فارین پالیسی: پنج سناریو برای جنگ زمینی ایالات متحده علیه ایران جغرافیای پیچیده هیچ نقطه ورود مشخصی را ارائه نمی‌دهد. حمله زمینی آمریکا به ایران از نظر نظامی ممکن است، اما هیچ مسیر ورود ساده و کم‌هزینه‌ای وجود ندارد. هر مسیر یا کم‌اثر است یا به سرعت جنگ را به سطحی بزرگ‌تر و غیرقابل‌کنترل می‌کشاند. آنچه شبیه گزینه‌های نظامی است، در واقع نقشه‌ای از پیامدهای خطرناک است. ۱) جزیره خارک مرکز صادرات نفت ایران است و ضربه به آن تأثیر اقتصادی بزرگ دارد، اما فوراً بحران جهانی انرژی ایجاد می‌کند و جنگ را بین‌المللی می‌کند. ۲) تنگه هرمز محور حیاتی انرژی جهان است، اما کنترل آن مستلزم درگیری با دفاع ساحلی و بندرعباس است و به جنگ فرسایشی و پرهزینه تبدیل می‌شود. ۳) جزایر ابوموسی و تنب‌ها ارزش اقتصادی کم دارند و تصرفشان اثر نظامی ندارد، اما پیامدهای سیاسی و تنش منطقه‌ای ایجاد می‌کنند. ۴) چابهار–کنارک ورودی باز اما دور از مراکز قدرت ایران است؛ ورود آسان است اما اثر استراتژیک کمی دارد و عملیات طولانی و پرهزینه می‌شود. ۵) آبادان–خرمشهر مسیر مستقیم به منطقه نفتی خوزستان، اما احتمالاً عراق به میدان دوم جنگ تبدیل می‌شود و خطر تشدید منطقه‌ای بالاست. نقش احتمالی کردها شورش کردها می‌تواند فشار ایران را افزایش دهد، اما گروه‌ها پراکنده‌اند و عملیات می‌تواند نتیجه معکوس بدهد و انسجام داخلی ایران را تقویت کند. همه مسیرها یا ورود محدود بدون اثر استراتژیک دارند یا ریسک تشدید بحران جهانی را بالا می‌برند. ایران جغرافیای خود را به سلاح دفاعی تبدیل کرده است و کوه‌ها، بیابان‌ها، سواحل و گلوگاه‌ها عملیات نظامی را به وقایع منطقه‌ای و جهانی تبدیل می‌کنند. پ.ن:خب ما جزو اونایی نیستیم هی بگیم ما گفتیم ما گفتیم، اما ما گفتیم همانطور که حتی روز تقریبی جنگ را هم در کانال اعلام کردیم. بعضی چیزها واضح است فقط باید دقیق نگاه کرد، پیش‌گویی نیست

علی عبدی/ دیده بان تحرکات کِریا: مسئلۀ ایران: دکّان اخلاق: به بهانۀ سکوت مصطفی ملکیان [در خفقان سکوت برخی از ورزشکاران و سینماگران و آنان که صدایشان روزی به اندک بهانه‌ای به آسمان بلند می‌شد، سکوت برخی از اهالی اخلاق و اندیشه برایم بهت‌آور است. مصطفی ملکیان یکی از همین چهره‌هاست. هنوز از یاد نبرده‌ایم چگونه روزگاری این عبارات را چون گُرزی بر فرق مخالفانش می‌کوبید: «من نه دل‌نگران سنت‌ام، نه دل‌نگران تجدد، نه دل‌نگران تمدن، نه دل‌نگران فرهنگ و نه دل‌نگران هیچ امر انتزاعی‌ دیگری از این قبیل. من فقط نگران انسان‌های گوشت ‌‌وخون‌داری هستم که می‌آیند، رنج می‌برند و می‌روند». آیا گوشت و خون دخترکان مینابی، گوشت و خون نبود تا صدایی هر چند به اندازه گلو صاف‌کردنی از استاد اخلاق بلند شود؟ آیا جان‌های عزیزی که در سرزمین مادری به خون می‌غلطند، در دغدغه‌های جناب استاد جایی ندارند؟ آیا این اخلاق‌اخلاق گفتن‌ها تنها ابزاری بود برای مبارزه با جمهوری اسلامی ایران و انقلاب مستضعفان و پابرهنگان؟! می‌خواستم درباره سکوت استادی که چند صباحی است،در دکان اخلاق می‌فروشد، مطلبی بنویسم، اما حوصله‌ام نگرفت. چند سال پیش مطلبی را با عنوان «من و دو مصطفی» به بهانۀ جسارتی که به رئیس جمهور وقت، شهید مظلوم آیت‌الله رئیسی کرده بود، در صفحه اینستاگرامم و به اقتضای حال‌وهوای همان صفحات نوشتم، اکنون بازنشرش می‌کنم.] من و دو مصطفی در کودکی، نام دو مصطفی که هر دو از دوستان پدرم بودند، برایم جذاب بود: مصطفی ردانی‌پور و مصطفی ملکیان. در خانۀ ما بسیار از این دو سخن به میان می‌آمد. مصطفی ردانی‌پور برایم نماد عشق، غیرت، ایمان و شور بود و مصطفی ملکیان نماد سخت‌کوشی، ساده‌زیستی، دین‌داری و عقلانیت. خاطرات زیادی که از آن‌ها در خانه نقل می‌شد، تفاوتشان را با دیگران در چشمم پُررنگ‌تر می‌‌‌کرد و بی‌راه نیست اگر بگویم در نوجوانی‌ تا حدّی تحت‌تأثیرشان بودم. دلدادگی ردانی‌پور به اهل‌بیت، به‌ویژه حضرت زهرا(س) معروف بود، تا جایی که کسی جرئت نمی‌کرد به‌راحتی پیش او روضۀ حضرت مادر بخواند. او هم‌زمان هم در کارگاه آجرپزی اطراف قم کارگری می‌کرد و هم درس می‌خواند. عطش سیراب‌ناپذیر ملکیان به علم و علم‌آموزی هم برایم جذابیت داشت. یادم نمی‌رود، بعضی پنج‌شنبه‌شب‌ها، با پدر به منزل استاد عبودیت که اهل فلسفه و هنر است، می‌رفتیم. از هر دری سخنی به ‌میان می‌آمد: فلسفه، ادبیات، موسیقی، هنر و... . استاد نقاش ماهری است و آوازی خوش و دلنشین هم دارد. گاهی ساعاتی به توضیح یکی از تابلوهایش می‌گذشت. نمی‌دانم از حیث هنری این تابلوها چقدر باارزش بودند؛ ولی برای من بوی خوش زندگی می‌دادند. در این میان، گاهی هم یادی از جناب ملکیان می‌شد. استاد عبودیت خاطرات جذابی از زندگی ایشان برایم تعریف می‌کرد، از اینکه در نوجوانی چراغ قوه‌ای مخصوص مطالعه داشت تا وقتی پدر در منزل خاموشی می‌زد، او زیر پتو مطالعه‌ کند؛ یا اینکه در زمان دانشجویی سی روز در خوابگاه تنها می‌ماند و با نان لواش و تخم‌مرغ سر می‌کرد تا بدون مزاحمت مطالعه کند. بعدها از بد روزگار، سروکارم به فلسفه افتاد. در برهه‌ای با هجوم افکار مختلف، مسیر برایم مبهم شد. در نقطه‌ای ذهن دیگر قفل می‌کند و توان استدلال ندارد. اینجا بود که با تغییر تدریجی جناب ملکیان کم‌کم این مسئله برایم شکل گرفت: مصطفی ملکیان یا مصطفی ردانی‌پور؟ بعدها جناب ملکیان برای من رنگ‌وبوی دیگری گرفت. او که زمانی برایم نماد عقلانیت بود، در معرفت‌شناسی به انسداد رسیده بود و دیگر نمی‌توانست به حقیقتی چنگ زند یا حتی بدان نزدیک شود. اندیشۀ  او به جریان خاصی در ایران خدمت می‌کرده و می‌کند. معتقدم یکی از آبشخورهای معرفتی نئولیبرالیسم ایرانی افکار اوست. می‌خواستم در پایان‌نامه‌ای با یکی از دانشجویانم آثار اجتماعی اندیشه‌های او را بررسم، می‌خواستم نشان دهم خاستگاه نظری برخی بی‌عدالتی‌ها را باید در تفکر و کنش‌های سیاسی او جستجو کرد. اما چون در آن زمان حال روحی و جسمانی‌اش مناسب نبود، به توصیۀ عزیزی منصرف شدم. در نظرم از برهه‌ای به بعد، فلسفه برای ملکیان دیگر راهی برای رهایی و درآغوش‌کشیدن حقیقت یا تقرب به آن نبود؛ بلکه به ابزاری تبدیل شده بود برای مقابله با آنچه نمی‌پسندید و خوش نمی‌داشت. اینک فلسفه نه سودای رسیدن به حقیقت داشت و نه در تمنای زدودن ابهام بود؛ بلکه شمشیری بود برای دریدن رقیب. شیوه هم روشن است و تاثیرگذار. اندیشۀ رقیب را با پرسش‌های فلسفی و اخلاقی چنان به چالش می‌کشی، طلب صغری‌کبری می‌کنی، پیش‌فرض‌هایش را می‌خواهی، تدقیق واضح‌ترین مفاهیمش را مطالبه می‌کنی، شکل قیاسش را می‌پرسی و... که کسی جرئت نکند آن اندیشه را اظهار کند، چون خود را با انبوهی از پرسش‌ها مواجه می‌بیند که هفته‌ها یا ماه‌ها یا سال‌ها پاسخ به آن‌ها زمان می‌برد.

گویی همه چیز در عالم روشن و مبرهن است، به‌جز این اندیشۀ مخالف من. زمانی که این پرسش‌ها با ژست روشنفکری و نگاه عاقل‌اندرسفیه و از‌بالا‌به‌پایین همراه شود، کمتر کسی تاب مقاومت دارد؛ اما زمانی که اندیشۀ موافق من باشد، با مفهوم وجدان جمعی یا شهود یا تجربۀ زیسته و امثال آن سروتهش را هم می‌آوری. مثلاً تصور کنید فردی بگوید «فکر می‌کنم بیش از ۷۰میلیون در این کشور داناتر از آقای خاتمی یا روحانی یا میرحسین موسوی هستند». مواجهۀ ملکیان با او چگونه است؟ او خواهد پرسید: چه دلیلی برای این اندیشه‌ات داری؟ آیا پیمایشی در‌این‌باره داشته‌ای؟ چند درصد از جامعۀ ما کودک و نوجوان و بی‌سوادند؟ آیا او نسبت به اینان داناتر نیست؟ اساساً اظهار چنین مطلبی دربارۀ یک فردی که در جامعه شئون مختلفی دارد، پدر است، پدربزرگ است، همسر است، استاد است و... اخلاقی است؟ آیا هتک آبروی او نیست؟ آیا این بیان، برساختی از شخصیت او را به دنبال ندارد که دیگر کسی جرئت دفاع از او را نداشته باشد؟ آیا درست نبود با منطق و استدلال بیان می‌کردی که کدام اندیشه یا عملش را قبول نداری؟ آیا این‌گونه مواجهه با افراد تالی‌ فاسد برای جامعه ندارد؟ اساساً آیا این مواجهه ترویج اشعری‌گری یا اخباری‌گری نیست؟ هنوز برایم پاسخ این پرسش روشن نیست که آیا ملکیان ترور شخصیتی رئیس‌جمهور ایران را آغاز کرده ‌است؟ آیا استاد اخلاق چنین ترورهایی را اخلاقی می‌داند؟ پی‌نوشت ۱. هنوز پیکر مطهر مصطفی ردانی‌پور به میهن باز نگشته‌ است. ۲. اینستاگرام بعد از مدتی صفحه‌ام را بست. ✍ مهدی حسین‌زاده یزدی https://eitaa.com/kriyaassess

جفری ساکس: دو رژیمِ قاتل، جهان را به لبه پرتگاه می‌کشانند 🔹جفری ساکس با انتقاد از تهدید ترامپ برای «بازگشت ایران به عصر حجر» گفت:‌ «من حتی از یک دیکتاتور حقیر در یک منطقه کوچک هم چنین حرفی نشنیده‌ایم. هیچ‌جا. این رئیس‌جمهور ایالات متحده است... این دیوانه‌وار بود.» 🔹تحلیلگر برجسته آمریکایی با انتقاد از اظهارات مقامات آمریکایی و صهیونیستی درباره «بریدن سرِ حکومت ایران»، به معنای ترور مقامات ارشد کشور، بیان کرد: «ما فکر می‌کردیم گردن زدن با گیوتین در انقلاب فرانسه تمام شد. گردن زدن نباید سیاست باشد. 🔹جفری ساکس افزود: «این موضوع، توسط دو دولت یاغیِ این جهان عادی شده است: اسرائیل و آمریکا... اسرائیل در این جنایات شریک است... این دیوانگی است که باید افشا شود، زیرا صادقانه، ما همه نمی‌خواهیم به دست این دیوانه‌ها بمیریم. 🔹وی ضمن انتقاد از عملکرد اروپایی‌ها، از مواضع نخست‌وزیر اسپانیا درباره جنگ استقبال کرد و گفت: «سانچز گفت که این، جنگ ما نیست. این جنگ بی‌معنا است. رئیس‌جمهور آلمان اشتاین مایر هم همین را گفت و بعد در رسانه‌های خودش مورد حمله قرار گرفت. @FarsNewsInt

حمله به شرکت آمریکایی Oracle در پاسخ به ترور دکتر خرازی و همسر ایشان 🔹سپاه پاسداران: همانگونه که هشدار داده بودیم در قبال ترور اشخاص ایرانی شرکت‌های جاسوسی فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی را که از ارکان عملیات تروریستی دشمن هستند را هدف قرار می‌دهیم، به دنبال انهدام زیرساخت‌های رایانه ابری شرکت آمریکایی آمازون در مقابل ترور سردار فتحعلی زاده، امروز هم زیرساخت های مرکز داده ها و رایانش شرکت آمریکایی اوراکل مستقر در امارات در پاسخ به شرکت آمریکایی «اوراکل oracle» مستقر در امارات در پاسخ به ترور دکتر خرازی و همسر ایشان مورد اصابت واقع شده است. 🔹در صورت تکرار جنایات و وقوع ترور بعدی شرکت بعدی آمادۀ دریافت پاسخ قاطع باشد. @Farsna

مجمع جهانی اقتصاد: بحران تنگۀ هرمز فقط روی نفت تاثیر ندارد؛ ۹ کالای دیگر هم هستند 🔹جنگ در خاورمیانه باعث آسیب جدی به زیرساخت‌های انرژی و تعطیلی تنگۀ هرمز شده که قیمت نفت را افزایش داده، اما تاثیر آن فراتر از انرژی است و صادرات غیرنفتی منطقه را هم مختل می‌کند. این کالاها شامل متانول، آلومینیوم، گوگرد، گرافیت و سایر مواد صنعتی حیاتی هستند که زنجیره‌های تامین جهانی و گذار به انرژی سبز را تحت تاثیر قرار می‌دهند. 🔹 تأثیر این اختلال‌ها در زنجیره‌های تامین جهانی سریعا مشهود است؛ از کودهای کشاورزی برای برداشت‌های آینده تا مواد معدنی مورد نیاز صنایع فناوری پیشرفته. 🔸کودها (اوره و آمونیاک): خلیج فارس مرکز اصلی صادرات کود دریایی جهان است و حداقل ۲۰ درصد از کل صادرات را تشکیل می‌دهد. وابستگی به اوره حتی بیشتر است و ۴۶ درصد تجارت جهانی از این منطقه تامین می‌شود. این عرضه برای اقتصادهای کشاورزی بزرگ، از جمله هند، برزیل و چین حیاتی است و اختلال طولانی می‌تواند هزینه تولید غذا و تورم جهانی را افزایش دهد. 🔸گوگرد: گوگرد محصول جانبی اصلی پالایش نفت و گاز منطقه است که در حال حاضر تقریبا متوقف شده است. تقریبا نیمی از تجارت جهانی گوگرد دریایی از تنگۀ هرمز عبور می‌کند و منطقه تعیین‌ کننده قیمت جهانی این کالا است. کمبود گوگرد صنایع باتری، کودهای فسفاته و حمل و نقل پایدار را تحت تاثیر قرار می‌دهد. 🔸متانول: حدود یک‌ سوم تجارت جهانی متانول دریایی از تنگۀ هرمز عبور می‌کند و اختلال در آن می‌تواند تامین یک ماده شیمیایی کلیدی برای رزین‌ها، پوشش‌ها و پلاستیک‌ها را محدود کند. 🔸گرافیت: گرافیت مصنوعی مورد استفاده در آند باتری خودروهای برقی وابسته به کک نفتی است. افزایش قیمت و کمبود گرافیت می‌تواند هزینه باتری‌های EV را بالا ببرد و تاثیرات زنجیرۀ تامین دیگر مواد باتری مانند نیکل و کبالت را تشدید کند. 🔸آلومینیوم: خاورمیانه تولید کننده مهم آلومینیوم اولیه خارج از چین است و محدودیت عرضه از پالایشگاه‌های خلیج فارس بر صادرات منطقه تاثیر گذاشته است. آلومینیوم در ساخت و ساز، حمل و نقل و انرژی‌های تجدیدپذیر کاربرد دارد. 🔸هلیوم: قطر حدود یک‌ سوم هلیوم جهان را تامین می‌کند که به‌ عنوان محصول جانبی پردازش گاز طبیعی تولید می‌شود. هلیوم در تولید تراشه‌ها و عملکرد دستگاه‌های ام‌آر‌آی حیاتی است. 🔸گلیکول (MEG): گلیکول، ورودی کلیدی برای الیاف پلی‌ استر، بسته‌ بندی و منسوجات است. چین، هند، اندونزی و دیگر واردکنندگان عمده با کمبود مواجه خواهند شد و این فشار قیمت‌ها را افزایش می‌دهد. 🔸سنگ‌ آهن و گندله‌های فولادی: خلیج فارس تامین‌‌کننده مهم سنگ‌ آهن و آهن مستقیم کاهش‌ یافته برای فولادسازی جهانی است. عبور نکردن کشتی‌ها از تنگۀ هرمز، زمان حمل و هزینه‌ها را افزایش داده و خرید مواد اولیه را دشوار کرده است. 🔸زیرساخت‌های هیدروژن سبز: این جنگ می‌تواند روند توسعه هیدروژن سبز و زیرساخت‌های صادراتی را کند و خطرات سرمایه‌ گذاری و برنامه‌ ریزی پروژه‌ها را افزایش دهد. 🔹گزارش ریسک‌های جهانی ۲۰۲۶ مجمع جهانی اقتصاد نشان می‌دهد که تقابل ژئواقتصادی حالا محرک اصلی سیاست اقتصادی و صنعتی است. در حالی که تاثیر فوری بر کالاها شدید است، سیگنال گسترده‌تر حرکت به سمت تاب‌ آوری و تنوع در زنجیره‌های تامین جهانی است. 🔹برای دولت‌ها و صنایع، تضمین دسترسی به مواد حیاتی از انرژی تا فلزات و مواد شیمیایی، به یک مسئله حیاتی امنیت اقتصادی و ملی تبدیل شده است. @Farsna

علائم شکست آمریکا و نظم جدیدی امنیتی در منطقه رقم خورده است علی خضریان، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس: 🔹 کشورهای اروپایی مانند فرانسه، آلمان و انگلیس اگر وارد این جنگ نشدند و در کنار آمریکا قرار نگرفتند، به این دلیل بوده که از ما خوششان می‌آید؟ یا با ما روابط خوبی دارند؟ اصلاً چنین نیست؛ واقعیت این است کشورهای اروپایی اگر می‌دانستند که می‌توانند در منابع ایران شریک شوند و منافعی به دست آورند، حتماً وارد میدان می‌شدند. 🔹 یکی از پیام‌های مهم این جنگ برای شکست آمریکایی‌ها این است که متحدانشان حاضر نشدند در این جنگ کنارشان قرار بگیرند. چرا که می‌دانند قرار نیست منافعی کسب کنند. 🔹 در حال حاضر مدیریت هوشمندانه‌ای بر تنگه هرمز اعمال می‌شود و آنچه اراده جمهوری اسلامی ایران است، در حال تحقق است. این مدیریت پس از پایان جنگ نیز ادامه خواهد داشت. 🔹 تنگه هرمز یکی از جلوه‌های دست و دل‌بازی تاریخی ایرانیان بوده و اجازه داده‌اند هر کشوری از این مسیر عبور کند؛ اما از این پس کشورهایی که بخواهند امنیت منطقه را بر هم بزنند، در عین حال از منافع آن استفاده کنند، قطعاً با محدودیت مواجه خواهند شد. @TasnimNews

فایننشال تایمز: ایران به ترامپ یاد داد که نمی‌توان همه را خرید 🔹 امتناع ایران از پذیرش پیشنهاد ترامپ، نشان داد که در فضای جنگی خاورمیانه‌، مولفه‌هایی مانند «عزت ملی» و «ایدئولوژی»، قیمتی ندارند که با دلار محاسبه شوند. @TasnimNews

مروری کوتاه بر اظهارات ترامپ در ماه گذشته ▪️ ۲۸ فوریه: ما در حال آغاز یک عملیات تعیین‌کننده هستیم. این خیلی سریع خواهد بود. ▪️ ۲ مارس: ما به‌راحتی پیروز خواهیم شد. ▪️ ۳ مارس: ما جنگ را بردیم. ▪️ ۷ مارس: ما ایران را شکست دادیم. ▪️ ۹ مارس: باید به ایران حمله کنیم. جنگ تقریباً به‌طور کامل و خیلی زیبا در حال پایان است. ▪️ ۱۲ مارس: ما پیروز شدیم، اما هنوز کاملاً پیروز نشده‌ایم. ▪️ ۱۳ مارس: ما جنگ را بردیم. ▪️ ۱۴ مارس: لطفاً به ما کمک کنید. ▪️ ۱۵ مارس: اگر به ما کمک نکنید، قطعاً آن را به خاطر خواهم سپرد. ▪️ ۱۶ مارس: در واقع، اصلاً به هیچ کمکی نیاز نداریم. فقط داشتم امتحان می‌کردم ببینم چه کسی به من گوش می‌دهد. اگر ناتو کمک نکند، اتفاق بسیار بدی برایشان خواهد افتاد. ▪️ ۱۷ مارس: ما نه به کمک ناتو نیاز داریم و نه آن را می‌خواهیم. ▪️ ۱۸ مارس: متحدان ما باید برای بازگشایی تنگه هرمز همکاری کنند. ▪️ ۱۹ مارس: متحدان آمریکا باید خودشان را جمع‌وجور کنند،‌ جلو بیایند و به باز کردن تنگه هرمز کمک کنند. ▪️ ۲۰ مارس: ناتو ترسو است. ممکن است کم‌کم این موضوع را جمع کنیم. ▪️ ۲۱ مارس: ما از آن استفاده نمی‌کنیم، نیازی به باز کردنش نداریم. ▪️ ۲۲ مارس: این آخرین بار است. به ایران ۴۸ ساعت فرصت می‌دهم. ایران تمام شده است. ▪️ ۲۳ مارس: داریم زمان بیشتری به آن‌ها می‌دهیم. ▪️ ۲۴ مارس: جنگ در حال نزدیک شدن به پایان است. ▪️ ۲۵ مارس: ما هنوز در حال مذاکره هستیم. ▪️ ۲۶ مارس: ایران برای صلح التماس می‌کند. آن‌ها به ما هدیه دادند. اقدام را به تأخیر می‌اندازیم. زمان بیشتری به آن‌ها می‌دهیم. ▪️ ۲۷ مارس: من و آیت‌الله با هم تنگه هرمز را اداره خواهیم کرد. ▪️ ۲۸ مارس: در ایران تغییر رژیم رخ داده است. ▪️ ۲۹ مارس: مذاکرات با ایران به‌شدت خوب پیش می‌رود. ▪️ ۳۰ مارس: تهدید به انفجار و نابودی کامل تأسیسات نفتی و برقی ایران و اشغال جزیره خارک ▪️ ۳۱ مارس: آماده‌ایم جنگ را بدون بازگشایی تنگه هرمز پایان دهیم. @TasnimNews