•| مَلْجَأ |•
یکی از استادامون میگفت: تو کارهای تشکیلاتی آدم گاهی باید از آسایش و آبروی خودش بزنه تا کار انجام ب
بارها این جمله رو از بابا هم شنیدم. بابا بعدش میگه : اینجور آدماند که میتونند تحول ایجاد کنند.
یادمه سال ۴۰۱ که دانشجویان اسپانیایی یه سفر علمی اومده بودند دانشگاهمون و یک نشست مشترک برگزار شد، یکی از دانشجویان گفت : ملتِ اسپانیا و ملت ایران تاریخ مشترک دارند. ما شما رو همذات خودمون میدونیم و از صمیم قلبمون دوستتون داریم.
•| مَلْجَأ |•
جگرخراش است فراقتان. ما هم که نازکدل و نازکپوست و نازکمزاج. تعمدا فراقتان سخت میگیرد بر سرخیِ
ما که هرچه با مُرَکَّب، شعر و غزل بر کاهیِ کاغذ قلم زدیم افاقه نکرد، شاید باید مثل استاد درسِ نهادهای بینالمللی با دیسیپلینِ حقوقی بگوییم : از ازمنهی ماضی که فراقتان بر ما «اعلان جنگ» کرد تا کنون در معرض «خساراتِ» ناشی از هجرانتان قرار داریم. «مسئولیتِ حمایت» با «قوهی صالح» است، منتظرِ اقدامات «واکنشیِ» فیالفورتان هستیم!
____ آیندگان افتخار میکنند که ما
در عصری زندگی میکردیم که مردم
آن عصر ، زن و مرد، کوچک و بزرگ
با این وضع در خیابانحاضر شدند
و رزمندهها را یاری کردند ________
[ آیتالله جوادیآملی ]
زینب میگه: من هنوز از سال اولی
بودنم بهره کاملو نبردم که الآن
مجازی شدیم!
بهش میگم: اینکه بلافاصله بعد
از سال اولی میشیم سال آخری،
ترسناکتره.
قابلیت اینو دارم که با نوحههای این ایستگاه صلواتیِ میدون بسیج بشینم تا خود صبح گریه کنم.
•| مَلْجَأ |•
با شما میمانیم تا آخر قله ... با شما میآییم تا مسجدالاقصی
این همون نوحه ست که از سالها پیش بدون اینکه بشنومش، بهش گوش دادم، تو خیالم، میون دغدغههام، میون ذکر حسین حسین گفتنهای هیئتهای هفتگی و... مفاهمیش خیلی آشناست انگار از رگهای خاکستری مغزم اومده، انگار از رگِ متصل به قلبم اومده. خیلی برام آشناست، خیلیی. :)
•| مَلْجَأ |•
این همون نوحه ست که از سالها پیش بدون اینکه بشنومش، بهش گوش دادم، تو خیالم، میون دغدغههام، میون ذک
چقدر دلم میخواد حضور در هیئتهای یزدی رو تجربه کنم :) خوش به سعادتتون.
الله حافظ و یاور مداح و شاعر این حماسه باشه🌱
گفت : بعد از چند سال کار رسانه اینو متوجه شدم که گاهی مسئله ای کوچیک که پیش میاد انقدر همه رسانهها بهش می پردازند تا نظر خودشون رو گفته باشند، اون مسئله تبدیل میشه به نقطهی تنش. پس در این حالت تو سکوت کن، نه اینکه حرفت مهم نباشه؛ شاید مهم ترین حرف، حرف تو باشه. اما تو سکوت کن تا یه صدای دیگه تو این هیاهو بلند نشه و مسئله رو ملتهبتر نکنه. کاش ما آدمها یاد بگیریم هرکس درباره هر مسئلهای که تخصصش رو داره جدی و با استدلالِ کامل حرف بزنه و درباره باقی مسائلی که تخصصش رو نداریم همفکری کنیم و دنبال یادگرفتن از هم باشیم نه اینکه نظر بدیم و پافشاری کنیم روی نظرِ نهچندان تخصصیمون.
راست میگفت..