الآن متوجه شدم فایل ضبط دو ساعته‌ی کلاسم، بالا نمیاد . اتفاق نامبارکی‌ بود -.-

خطاب به سرورمان عجل‌ الله تعالی فرجه الشریف عرضه می‌دارم با تمام وجود به دعای خاص حضرت‌تان برای غلبه‌ی قاطع بر دشمن چه در صحنه‌ی مُذاکرات و چه در میدانِ نبرد دل بسته‌ایم. بخشی از پیام امام سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای ؛ ۱۴۰۵/۱/۲۰

یکی از استادامون می‌گفت: تو کارهای تشکیلاتی آدم گاهی باید از آسایش و آبروی‌ خودش بزنه تا کار انجام بشه‌. یه نفر باید اینجا خودشو فدا کنه تا کار بره جلو. به عینه دیدم که راست می‌گفت‌

اذا اشتقنا الی ابیک نظرنا الی وجهک :)

جگرخراش است فراقتان‌. ما هم که نازک‌دل و نازک‌پوست و نازک‌مزاج. تعمدا فراقتان‌ سخت می‌گیرد بر سرخیِ چشمان و زخمِ ردّ اشک بر گونه‌مان.

جنگ‌ها با دلِ مجروحِ بلاکش دارم...

دیپلماسی برای ما ادامه جهاد مقدس مدافعان ایران زمین است. [ اسماعیل بقایی ]

استاد با مرور یه بحث تاریخی گفتند : اولین عرصه‌ای که مردم راجع به دولت اظهار نظر کردند در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ بود که ۹۸/۲ درصد مردم گفتند دولتی می‌خواهیم که جمهوری اسلامی باشد، تمام! صادقانه و کاملا با بررسی علمی تاریخ چندین ساله‌ی دولت در ایران این رو گفتند. دارم به ذاتِ نظام جمهوری اسلامی ایران فکر میکنم. به این نظامِ انقلابی‌. یه روز سرِ فرصت میام راجع به نظامِ انقلابی می‌نویسم. بمونه اینجا تا یادم باشه.

بارها این جمله رو از بابا هم شنیدم‌. بابا بعدش میگه : اینجور آدماند‌ که میتونند تحول ایجاد کنند.

یادمه سال ۴۰۱ که دانشجویان اسپانیایی یه سفر علمی اومده بودند دانشگاهمون‌ و یک نشست مشترک برگزار شد، یکی از دانشجویان گفت : ملتِ اسپانیا و ملت ایران تاریخ مشترک دارند‌. ما شما رو هم‌ذات خودمون می‌دونیم و از صمیم قلبمون‌ دوست‌تون داریم‌.

کِی خلاصم بوَد از محنَتِ سَرگردانی؟

ما که هرچه با مُرَکَّب، شعر و غزل بر کاهیِ کاغذ قلم زدیم افاقه نکرد، شاید باید مثل استاد درسِ نهادهای بین‌المللی با دیسیپلینِ حقوقی بگوییم : از ازمنه‌ی ماضی که فراقتان بر ما «اعلان جنگ» کرد تا کنون در معرض «خساراتِ» ناشی از هجرانتان قرار داریم‌. «مسئولیتِ حمایت» با «قوه‌ی صالح» است‌، منتظرِ اقدامات «واکنشی‌ِ» فی‌الفورتان هستیم!