت‌های نوظهور و مستقل استفاده کرد، به شکلی گسترده و ریاکارانه برجسته می‌گردند. 🔹️ به دنبال این افول در عرصه قدرت سخت و نرم، سیاست بین‌الملل به‌سمت بازتولید الگوهای قدیمی حرکت کرده که در آن استفاده عریان از زور برای حفظ بقای قدرت‌های در حال سقوط، دوباره به امری عادی تبدیل شده است. 🔹️ تضعیف اعتبار نهادهای داوری بین‌المللی که روزگاری تحت نفوذ کامل غرب بودند، نشان می‌دهد که قانون حتی در شکل ناعادلانه قبلی‌اش هم دیگر نمی‌تواند نقش بازدارنده ایفا کند و حالا قدرت عریان جایگزین هرگونه منطق دیپلماتیک شده است. 🔹️ در جهان امروز، ارزش و جایگاه کشورها دیگر در شعارهای مربوط به پایبندی به معاهدات تعریف نمی‌شود، بلکه قدرت‌های رو به زوال با روی آوردن به روابط شخصی و منطق معامله‌گرایانه، اخلاق سیاسی را به‌طور کامل قربانی کرده‌اند تا از سقوط خود جلوگیری کنند. 🔹️ این وضعیت، جهان را به‌سمت یک نظم چندقطبی باثبات نمی‌برد، بلکه به‌سوی نوعی «بی‌نظمی فراگیر» هدایت می‌کند که در آن قدرت‌های غربی برای جبران افول خود، به هرج‌ومرج دامن می‌زنند. 🔹️ در این فضای جدید، بازیگرانی که سال‌ها از پاسخگویی گریخته‌اند با تخریب نهادهای داوری، عملاً راه را برای خشونت سیستماتیک هموار کرده‌اند. این انتقال تاریخی از یک نظم تحمیلی به بی‌نظمی موقت، هزینه‌های سنگینی را بر ملت‌های مستقل تحمیل کرده و ناامنی را به بخش جدایی‌ناپذیر زیست بین‌المللی در این دوره گذار تبدیل نموده است. 🔹️ ما اکنون در دورانی زندگی می‌کنیم که حقیقت نه از طریق حقوق، بلکه از طریق فشار و تخریبِ ناشی از استیصال قدرت‌های قدیمی تحمیل می‌شود. 📥 ادامه سرمقاله | نسخه PDF 🖼روزنامه #صدای_ایران 📲 @sedaye_iran_newspaper

🖼ادامه سرمقاله👇 🔹️ درک دقیق این لحظه تاریخی و هوشیاری در برابر لرزه‌های ناشی از فروپاشی هژمونی غرب، ضرورتی انکارناپذیر برای بقاء و حفظ منافع ملی در نظم جدید است. 🔹️ نادیده گرفتن واقعیت‌های این پیچ تاریخی و دلخوش کردن به ساختارهای فرسوده و در حال احتضار گذشته، خطایی راهبردی است که می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد. 🔹️ جهان قدیم با تمام قواعد تبعیض‌آمیزش در حال رفتن است و نظم آینده در حال متولد شدن است، این همان پیچ تاریخی است که رهبر انقلاب در سال‌های گذشته بارها بر آن تأکید داشته‌اند و اکنون رسانه‌های غربی مانند هفته‌نامه گاردین نیز این گذار جهانی را بسیار جدی گرفته و به تشریح آن پرداخته‌اند. 📥 نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید. 🖼روزنامه #صدای_ایران 📲 @sedaye_iran_newspaper

درباره نوشته عجیب یک نماینده مجلس ▪️طالع‌بینی به جای عقلانیت حکمرانی! 🔹اینکه آمریکا و اسرائیل بخواهند با ترفندهای رسانه‌ای «سایه جنگ» را همچنان بر سر ایران نگهدارند تا اقتصاد و جامعه ایران در وضعیت تعلیق و تلاطم بماند چیز عجیبی نیست؛ این یک شگرد رسانه‌ای است تا ناکامی در نبرد میدان را از طریق شعبده‌بازی‌های رسانه‌ای جبران کنند، امّا اینکه یک نماینده مجلس، آنهم نماینده شهری مانند قم که پایگاه معرفتی انقلاب اسلامی است، پیامی در کانال ایتای خود منتشر کند که دقیقاً در همان چارچوب جنگ شناختی دشمن عمل کند، بسیار عجیب و غریب است! 🔹آقای منّان رئیسی، نماینده محترم قم، نوشته است که با فرد اهل دلی دیداری داشته و او نکاتی درباره آینده به او گفته است! مثلاً گفته که درگیری با رژیم صهیونی مجدداً از سر گرفته می‌شود و البته این بار جنگ سخت‌تر و شدیدتری است! 🔹آن فرد صاحب‌دل! را ما نمی‌شناسیم و کاری به او نداریم، امّا این نوع سیاست‌ورزی آقای منان رئیسی در این مورد چه نسبتی با عقلانیت می‌تواند داشته باشد؟ عالم سیاست و عقلانیت، صحنه‌ی فال‌گیری و ارجاع به امور اینچنینی نیست؛ عقل به صراحت ایجاب می‌کند که نیروهای نظامی، در هر شرایطی در آمادگی کامل باشند و همواره احتمال جنگ قریب‌الوقوع بدهند؛ که از این جهت کشور در وضعیت مشخصی است و نیروهای مسلح همواره آمادگی دارند. 🔹امّا در کنار آن آمادگی نظامی، باید فضای «نه جنگ، نه صلح» که هیچ فایده‌ای برای کشور ندارد و صرفاً به استهلاک اقتصاد و وضعیت اجتماعی کمک می‌کند، کنار زده شود.

🔹بدون قضاوت درباره آن شخصی که اصلاً نمی‌شناسیم، این نوع مطلب‌نویسی آقای منان رئیسی، تا حدی شبیه طالع‌بینی‌هایی است که مثلاً می‌گویند متولدین فلان ماه، ضرورتاً فلان شخصیت‌ها و ویژگی‌ها را دارند! این طالع‌بینی‌ها از تکنیک «دوپهلوگویی‌هایی که همیشه می‌توان گفت» استفاده می‌کنند؛ آقای منان رئیسی هم با نشاندن یک عبارت «اگر بداء حاصل نشود» در میانه‌ی جملات خود، ادعاهای عجیب و غریب و بعضاً نامربوطی می‌کند که بیشتر مصداق همان طالع بینی و حتی رمالی است تا سیاست‌ورزی! 🔹آقای منان رئیسی با این نوشته خود قاعدتاً به فضای اقتصادی و اجتماعی و سیاسی ضربه می‌زند، امّا اگر تا چند ماه آینده جنگی صورت نگرفت- که احتمال صورت نگرفتن آن بر اساس شواهد میدانی و نه تخیلی زیاد است- خواهد گفت که بداء حاصل شد! به همین سادگی. این بار نه کسی او را احتمالاً بازخواست خواهد کرد و نه جبران خسارتی از اعصاب و اقتصاد مردم صورت می‌گیرد! 🔹به نظر می‌رسد یک نماینده مجلس که قرار است عصاره فضائل ملت باشد، باید متناسب‌تر با شان نمایندگی رفتار کند؛ بویژه آنکه این فرد نماینده قم باشد. نه آنکه طالع‌بینی را جایگزین عقلانیت و سیاست کند! 🔹و البته در این میان پرسش اساسی‌تر از هیئتی است که به نام «نظارت بر رفتار نمایندگان» تشکیل شد؛ اگر این هیئت، واقعاً موثر است و به کارکرد خود بی‌اعتنا نیست، آیا نباید در چنین مواردی به ماجرا ورود کرده و نماینده‌ای که ذهن‌ها را مشوّش می‌کند، حداقل مورد سوال قرار دهد؟! @TasnimNews

امت‌گرایی یک راهبرد است، نه ضعف قیس قریسی در شماره ۳۴ مجله «عصر اندیشه» تأکید می‌کند که رفتار امت‌گرایانه نه‌تنها عیب نیست، بلکه یک راهبرد تاریخی و قابل دفاع است. به گفته او، اروپا از دوران جنگ‌های صلیبی تاکنون، با وجود وقفه‌هایی مقطعی، همواره بر مبنای منطق امت‌گرایانه عمل کرده و امروز نیز در قالب یک «امت» می‌جنگد، اقتصاد خود را پیش می‌برد، مرزها را تنظیم می‌کند و تصمیمات راهبردی می‌گیرد. وی با اشاره به سیاست‌های بین‌المللی آمریکا می‌افزاید: اتحادهای واشنگتن نیز عمدتاً بر پایه نزدیکی‌های مذهبی و نژادی شکل می‌گیرد. بر همین اساس، اگر جمهوری اسلامی ایران رویکرد امت‌گرایانه را دنبال می‌کند، این رفتار نه قابل ایراد، بلکه اقدامی منطقی و قابل دفاع در چارچوب روابط قدرت جهانی است. #عصراندیشه

ایران یکی از ۱۲ حملۀ بزرگ سایبری جهان را ناکام گذاشت 🔹مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت: شب گذشته سامانۀ زیرساخت بزرگ‌ترین حملۀ DDoS در سال‌های گذشته به‌لحاظ تعداد بسته در ثانیه را به مقصد یکی از اپراتورهای کشور شناسایی و مقابله کرد. 🔹این حمله که از ۱۲۵ هزار منبع توزیع شده در سراسر دنیا انجام گرفت، یکی از ۱۲ حملۀ بزرگ جهان به‌لحاظ تعداد بسته در ثانیه بود. @Farsna

جدال - علی علیزاده: معتقدم متن زیر که در یک کانال تلگرامی کوچک به نام بازمانده که یک جوان معمولی می‌نویسد نوشته شده مهمترین موضع سیاسی است که این چند روز منتشر شده: «در اعتراضات بعدی یا اغتشاشات یا هرچه که می‌خواهید اسمش را بگذارید، این بار بروید به الیاس قالیباف بگویید که جلوی معترضان یا اغتشاشاگران یا هرچه که می‌خواهید اسمش را بگذارید بایستد. به یوسف پزشکیان کارت بسیج بدهید. به حسین شمخانی، مهدی ظریف، حمیدرضا عارف، کامبیز مهدی زاده. به محمدجواد آذری جهرمی بگویید بیاید مردم را متفرق کند، سیدعلی مدنی‌زاده. به فریدالدین حدادعادل بگویید بیاید جوانان عصبانی را آرام کند. شبنم نعمت‌زاده و مهدی آخوندی بیایند مزدوران اسراییل را شتک کنند. زینب قائم‌پناه و فاطمه اردشیر لاریجانی را برگردانید به وطن برای دفاع از نظام مقدس. سردبیر شرق را بفرستید اکباتان، کاریکاتوریست هم‌میهن را ببرید کرج، سرمقاله‌نویس سازندگی را مستقر کنید در ایذه‌. مصطفی فقیهی و علی احمدنیا و امیر تنها را بفرستید جلوی قمه‌کش‌ها. از این پروژه‌بگیرهای توییتری یک گردان چریکی درست کنید. خلاصه سنگر را حفظ کنید، مگر این‌ها هسته سخت نظام مقدس نیستند؟ بالاغیرتا بی‌خیال برادر زهرا عجمیان شوید، مگر برادر زهرا پزشکیان مُرده است؟» 🔗پ. ن ادمین: بنده رویکرد ضدساختاری آقای علیزاده را قبول ندارم اما پاسخگو کردن برخی مسئولین و آقازاده‌ها پذیرفتنی است. باید رویکرد درون‌گفتمانی و اصلاحطلبانه داشت. نه اعتراض ساختارشکنانه.

ترامپ دست خود را رو کرد؛ هدف، جنگ داخلی 🔹در راستای حمایت عوامل خارجی از اغتشاشات در ایران، ترامپ هم خیلی زود وارد معرکه شد و از آشوب و اغتشاش در ایران حمایت کرد. 🔹رئیس‌جمهور آمریکا نوشت: «اگر ایران به‌روی معترضان مسالمت‌آمیز شلیک کند و آن‌ها را به‌طور خشونت‌آمیز بکُشد، آمریکا به کمک آن‌ها خواهد آمد. ما کاملا برای اقدام آماده‌ایم.» 🔹ناظران بر این باورند که پیام ترامپ اثبات می‌کند که یک‌سر آشوب‌های ایران، مستقیماً در واشنگتن است و اغتشاشگران اکنون نمی‌توانند پنهان کنند که پیاده‌نظام دشمنان ایران هستند. @Farsna

مهم ترین دلیل جدیت اسرائیل و آمریکا برای مقابله با جمهوری اسلامی چیست؟ ✍فرشاد عادل 🔹با سپری شدن بیش از دو سال از رخداد هفت اکتبر و شکل گیری عزم قاطع در اسرائیل برای تقابل با محور ایران، اینک شاهد هستیم که قاطعیت در برخورد با جمهوری اسلامی علاوه بر اسرائیل در آمریکا هم به شدت پیگیری می‌شود و همین پیگیری و جدیت بود که بمب افکن های B2 را به آسمان ایران وارد کرد! 🔹اما دلیل این جدیت چیست؟ شاید مهم ترین دلیلی که آمریکا و اسرائیل را به این جمع بندی رسانده که باید در برهه کنونی به شدید ترین شکل در مقابل ایران بایستند، این است که جمهوری اسلامی علاوه بر اینکه یک عنصر ضد سیستم و در تقابل با نظم غربی است، بلکه تعریفی فرا ملی از خود ارائه داده و هویت خود را نه صرفا به عنوان یک حاکمیت ملی، بلکه به عنوان یک جنبش بین‌المللی ضد آمریکا تثبیت کرده است. 🔹شکل‌گیری چنین انگاره ای درباره جمهوری اسلامی و انعطاف ناپذیر بودن اش در اصول هویتی نظیر مبارزه با آمریکا و اسرائیل موجب شده که تهدید جمهوری اسلامی به عنوان یک تهدید گفتمانی خطرناک از سوی غرب ارزیابی شود و سطح برخورد با آن هم صرفا متوقف بر برخورد با یک نظام سیاسی نباشد. 🔹به همین سبب علی‌رغم اینکه تهدید جمهوری اسلامی برای اسرائیل و آمریکا در بسیاری از نقاط مانند فلسطین، لبنان و سوریه خنثی شده، محور اسرائیل و غرب همچنان از پیگیری پرونده ایران دست نمی‌کشد و با شدت بسیار و در شرایطی که انگاره ضعف جمهوری اسلامی تثبيت شده به تلاش های خود برای تقابل ادامه می‌دهد. 🔹در چنین شرایطی طبیعی است که پالس‌های جمهوری اسلامی برای مذاکره(در شرایطی که از نظر واشنگتن در ضعیف ترین حالت خود قرار دارد) بی پاسخ بماند و تنها شروط تسلیم بدون هیچ تضمینی برای حفظ موجودیت جمهوری اسلامی روی میز باشد! #نظم_جهانی #هسته‌ای_بهانه_است

با موضع‌گیری مقامات اسرائیلی و ترامپ، پشت صحنه‌ی ماجرا روشن شد. ما مواضع کسبه‌ی معترض را از عوامل تخریب‌گر جدا می‌دانیم و ترامپ بداند دخالت آمریکا در این مسئله‌ی داخلی برابر است با بهم‌ریختگی کل منطقه و هدم منافع آمریکا. مردم آمریکا بدانند ماجراجویی را ترامپ شروع کرد. مراقب سربازان خود باشند. شورای عالی امنیت ملی | تهران | ۱۲ دی‌ ۱۴۰۴ @alilarijani_ir

🎥 توهم فروشی ممنوع! 🔺دفاع جانانه بیژن عبدالکریمی از گفتمان انقلاب؛ از رهبر انقلاب تا سردار سلیمانی، حاجی‌زاده و باقری 🔹بیژن عبدالکریمی، استاد دانشگاه در رشته فلسفه: اسرائیل در حال آرایش جنگی است و در شرایط فعلی دیگر بحث گرانی نیست؛ بحث، امنیت ملی است. یعنی خدای نکرده ممکن است ایران به وضعیت زمینِ سوخته نزدیک شود. من در برابر امپریالیسم، 🔺در برابر امپریالیسم، در برابر آمریکا و اسرائیل، جانم را برای جمهوری اسلامی می‌دهم. در اپوزیسیون، چیزی جز توهم‌فروشی و رویاپردازی ندیده‌ام.

🔵‌۷۲ ساعت آینده برای جهان حیاتی است. ✍ابراهیم‌ ماجد ‌ اگر ایالات متحده موفق شود کنترل ونزوئلا را تحمیل کند، و به تبع آن بر بزرگ‌ترین ذخایر اثبات‌شده نفت جهان، این امر نشان‌دهنده تغییر عمده‌ای در توازن قدرت جهانی خواهد بود. چنین حرکتی نه برای بازگرداندن دموکراسی یا حفاظت از حقوق بشر، بلکه برای بازپس‌گیری سلطه استراتژیک بر انرژی، مسیرهای تجاری و هم‌ترازی‌های منطقه‌ای است. در این صورت، ایران احتمالاً به خط مقدم اولویت‌های استراتژیک واشنگتن تبدیل خواهد شد. تأمین کنترل بر نفت ونزوئلا، آسیب‌پذیری ایالات متحده را نسبت به اختلالات انرژی در خلیج فارس کاهش می‌دهد و محافظی در برابر شوک‌های عرضه در صورت رویارویی با ایران فراهم می‌کند. با داشتن منبع مطمئن جایگزین نفت خام سنگین تحت نفوذ خود، واشنگتن در موقعیت بهتری برای جذب یا جبران نابودی یا تعطیلی زیرساخت‌های انرژی در خلیج فارس طی یک جنگ قرار خواهد گرفت. این امر هزینه اقتصادی تشدید تنش را کاهش می‌دهد و فشار نظامی علیه ایران را از نظر سیاسی و اقتصادی قابل مدیریت‌تر می‌سازد. همزمان، چنین کنترلی توانایی ایالات متحده را برای شکل‌دهی به جریان‌ها و قیمت‌گذاری نفت جهانی تقویت می‌کند، نقش مرکزی دلار را در بازارهای انرژی تثبیت می‌نماید و به حفظ سیستم پترودلار که پایه قدرت مالی ایالات متحده است، کمک می‌کند. ونزوئلا بنابراین بیش از یک مسئله منطقه‌ای خواهد شد. آن به یک سابقه استراتژیک تبدیل می‌شود، نمایشی از اینکه فشار اقتصادی، مهندسی سیاسی و در صورت لزوم، زور می‌تواند برای بازسازی دولت‌های مستقل و بازتنظیم توازن قدرت جهانی استفاده شود. با این حال، اگر ایالات متحده در ونزوئلا گرفتار شود و با مقاومت پایدار روبرو گردد، نتیجه به طور چشمگیری تغییر می‌کند. یک بحران طولانی‌مدت سرمایه سیاسی را تخلیه می‌کند، منابع نظامی و اقتصادی را کش می‌دهد و ظرفیت واشنگتن برای افکنش قدرت در جاهای دیگر، از جمله خاورمیانه، را تضعیف می‌نماید. این امر برنامه‌ریزی استراتژیک اسرائیل را که به شدت به نفوذ منطقه‌ای ایالات متحده وابسته است، پیچیده‌تر می‌کند. آنچه در ونزوئلا رخ می‌دهد، در آمریکای لاتین باقی نخواهد ماند. آن آینده کنترل انرژی، محدودیت‌های قدرت آمریکا و جهت‌گیری تقابل ژئوپلیتیک را فراتر از کاراکاس شکل خواهد داد. 🔗 Ibrahim Majed https://x.com/ibrahimtmajed/status/2007365165281325206 https://x.com/i/status/2007390488316321895 🆔@nazm_jahani