۲/۲ 📌 از کنترل دریایی تا مصونیت زمینی تسلط دریایی به گلوگاه‌ها و شریان‌های مالی متکی است. راه‌آهن تحت مجموعه متفاوتی از قوانین عمل می‌کند: * قطاری که در قلمرو حاکمیتی اوراسیا حرکت می‌کند، توسط ناوشکن قابل رهگیری نیست. * محموله آن توسط نیروهای دریایی قابل توقیف نیست. * تراکنش‌های آن توسط بانک‌های غربی قابل مسدود شدن نیست. روسیه و ایران به دنبال شکست دادن نیروی دریایی آمریکا نبوده‌اند؛ آن‌ها ابزارهای استراتژیک آن را برای جابجایی کالاهای اساسی «بی‌اثر» کرده‌اند. آن‌ها بدون شلیک حتی یک گلوله به مزیتی نامتقارن دست یافته‌اند و نشان دادند که زیرساخت (هرچند کند و دشوار) می‌تواند قدرت نظامی سنتی را خنثی کند. 📌 زیرساخت پسا-دلاری به مثابه استراتژی راه‌آهن رشت–آستارا تجسم فیزیکی جهان پسا-دلاری است: * قلب صنعتی روسیه را به خزر و اقیانوس هند متصل می‌کند. * کاملاً خارج از گلوگاه‌های دریایی تحت نفوذ غرب عبور می‌کند. * سیستم سوئیفت و سایر مکانیسم‌های نظارت مالی را دور می‌زند. به عبارت دیگر، این پروژه معماری بنیادین تجارت جهانی را تغییر می‌دهد. پیش‌بینی می‌شود ظرفیت ترانزیت کالا در این کریدور از ۱۰۰ میلیون تن در سال فراتر رود که از برخی بنادر خلیج فارس نیز بیشتر است. زیرساخت خود به یک سلاح تبدیل می‌شود: سیستمی استراتژیک و سخت‌افزاری که برای جذب فشار، دور زدن اجبار و تضمین تداوم طراحی شده است. 📌 هیاهو؛ نمادی از تغییر پارادایم غرش گروه‌های ضربت، رژه‌های نظامی و رهگیری پهپادها، تنها اصطکاک هستند نه قدرت واقعی. این صدای برخورد یک پارادایم منسوخ با یک هندسه جدید است. جنگی که این قرن را تعریف می‌کند، خاموش، ساختاری و انباشته است. این جنگ نه با موشک یا بمب، بلکه از طریق قراردادها، نقشه‌برداری‌های زمینی، ریل‌های فولادی و سیاست‌های هماهنگ قاره‌ای پیش می‌رود. غرب با یک رویارویی مستقیم روبرو نیست، بلکه به صورت ساختاری در حال «دور خوردن» است و قدرت دریایی‌اش به امری تشریفاتی بدل شده است. 📌 فرجام اجتناب‌ناپذیر تا سال ۲۰۳۰، کریدور رشت–آستارا–باکو–روسیه با ظرفیت کامل فعالیت خواهد کرد. لجستیک نظامی و تجاری اوراسیا کاملاً مستقل از کنترل غرب عمل خواهد کرد. «تله ریملند» به یک اثر باستانی تبدیل خواهد شد. نمایش‌های خلیج فارس تنها یک پانویس تاریخی خواهد بود. معماری قاره‌ای پسا-دلاریِ اوراسیا مصونیت استراتژیک خود را تضمین کرده و ثابت خواهد کرد که قدرت واقعی در سکوت، دور از چشم عموم و در میان فولاد، گل‌ولای و قراردادها ساخته می‌شود. درس این ماجرا صریح است: قرن بیست و یکم متعلق به کسانی نخواهد بود که قدرت را فریاد می‌زنند، بلکه متعلق به کسانی است که آن را در سکوت بنا می‌کنند. https://x.com/i/status/2019078502603952348 https://x.com/i/status/2019081424612049243

#قدرت از #دریا و کنترل گلوگاه‌های آبی-مالی (ریملند غرب) به سمت جنگ زمینی خاموش و ساخت زیرساخت‌های پسا-دلاری اوراسیا منتقل شده است. هیاهوی نظامی صرفاً یک توهم است، در حالی که قدرت واقعی در سکوت و از طریق ابزارهای ساختاری مانند راه‌آهن رشت-آستارا ساخته می‌شود. این پروژه، تله ریملند را می‌گسلد و با ایجاد مصونیت زمینی، اهرَم‌های فشار غرب (نیروی دریایی، تحریم، سوئیفت) را بی‌اثر و دور می‌زند؛ بنابراین، #مناسبات_قدرت نه از طریق رویارویی مستقیم، بلکه از طریق دور زدن ساختاری و بازتعریف معماری تجارت جهانی در حال دگرگونی است.

🔹 جی‌دی‌‌ونس معاون ترامپ: 🔹فردی که در ایران تصمیم‌گیری می‌کند، رهبر جمهوری اسلامی است. 🔹به نظر می‌رسد وزیر امور خارجه با رهبر در ارتباط است و ما هم عمدتاً با همان فرد در تماس بوده‌ایم. 🔹ترامپ می‌تواند تلفن را بردارد و با پوتین صحبت کند. می‌تواند تلفن را بردارد و با شی جین‌پینگ صحبت کند. حتی با کشورهایی که روابط بسیار خصمانه‌ای با آن‌ها داریم. 🔹این واقعاً عجیب است که نمی‌توانیم مستقیماً با رهبر ایران صحبت کنیم.: 🔹ترامپ تلاش خواهد کرد آنچه را می‌تواند از طریق روش‌های غیرنظامی به دست آورد. 🔹و اگر احساس کند که گزینه نظامی تنها راه است، در نهایت آن گزینه را انتخاب خواهد کرد. 🔹من کاملاً آگاه هستم که خاورمیانه می‌تواند به باتلاق‌های پیچیده و پرهزینه منجر شود. باور کنید. رئیس‌جمهور ایالات متحده هم همین‌طور فکر می‌کند. ما می‌دانیم چنین خطراتی وجود دارد، اما مهم‌تر از آن، تاریخ را هم می‌شناسیم و رئیس‌جمهور هیچ علاقه‌ای به تکرار تجربه عراق ندارد.

⭕️​بزرگ‌ترین معمای زمانه ما: اپستین برای چه کسی کار می‌کرد؟ ✍آلون میزراحی ​اپستین: من یک یهودی هستم و تابعیت اسرائیل را دارم؛ تمام دوستان، سرمایه‌گذاران و شرکای نزدیک من یهودی و دارای تابعیت اسرائیل هستند؛ تمام دوستان دانشگاهی من یهودیان دارای تابعیت اسرائیل و صهیونیست‌های پرشور هستند؛ من همکاری نزدیکی با چهره‌های اصلی قدرت در آی‌پک (AIPAC) و سازمان‌های مشابه در کشورهای دیگر داشتم؛ من از طرف اسرائیل با دولت‌های خارجی صحبت کردم و در میانجی‌گری قراردادها برای اسرائیل نقش داشتم؛ من نماینده راتچیلدها هستم؛ این‌ها نقل‌قول‌های مورد علاقه من از تلمود است؛ من به‌طور مرتب با یک نخست‌وزیر سابق اسرائیل در ارتباط هستم. ​همان رسانه‌های غربی که هرگز جنایات و ارتباطات اپستین را گزارش نکردند و فعالانه به پنهان کردن جنایات اسرائیل کمک می‌کنند: "واضح است که اپستین جاسوس روسیه بود." ​چند نکته حاشیه‌ای جالب که ممکن است برای ناظران دقیق مسائل مفید باشد: ​رابرت ماکسول، پدر گیلین (Ghislaine)، در معتبرترین قبرستان یهودی در کل جهان به خاک سپرده شد: کوه زیتون در اورشلیم؛ جایی که رؤسای جمهور سابق، نخست‌وزیران و چهره‌های استثنایی صهیونیست دفن شده‌اند. ​در مراسم تدفین او، هم شامیر (نخست‌وزیر وقت اسرائیل) و هم هرتزوگ (رئیس‌جمهور وقت) و بسیاری دیگر از مقامات و شخصیت‌های رسمی حضور داشتند. علاوه‌ بر این، هنگامی که جسد او به اسرائیل منتقل شد، جنگنده‌های اسرائیلی به نشانه بالاترین احترام ملی، هواپیمای او را اسکورت کردند.» https://x.com/i/status/2018948945544696171 https://x.com/i/status/2018998367733363192

⭕️بیژن عبدالکریمی خطاب به روشنفکران و کنشگران بی‌اعتنا به نظام سلطه: آیا هایپر رئالیتی بودریار و آپاراتوس نظام های سلطه آلتوسر وجود ندارد؟ روزنامه فرانسوی «لو فیگارو» در گزارشی با عنوان «جنگ دیجیتال اسرائیل علیه جمهوری اسلامی در سایه؛ حساب‌های جعلی، لایک‌ها و شاه ایران»، نوشت: در حالی که آمریکا تهدید به حملات جدید علیه ایران می‌کند تا جمهوری اسلامی را دچار بی ثباتی کند، نبرد دیگری نیز در فضای آنلاین در جریان است. در شبکه‌های اجتماعی، کابینه اسرائیل در تلاش است تا روایت تغییر نظام در ایران را شکل دهد و بر افکار عمومی تاثیر بگذارد. به نوشته لوفیگارو «در این عملیات دیجیتال، از حساب‌های جعلی و لایکهای ساختگی استفاده می‌شود تا پیام‌هایی خاص منتشر شود که به نفع تغییر نظام در ایران باشد. این پیام‌ها، پسر شاه پیشین ایران را به صورت نمادین به عنوان چهره جایگزین بازنمایی می کنند.» لو فیگارو نوشت: هدف از این تلاش، مهندسی افکار عمومی ایرانیان، به‌ویژه نسل‌های جوان‌تر و القای این باور است که تغییر نظام و جایگزینی جمهوری اسلامی با نظامی دیگر (نظیر یک نظام سلطنت‌طلب یا جمهوری سکولار) ممکن و مطلوب است. براساس این گزارش، این کارزارهای دیجیتال در بستر پلتفرم‌هایی مانند ایکس (توییتر سابق)، اینستاگرام و سایر شبکه‌های اجتماعی هدایت می‌شوند و از ابزارهایی مانند ربات‌های‌ حساب کاربری، انتشار گستردهٔ محتوا و لایک‌های جعلی برای افزایش دیده‌شدن پیام‌ها بهره می‌برند. لو فیگارو نوشت: این فعالیت‌ها بخشی از آنچه اسرائیل جنگ دیجیتال علیه جمهوری اسلامی می‌نامد است و در کنار عملیات نظامی مستقیم یا فشارهای دیپلماتیک پیگیری می شود. این رسانه فرانسوی زبان افزود: حساب‌های جعلی و لایک‌های ساختگی به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که پست‌ها و پیام‌های خاص را پررنگ کنند و موجب شوند برخی ایده‌ها بیشتر در دید مخاطبان ایرانی قرار بگیرند. براساس این گزارش، نمادهایی مثل شاه ایران (اشاره به رضا پهلوی) در بعضی از این پیام‌ها برجسته می‌شوند تا حس نوستالژیک یا امید به تغییر را تقویت کنند. لو فیگارو نوشت: هم‌زمان با فشار سیاسی و نظامی علیه جمهوری اسلامی، اسرائیل مشغول یک نبرد اطلاعاتی و روایت‌سازی برخط (آنلاین) است تا از طریق شبکه‌های اجتماعی روایت‌های خاصی درباره آینده ایران را ترویج دهد. این رسانه غربی از تلاش رژیم صهیونیستی برای محبوب نشان دادن پهلوی خبر داد و افزود: ۹۵ درصد حساب های حامی پهلوی در ایکس، غیرواقعی و جعلی (فیک) هستند. لو فیگارو نوشت: یکی از اهداف آشکار این جنگ در سایه، ترویج رضا پهلوی است. پس از جنگ دوازده روزه، جنگی دیگر به صورت آنلاین در شبکه‌های اجتماعی از سوی اسرائیل در جریان است. هر چند در میدان نظامی، آهنگ عملیات کند شد؛ اما در شبکه‌های اجتماعی، جنگ هرگز متوقف نشده است.

💢بزرگترین فاجعه اقتصادی ایران در اواخر دولت خاتمی با دادن مجوز به بانک‌های خصوصی اتفاق افتاد/ همین افرادی که چهره مظلوم به خودشان می‌گیرند در دولت‌های هاشمی، خاتمی، احمدی‌نژاد، روحانی و پزشکیان صاحب بیشترین نفوذ بودند/ کشور همیشه دست جریان لیبرال بوده. 🎙حسین معروف حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻 @HokmranOnline

⚡️هشدار نشنال اینترست درباره ریسک جدی حمله به ایران؛ وقتی هدف دیگر فقط «هسته‌ای» نیست همه چیز فرق می کند! 🟡نشنال اینترست نوشت: با افزایش احتمال تصمیم دولت ترامپ برای حمله نظامی به ایران، بازار جهانی نفت وارد فاز هشدار شده و قیمت نفت برنت به بالای ۷۰ دلار در هر بشکه رسیده؛ بالاترین رقم از ژوئیه گذشته، آن هم برخلاف انتظار بازار از مازاد عرضه و رشد ذخایر. 🟡تفاوت اصلی وضعیت کنونی با درگیری ژوئن ۲۰۲۵، «ماهیت هدف حمله» است؛ آن زمان تمرکز بر برنامه هسته‌ای ایران بود، اما اکنون واشنگتن روی تضعیف کنترل سیاسی ایران تمرکز دارد. این تغییر، منطق خویشتن‌داری تهران را به‌شدت تغییر می‌دهد می‌کند. 🟡مقاله هشدار می‌دهد اگر ایران تهدیدی وجودی احساس کند، احتمال حمله به پایگاه‌های آمریکا، ناوهای نظامی و زیرساخت‌های انرژی کشورهای خلیج فارس افزایش می‌یابد. ایران از نظر توان موشکی قادر به اختلال جدی در عرضه نفت است. بازار نفت در سال‌های اخیر تنها به اختلال واقعی واکنش پایدار نشان داده است؛ بنابراین جهش قیمت به بالای ۸۰ دلار بدون حمله به تأسیسات انرژی بعید است؛ اما این‌بار، چنین سناریویی صرفاً «تهدید نظری» نیست! ☀️ @shidtv

📰چگونه لابی اسرائیل با پرونده تیک‌تاک به سیاست و فناوری آمریکا نفوذ کرد؟ 🟡به گزارش Press TV، فشارهای سیاسی آمریکا برای ممنوعیت تیک‌تاک، در عمل زمینه را برای نقش‌آفرینی شرکت اوراکل فراهم کرد؛ شرکتی که قرار است کنترل داده‌های کاربران آمریکایی و الگوریتم این پلتفرم را بر عهده بگیرد. 🟡واشنگتن این اقدام را تلاشی برای مقابله با «دستکاری چین» معرفی می‌کند، اما فعالان حامی فلسطین معتقدند هدف اصلی، مهار گسترش محتوای طرفدار فلسطین است. 🟡طبق پژوهش دانشگاه نورث‌ایسترن، محتوای حامی فلسطین در تیک‌تاک تا سپتامبر ۲۰۲۵ حدود ۱۷ برابر بیشتر از محتوای حامی اسرائیل بوده که بازتابی از تغییر گرایش نسل جوان آمریکا محسوب می‌شود. Press TV گزارش می‌دهد مدیران ارشد اوراکل، از جمله لری الیسون و سفرا کتز، روابط نزدیکی با اسرائیل دارند و این شرکت پس از آغاز جنگ غزه، به‌طور علنی از اسرائیل حمایت کرده است. اوراکل همچنین در پروژه‌هایی برای تقویت روایت‌های حامی اسرائیل در شبکه‌های اجتماعی و همکاری فناورانه با نهادهای نظامی اسرائیل مشارکت داشته است. 🟡این گزارش تأکید می‌کند پیوند لابی سیاسی، قدرت فناوری و کنترل پلتفرم‌های دیجیتال به ابزاری برای سانسور روایت‌های مخالف و جهت‌دهی به افکار عمومی آمریکا تبدیل شده است. ☀️ @shidtv

📰افول نامتقارن آمریکا؛ کاهش قدرت، تداوم تهدید 🟡به گزارش المیادین انگلیسی، «تیم اندرسون» پژوهشگر و مدیر مرکز مطالعات ضد‌هژمونیک در سیدنی، معتقد است ایالات متحده وارد مرحله‌ای از افول اقتصادی و سیاسی شده، اما این افول «نابرابر» است و همچنان آمریکا به بازیگری خطرناک در نظام جهانی است. 🟡به‌گفته اندرسون، آمریکا دیگر قدرت برتر در حوزه‌هایی چون تولید صنعتی، تجارت و حتی فناوری نیست، اما همچنان بر ارکان کلیدی نظم جهانی، از جمله نظام مالی بین‌المللی، شبکه‌های رسانه‌ای و ماشین نظامی سلطه دارد. این ترکیبِ کاهش قدرت مادی و تداوم ابزارهای سلطه، ماهیت افول آمریکا را پیچیده کرده است. 🟡او با استناد به آمار سال ۲۰۲۵ می‌نویسد تولید ناخالص داخلی چین بر پایه برابری قدرت خرید به ۴۰.۷ تریلیون دلار رسیده، در حالی که این رقم برای آمریکا ۳۰.۵ تریلیون دلار است. همچنین چین حدود ۱۸ درصد از تولید صنعتی جهان را در اختیار دارد، در مقابل سهم ۹.۵ درصدی آمریکا. 🟡به باور اندرسون، واشنگتن به‌جای رویارویی مستقیم با چین، به سمت جنگ‌های نیابتی و ترکیبی حرکت کرده؛ راهبردی متکی بر تحریم‌های اقتصادی، سلطه دلار، عملیات رسانه‌ای و مداخلات غیرمستقیم. او نتیجه می‌گیرد مقابله با این وضعیت، مستلزم راهبردی چندقطبی، اتحادهای دفاعی، بدیل‌های مالی مرتبط با بریکس و تقویت رسانه‌های مستقل است. ☀️ @shidtv

🎥 رؤیای «خاورمیانه جدید» آمریکا و اسرائیل در برابر سد شکست‌ناپذیر ایران! 🔹عدنان هیاجنه استاد روابط بین الملل دانشگاه قطر: اسرائیل بر آمریکا فشار می‌آورد تا یک «خاورمیانه‌ی جدید» را شکل دهد؛ منطقه‌ای که تحت کنترل اسرائیل باشد. آنها حاضر نیستند در این منطقه یک ایران قدرتمند وجود داشته باشد. هدف اصلی ترامپ نیز همین است: ایران نباید قدرت بگیرد.

✍حسین قتیب ‌در روابط بین‌الملل، جنگ یک «استثنا» نیست؛ قاعده‌ای است که فقط گاهی به تعویق می‌افتد. صلح اغلب وقفه‌ای کوتاه میان دو بحران است. تاریخ سه قرن اخیر ایران، از سقوط اصفهان تا تهدیدات ترامپ، روایت زندگی در همین منطق سخت و بی‌رحمِ بقاست. ‌در نگاه واقع‌گرایان، جنگ یک حادثه استثنایی نیست، بلکه وضعیت عادی سیاست در مقیاس بین‌المللی است. دلیلش هم نه بدذاتی دولت‌هاست و نه سوءتفاهم‌های گذرا، بلکه ساختار نظام بین‌الملل است: جهانی بدون یک اقتدار برتر که بتواند امنیت را تضمین کند. در چنین نظمی، هر دولت ناچار است امنیت را خودش تولید کند. اما همین تلاش برای امنیت، اغلب ناخواسته ناامنی می‌آفریند: افزایش قدرت یک دولت، برای دیگری تهدید است، حتی اگر نیت اولی دفاعی باشد. این همان معمای امنیت است و پیامد طبیعی آن، رقابت، اتحادسازی، بحران‌های تکرارشونده، و در نهایت جنگ. ‌از همین جا واقع‌گرایی به گزاره‌ای می‌رسد که برای فهم تاریخ ایران هم کلیدی است: صلح، وضعیت پایدار نیست؛ وقفه‌ای است میان دو موج رقابت. صلح زمانی رخ می‌دهد که توازن قوا، بازدارندگی، یا هزینه‌های جنگ، موقتاً دست دولت‌ها را از ماشه دور کند. اما چون رقابت از بین نمی‌رود، صلح هم در نهایت موقتی است. به همین دلیل واقع‌گرایان به جای وعده «صلح پایدار»، درباره بقا، قدرت، بازدارندگی و مدیریت بحران حرف می‌زنند. ‌اگر این منطق را معیار بگیریم، تاریخ سه قرن اخیر ایران را می‌توان یک مطالعه موردی روشن دید: کشوری که بارها در محیطی زیسته که جنگ امکان دائمی بوده و صلح فقط فاصله میان فشارها. ‌از سقوط اصفهان تا قرن نوزدهم: ورود ایران به عصر محاصره ژئوپلیتیک ‌سقوط اصفهان در پایان دوره شاه سلطان حسین فقط سقوط یک پایتخت نبود؛ آغاز دوره‌ای بود که محیط امنیتی ایران را از بنیاد تغییر داد. ایران وارد عصری شد که در آن چند قدرت بزرگ، همزمان در پیرامونش فعال بودند و هرکدام منطق جنگ و ظرفیت تحمیل هزینه را به سطحی رسانده بودند که دولت سنتی ایران با آن بیگانه بود. ‌در شمال، روسیه در حال صعود، با هدف نفوذ در قفقاز و دسترسی به آب‌های گرم، تبدیل به یک فشار دائمی شد. در غرب، عثمانی همچنان رقیب تاریخی بود. در جنوب و خلیج فارس، بریتانیا با منطق امپراتوری دریایی و امنیت هند بریتانیا وارد شد. شرق نیز با حضور هند بریتانیا، عملاً به بخشی از معادله امنیتی لندن تبدیل شده بود. نتیجه این بود که ایران با یک «محاصره ژئوپلیتیک» مواجه شد، در زمانی که هنوز ابزارهای دولت مدرن را در اختیار نداشت: مالیات کارآمد، دیوان سالاری منسجم، ارتش منظم، اقتصاد مولد و ظرفیت بسیج منابع. ‌قرن نوزدهم قرن ضعف ساختاری بود. اما در عین حال، ایران در یک هدف بزرگ موفق شد: بقای دولت و تداوم حاکمیت ملی. در منطقه‌ای که بسیاری از واحدهای سیاسی یا در نظم استعماری ادغام شدند یا تکه تکه شدند، ایران توانست به عنوان یک واحد سیاسی مستقل باقی بماند. این همان هدف نهایی در واقع‌گرایی است: بقا.