📌حافظه تاریخی و یادآوری برخی موضع‌ها 🔹️سرکار خانم آذر منصوری را یادتان هست، رئیس جبهه اصلاحات هستند؛ همان که مدتی به اتهام دست داشتن در کودتا بازداشت هم شد! 🔹️اگر به حرف این‌ها عمل می‌کردیم، الان باید با گیتار F۳۵ می‌زدیم و تنگه را هم با ویولون می‌بستیم! 🔹️این‌ها دنبال خلع سلاح کشور از درون، با جنگ‌ روانی و شارلاتانیزم رسانه‌ای بودند. یک دهه ماموریت داشتند قدرت نظامی را مقابل معیشت و رفاه مردم تعریف کنند تا مسیر حمله دشمن را تسهیل کنند. 👈#مرگ_بر_آمریکا 👈#مرگ_بر_اسرائیل 💠@masaf_najva

☢️ پروفسور جان مرشایمر، استاد و نظریه پرداز روابط بین‌الملل در دانشگاه شیکاگو: "با ترور آیت‌الله خامنه‌ای، کسیکه به‌طور سنتی نقش اصلی در مهار حرکت به سمت ساخت سلاح هسته‌ای در ایران را داشت، عامل اصلی برای نرفتن به سمت هسته‌ای شدن از میان رفته است. اکنون با این حملات گسترده آمریکا و اسرائیل به ایران، شاید ایران مجبور شود برای امنیت و دفاع از خود بیش از قبل عمل کند و حاضرم شرط ببندم که انگیزه هایش برای پیگیری راه کار نهایی و ساخت سلاح‌های هسته‌ای بسیار بیشتر شده باشه ! " ....

دکتر بازرگان از سا‌لهای قبل به سیاست نردبان تنش اشاره می‌کرد و آن را دلیل اصلی رفتن ایران به سمت بمب اتمی می‌دانست.

🎥 جنگ فرسایشی؛ تله‌ای که آمریکا و اسرائیل در آن گرفتار شدند! ألیف صباغ در شبكه اسرائیلی i24NEWS: 🔺ایران بر اساس «پاسخ متقابل» عمل می‌کند و ادعاهای ترامپ درباره نابودی ۹۰٪ توان نظامی ایران، با ادامه حملات موشکی ایران عملاً بی‌اعتبار شده است. 🔺ایران نشان داد که همچنان یک نظام پایدار است؛ نه‌تنها فرو نپاشید، بلکه هر روز از توانمندی‌های جدید خود پرده برمی‌دارد. 📍#زیرنویس ™️ #اختصاصی ✨پارسینTV را به اشتراک بگذارید📲 🆔 @parsintv

نفتالی بنت خطاب به اروپا: ❗️ما در حال مبارزه با این تهدید وحشتناک اسلام‌گرای رادیکال هستیم... و به جای تشکر از ما، دارید ما را نقد می‌کنید. ❗️قضیه چیست؟ @Thirdintifada

🔺 عوارضی ایران در تنگه هرمز بلومبرگ: هر کشتی ۲ میلیون دلار 🔹ایران دریافت هزینه عبور از برخی کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز را آغاز کرده که نشانه‌ای دیگر از میزان کنترل تهران بر مهم‌ترین گذرگاه دریایی انرژی جهان است. 🔹به گفته افراد آگاه از موضوع، برخی کشتی‌ها این مبلغ را پرداخت کرده‌اند، هرچند سازوکار پرداخت (از جمله نوع ارز) مشخص نیست و این روند هنوز نظام‌مند به نظر نمی‌رسد. @khate_energy

🎥 هشدار سیاستمدار انگلیسی به جنون در کاخ سفید؛ ترامپ و نتانیاهو جنگ را بازی گرفته‌اند! 🔸️کارولین لوکاس، سیاستمدار انگلیسی: این یک جنگ غیرقانونی و بی‌پرواست. با این حال، از آنچه از کاخ سفید منتشر می‌شود چنین برمی‌آید که گویی همه این‌ها یک بازی بزرگ است در حالی که همه ما از پیامدهای آن رنج می‌بریم؛ در درجه اول مردم خاورمیانه که در این جنگ کشته می‌شوند و البته ما هم آثار آن را احساس می‌کنیم.

◾️شبکه MS NOW آمریکا: ترامپ با توسل به مذاکراتی که ممکن است اساساً وجود خارجی نداشته باشد، لفاظی‌های خود در مورد ایران را حتی نامنسجم‌تر از قبل کرد

گزارش نیویورک تایمز: 🔹 ولیعهد سعودی ترامپ را برای ادامه جنگ علیه ایران تحت فشار قرار می‌دهد 🔹ولیعهد سعودی ادعا می‌کند که عملیات نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل «فرصت تاریخی» برای بازسازی خاورمیانه فراهم می‌کند و ایران تهدیدی بلندمدت برای خلیج فارس محسوب می‌شود و تنها راه رفع آن، تغییر رژیم است.

🔻 همراهی عراقی‌ها با ایران در جنگ رمضان، صرفاً واکنشی احساسی یا مقطعی نبود؛ این همدلی ریشه در پیوندی عمیق تاریخی، مذهبی و اجتماعی دارد که در بزنگاه‌های حساس منطقه‌ای به‌روشنی آشکار می‌شود. در روزهایی که فضای رسانه‌ای منطقه سرشار از روایت‌های متضاد و جنگ روانی گسترده بود، آنچه در خیابان‌های نجف، کربلا، بغداد و حتی شهرهای کوچک‌تر عراق دیده شد، فراتر از تحلیل‌های رسمی و سیاسی بود. حضور خودجوش مردم، مواضع صریح عشایر، فعالیت گسترده کاربران عراقی در شبکه‌های اجتماعی و حتی کمک‌های مردمی، همگی از نوعی «هم‌سرنوشتی» میان دو ملت حکایت دارد که صرفاً با معادلات ژئوپلیتیک قابل تبیین نیست. عراقی‌ها، به‌ویژه پس از تجربه سال‌های اشغال و مبارزه با تروریسم، به‌خوبی دریافته‌اند که معادلات امنیتی منطقه به‌شدت درهم‌تنیده است. از همین رو، هرگونه فشار یا تهدید علیه ایران، در نگاه بخش قابل توجهی از جامعه عراق، تهدیدی غیرمستقیم علیه ثبات خود این کشور نیز تلقی می‌شود. این درک مشترک، زمینه‌ساز شکل‌گیری نوعی همدلی راهبردی شده که در جنگ رمضان نیز به‌وضوح بروز یافت. نکته قابل توجه، تنوع طیف‌های همراه در عراق است. این همراهی صرفاً به گروه‌های مقاومت یا جریان‌های سیاسی خاص محدود نمی‌شود، بلکه لایه‌های مختلف جامعه، از نخبگان فرهنگی و رسانه‌ای گرفته تا جوانان فعال در فضای مجازی و حتی اقشار سنتی، در آن نقش‌آفرینی دارند. انتشار گسترده محتوا در حمایت از ایران، روایت‌سازی به زبان و لهجه محلی و تأکید بر مشترکات تاریخی و مذهبی، نشان می‌دهد که این همراهی صرفاً یک پروژه سازمان‌یافته نیست، بلکه در افکار عمومی ریشه دارد. در این میان، نقش عتبات عالیات و پیوندهای مذهبی نیز قابل چشم‌پوشی نیست. همان‌گونه که در ایام اربعین، میلیون‌ها زائر ایرانی و عراقی تجربه‌ای مشترک را رقم می‌زنند، در شرایط بحران نیز این پیوندها به سرمایه‌ای اجتماعی و فعال تبدیل می‌شود. مفاهیمی چون «نصرت»، «وفاداری» و «دفاع از مظلوم» که در فرهنگ دینی مشترک دو ملت ریشه دارد، در چنین بزنگاه‌هایی از سطح شعار فراتر رفته و به کنش اجتماعی بدل می‌شود. از منظر رسانه‌ای نیز، واکنش عراقی‌ها پیامی مهم برای بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای داشت: برخلاف برخی تصورات، شکاف میان ملت‌های منطقه به‌سادگی قابل بهره‌برداری نیست. تجربه جنگ رمضان نشان داد که در صورت شکل‌گیری روایتی مشترک، ظرفیت همگرایی میان جوامع منطقه‌ای بسیار فراتر از آن چیزی است که در تحلیل‌های رسمی بازتاب می‌یابد. در نهایت، آنچه از این مقطع می‌توان به‌عنوان واقعیتی تثبیت‌شده یاد کرد، شکل‌گیری «سرمایه همدلی» میان ایران و عراق است؛ سرمایه‌ای که اگر به‌درستی فهم و مدیریت شود، می‌تواند در آینده به یکی از مهم‌ترین پشتوانه‌های ثبات و همگرایی در منطقه تبدیل شود. 🖋️حسین کازرونی @Kazeruni_hosein

🔵نخستین جنگ چندقطبی ✍️آرنو برتران فکر نمی‌کنم مردم درک کنند آنچه در رابطه با ایران شاهدش هستیم تا چه حد خارق‌العاده است. دیروز با یکی از دوستان روزنامه‌نگار عزیزم بحث می‌کردم؛ او به من می‌گفت که ایران بله، در حال پیروزی است، اما فقط در سطح استراتژیک و نه تاکتیکی. این همان حرفی است که یک بچه‌ مدرسه‌ای لاغر وقتی قلدرها او را در کمد دیواری مدرسه حبس می‌کنند، با خود می‌گوید تا آرام شود: «ده سال دیگر این‌ها التماس می‌کنند که برای من کار کنند. همه می‌دانند ورزشکارها فقط در دوران دبیرستان در اوج هستند. آن‌ها واقعاً التماس خواهند کرد.» من فکر می‌کنم این تصور دقیقاً اشتباه است و همین مسئله است که جنگ ایران را متفاوت می‌کند. تا به این لحظه، ایران در واقع در سطح تاکتیکی نیز ایستادگی کرده است. به دیگر جنگ‌های تجاوزکارانه ایالات متحده در چند دهه اخیر فکر کنید. ویتنام، افغانستان، لیبی، عراق، صربستان و غیره را در نظر بگیرید (لیست متأسفانه بسیار طولانی است). الگو تقریباً همیشه ثابت بود: یک تفاوت قدرت عظیم میان متجاوز و قربانی. این جنگ‌ها، در مجموع، امپریالیستی بودند: امپراتوری در تلاش برای درهم شکستن مردمی بسیار ضعیف‌تر که تنها راه واقع‌بینانه‌شان مقاومت چریکی بود. آن هم زمانی که واقعاً اراده‌ای برای مقاومت داشتند؛ برخی — مانند لیبی — حتی به خود زحمت ندادند و فقط تسلیم سرنوشت شدند (با وجود اینکه در آن زمان ثروتمندترین کشور آفریقا بودند). به عنوان تماشاگر این جنگ‌ها، اگر حس اخلاقی داشتید، احساس غالب نوعی انزجارِ ناشی از درماندگی بود: شما شاهد بودید که یک غول با لگد وارد خانه کس دیگری شده است. البته، ایالات متحده در بسیاری از این جنگ‌ها — اگر نگوییم اکثر آن‌ها — عملاً شکست خورد؛ نمونه بارز آن جایگزین کردن طالبان با خودِ طالبان یا اخراج شدن از ویتنام در حالی که دمشان را روی کولشان گذاشته بودند، اما این موضوع تفاوت قدرت را کمتر نمی‌کرد. مسئله اینجاست که قدرت همیشه پیروزی را تضمین نمی‌کند: گاهی غول نمی‌تواند همه را بکشد و در نهایت از تلاش کردن خسته می‌شود. اما «پیروزی‌هایی» که از این راه به دست می‌آمد، همیشه در بهترین حالت پیروزی «پیریک» (pyrrhic پیروزی با هزینه گزاف و ویرانگر) بود: مردم دوام آوردند، بله، اما آنچه برایشان باقی ماند کشوری خاکستر شده بود که بازسازی‌اش دهه‌ها زمان می‌برد. در همین حال، در نمای کلی، غول با چیزی فراتر از یک غرور جریحه‌دار شده، صحنه را ترک می‌کرد. ایران — به شکل قابل توجهی — ثابت کرده است که موجودی کاملاً متفاوت است: در حالی که دیگران صرفاً در برابر یک غول «زنده می‌ماندند»، به نظر می‌رسد ایران قادر است با یک غول «رقابت کند». آنچه در ۴۸ ساعت گذشته رخ داد، بهترین مصداق برای این ادعاست. شما رئیس‌جمهور ایالات متحده را داشتید که یک ضرب‌الاجل رسمی صادر کرد: «تنگه هرمز را ظرف ۴۸ ساعت بازگشایی کنید وگرنه شبکه برق شما را محو (نابود) می‌کنیم.» پاسخ ایران اساساً این بود: «اگر جرئت دارید انجام دهید، اگر این کار را بکنید ما ظرف یک هفته تمام متحدان خلیج‌فارسی شما را غیرقابل سکونت می‌کنیم.» و همان‌طور که دیدیم، ترامپ عقب‌نشینی کرد: او با بهانه کردن «گفتگوهای بسیار خوب و سازنده» با ایران که وجود خارجی نداشتند، گفت ضرب‌الاجل او دیگر اعمال نمی‌شود (یا بهتر بگوییم، به ۵ روز تغییر یافت). او افزود که اکنون تصور می‌کند تنگه هرمز می‌تواند «به طور مشترک توسط من و آیت‌الله کنترل شود.» که مایه خنده دیپلماسی ایران شد. دوستان، این یک پیروزی تاکتیکیِ کتاب‌درسی (کلاسیک) است. این به طرز شگفت‌آوری نشان‌دهنده آن است که ایران در این مورد خاص، نسبت به ایالات متحده آمریکا دارای «برتری در تشدید تنش» (Escalation Dominance) بود. یعنی توانایی تهدید معتبر به عواقبی چنان شدید که ایالات متحده — شاید برای اولین بار پس از جنگ سرد — ترجیح داد عقب‌نشینی کند. این دیگر آن بچه لاغری نیست که در کمد حبس شده و رؤیای انتقام می‌بیند. این بچه‌ای است که مچ قلدر را در میانه‌ی هل دادن چسبیده و تغییر چهره او را تماشا می‌کند. و این تنها پیروزی تاکتیکی در این جنگ تا به اینجا نیست. قسمت مربوط به حمله اسرائیل به تأسیسات گازی پارس جنوبی ایران را در نظر بگیرید. ایران هشدار داده بود که اگر چنین اتفاقی بیفتد، متحدان ایالات متحده در منطقه — از جمله اسرائیل — با واکنشی متقارن روبرو خواهند شد. 🔻به جهت‌ ادامه مطالعه ترجمه فارسی متن‌ کامل نوشته لطفا بر دکمه Instant View و یا لینک زیر فشار دهید. https://telegra.ph/The-First-Multipolar-War-03-24 https://x.com/RnaudBertrand/status/2036352697822224406?s=20 @BetweenDichotomies

تحلیل فارن افرز: برجام با افشای اطلاعاتی ارزشمند، زمینه ساز جنگ و آغاز فروپاشی ایران شد نشریه "فارن افرز" که ارگان رسمی شورای روابط خارجی امریکاست، اخیرا با انتشار تحلیلی مهم و راهبردی به نقش برجام در تضعیف امنیت ایران و زمینه سازی این توافق برای حمله نظامی امریکا و اسرائیل به ایران پرداخت. به گزارش راه دیالمه، در بخشی از این مقاله که با عنوان "سقوط بازدارندگی ایران" منتشر شده، با اشاره به نقش برجام در شفاف کردن زیرساختهای امنیتی و نظامی ایران آمده است: "برجام، به طرز متناقضی آغاز فروپاشی ایران بود. این توافق، زیرساخت‌های هسته‌ای ایران را روشن کرد. طبق مفاد این توافق، ایران موافقت کرد که به بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اجازه دهد برنامه خود را نظارت کنند و در نتیجه گزارش‌های منظمی منتشر شد که تعداد سانتریفیوژها، سطح دقیق غنی‌سازی و میزان ذخایر در هر تأسیسات هسته‌ای اعلام شده را به تفصیل شرح می‌داد." در ادامه این مقاله آمده: امضاکنندگان (برجام) به طور منطقی معتقد بودند که شفافیت، تردیدها در مورد ماهیت صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای ایران را از بین می‌برد اما چنین شفافیتی در سال ۲۰۱۸، زمانی که ترامپ به طور یکجانبه این توافق را لغو کرد و تحریم‌ها را دوباره اعمال کرد، برای تهران به یک مشکل تبدیل شد. ایران اطلاعات ارزشمندی در مورد خود ارائه داده بود و در عوض چیز کمی دریافت می‌کرد." گفتنی است بارها منتقدان برجام مانند شهدای هسته‌ای از جمله فریدون عباسی، فخری‌زاده، طهرانچی و... نسبت به تضعیف کشور و احتمال حمله نظامی به ایران به خاطر برجام هشدار داده بودند.