مقاله‌ای مهم از توماس فریدمن، یکی از نویسندگان آمریکایی طرفدار سرسخت اسرائیل، که در سال‌های اخیر از منتقدان سرسخت اسرائیل بوده است...

او میگوید:هیچ جنگی ایران را «یک بار برای همیشه» پایان نمی‌دهد توماس فریدمن در نیویورک تایمز می‌نویسد من نسبت به این جنگ علیه ایران مردد بودم — حداقل می‌توان گفت موضع من متزلزل بود. در حالی که هیچ چیز نمی‌تواند خاورمیانه را بهتر کند جز به قدرت رسیدن یک دولت خوب در تهران، اما به شدت شک دارم که فقط نابود کردن ایران از طریق حملات هوایی بتواند این تغییر را ایجاد کند. کاش رئیس‌جمهور ترامپ قبل از فشردن ماشه، با کسی غیر از حس ششم خود مشورت می‌کرد. شاید بتوانم موضع خود را بهتر با به اشتراک گذاشتن چند قاعده که همیشه در پوشش خبری این منطقه مرا راهنمایی کرده‌اند، توضیح دهم. قاعده اول: خطرناک‌ترین چهار کلمه در خاورمیانه «یک بار برای همیشه» است — مانند این که گفته شود اسرائیل یا آمریکا تهدید نظامی (هر چه می‌خواهید بگذارید) را «یک بار برای همیشه» پایان خواهند داد. من این قاعده را در مقاله‌ای در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، نه روز پس از حمله حماس به اسرائیل، زمانی که دولت اسرائیل در حال بررسی پاسخ بود، ذکر کرده بودم. تنها راه برای از بین بردن تهدید نظامی «یک بار برای همیشه» از طریق قدرت به علاوه سیاست است — با ایجاد رهبری بهتر و پایدار در طرف مقابل. این موضوع بسیار پیچیده است و همیشه نیازمند امتیازات سیاسی از جانب شماست. به محدودیت‌های ترور به عنوان یک ابزار «نهایی» نگاه کنید. من شاهد بودم که اسرائیلی‌ها سه نسل از رهبران حماس را کشتند. نسل اول بنیان‌گذاران جنبش بودند که در دهه ۹۰ و اوایل هزاره تصفیه شدند. از جمله آنها یحیی عیاش («مهندس») که در سال ۱۹۹۶ کشته شد؛ شیخ احمد یاسین، رهبر معنوی حماس، که در سال ۲۰۰۴ ترور شد؛ و عبدالعزیز الرنتیسی، جانشین مستقیم یاسین، که حدود یک ماه بعد کشته شد. سپس نسل جدیدی از رهبران ظاهر شدند که تمرکزشان بر تبدیل حماس از یک گروه مسلح به یک سازمان حکومتی با زرادخانه موشکی پیشرفته بود. از جمله آنها سعید سیام، احمد الجعبری، و محمود المبحوح بودند — که همه در نهایت توسط اسرائیل ترور شدند. سپس، پس از حملات ۷ اکتبر، اسرائیل کمپینی سیستماتیک برای تصفیه نسل بعدی رهبران حماس آغاز کرد. در دو سال گذشته، صالح العاروری که حلقه ارتباطی کلیدی با حزب‌الله بود؛ فرمانده نظامی محمد الضیف؛ اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی؛ یحیی السنوار، مغز متفکر حملات ۷ اکتبر؛ و محمد السنوار، برادر و جانشین او به عنوان فرمانده نظامی، کشته شدند. و حالا به این سوال پاسخ دهید: امروز چه کسی بر مناطق غزه که اکثر فلسطینی‌ها در آن زندگی می‌کنند — خارج از منطقه تحت کنترل اسرائیل — حکومت می‌کند؟ پاسخ: حماس، نسل چهارم. خلاصه اینکه، اسرائیل تمام رهبری حماس مجاور خود در غزه را — سه بار — کشته است، اما نتوانسته است کنترل حماس را «یک بار برای همیشه» از بین ببرد. تصور کنید این کار چقدر سخت‌تر خواهد بود وقتی موضوع رهبری ایران باشد، از هوا، و در فاصله حدود هزار مایل. در غزه، استراتژی «قطع سر» حماس را به طور جزئی متوقف نکرده است چون این جنبش ریشه‌های سیاسی و فرهنگی عمیقی در بخش متدین‌تر جمعیت دارد. همچنین حماس حتی بدون رهبری توانسته است کسانی را که مخالفش هستند — و شاید اکنون اکثریت باشند — بکشد یا ترساند. و همچنین به این دلیل که دولت اسرائیل به طور ثابت از همکاری با رهبری فلسطینی جایگزین، یعنی تشکیلات خودگردان در کرانه باختری، که قبل از اخراج توسط حماس در ژوئن ۲۰۰۷ غزه را اداره می‌کرد، خودداری کرده است. چرا بنیامین نتانیاهو با تشکیلات همکاری نمی‌کند؟ چون هدف واقعی او، همانطور که در بیانیه تأسیس ائتلاف دولتی‌اش به وضوح آمده، گسترش کنترل دائمی اسرائیل بر کرانه باختری است — پروژه‌ای که در حالی که جنگ با ایران ادامه دارد، روی آن کار می‌کند. مشکلات زیادی در رهبری تشکیلات خودگردان وجود دارد، اما آنها هنوز با ارتش اسرائیل برای جلوگیری از خشونت در کرانه باختری همکاری می‌کنند. اما شما این را از نتانیاهو نخواهید شنید. او می‌خواهد ترامپ فکر کند که تشکیلات بی‌فایده است، و ترامپ کاملاً این را پذیرفته است. نتانیاهو می‌خواهد هر رئیس‌جمهور آمریکا باور کند که جایگزین فلسطینی مشروعی برای حماس وجود ندارد، که آن هم غیرقانونی است، و بنابراین راه‌حل دو دولت غیرممکن است، و اسرائیل باید کنترل دائمی بر کرانه باختری داشته باشد و روزی آن را ضمیمه کند — «یک بار برای همیشه». (و این سناریو هم موفق نخواهد شد). به نظر می‌رسد داستان ایران در مسیر مشابهی پیش می‌رود: نتانیاهو و ترامپ به کشتن رهبران ایران ادامه می‌دهند، و ایران آنها را بازتولید می‌کند. و تا کنون، اعضای شجاع اپوزیسیون ایران — که هنوز فاقد رهبری متحد و برنامه مشترک هستند — در خانه‌های خود مانده‌اند، ترسانده شده توسط اوباش رژیم در تهران و بمب‌های باران شده از تل‌آویو. قاعده دوم: تمام «شیک» همسایه‌ات را نخور.

🎥 امپراطوری آمریکا در سراشیبی سقوط 🔺️ نویسنده برجسته آمریکایی؛ ترامپ فقط زبان زور می‌فهمد! 🔹مکس بلومنتال، نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی: چرا ایران باید به پای میز مذاکره برگردد؟ تنها کاری که ایران در این مرحله می‌تواند بکند، تحمیل پایان جنگ از طریق زور است. این تنها زبانی است که دولت ترامپ نشان داده می‌فهمد. 🔺️آمریکایی‌ها نمی‌توانند پهپادهای شاهد ایران را مهار کنند. پس اوضاع مطابق برنامه پیش نمی‌رود و ایران به گمانم آماده جنگی چندماهه است که می‌تواند امپراتوری آمریکا را کاملاً فرسوده کند.

🎥 تحلیلگر سابق سیا؛ از «نیل تا فرات» پروژه سلطه‌طلبی اسرائیل! 🔸لری جانسون لری جانسون، تحلیلگر سابق سیا: کشتن همه عرب‌ها و مسلمانان، این همان چیزی است که اسرائیل می‌خواهد. ... اسرائیل به دنبال این نیست که خودش را حفظ کند. آنها اسیر این دروغ صهیونیستی هستند که معتقدند حق دارند بر سرزمینی از نیل تا فرات تسلط داشته باشند. 🔺️به همین منظور، قبلاً هم روشن کرده‌اند که به سراغ ترکیه خواهند آمد.

📸 بای بای برق اسرائیل! ⭕️ فعال رسانه‌ای و کاربر آمریکایی؛ "بزرگترین نیروگاه ایران تنها ۲.۹ درصد از کل برق کشور را تأمین می کند. شبکه برق آنها غیر متمرکز است. بزرگترین نیروگاه اسرائیل اوروت رابین ۲۰ درصد از کل برق اسرائیل را تشکیل می دهد. ترامپ نمی خواهد وارد این بازی شود." پارسینTV را به اشتراک بگذارید📲 🆔 @parsintv

واکنش کریس مورفی، سناتور دموکرات آمریکایی به تهدید ترامپ برای حمله به زیرساخت‌های برق ایران: او کنترل این جنگ رو از دست داده و وحشت‌زده است.»

آنچه خبرنگار الجزیره در ایران انجام می‌دهد رسماً ضد امنیت ملی است! گزارش‌های روزهای اخیرش همه گرا به دشمن بوده که از چه طریقی می‌توان مقاومت مردم را شکست و ... واقعا با هیچ منطقی جور در نمی‌آید دفتر الجزیره در ایران فعال است. نمی‌دانم به این بخش مهم جنگ توجه می‌شود یا خیر؟!