اجماعِ دخترانِ جان‌فدای ایران

صبور باشیم‌. صبور بودن به معنای بی‌دغدغگی‌ نیست، به معنای بی‌توجهی به مسائل نیست‌. اتفاقا به زعمِ کمینه صبور بودن اوجِ کنشگری است. نیاز این روزهایمان صبر است. صبر :)

بهش گفتم : دیپلماسی الآن میدونِ نبرده. اونی که جونشو‌ گرفته کف دستش وُ رفته تو این میدون، نه فقط جونش رو که آبروش‌ رو گرفته کف دستش‌. خدا حفظ کنه حاج‌باقرِ جبهه‌های نصر و پیروزی رو :)

بیابان‌های سردِ کوهستانی بود، ماشین در جاده‌ی ناهموار گاهی به چپ مایل می‌شد و گاهی به راست‌. تسبیحِ سبزِ سردم در دستم بود و از آینه به جاده خیره بودم‌، به عمقِ استراتژیکِ شب در پهنای‌ زمینِ خاکیِ ناهموار‌. صدایِ نوحه‌ی آرامی از ضبط پخش می‌شد و رایحه‌ی کمرنگِ عطر یاس در هوا.

گوشه‌ی کتابی که مشغول خواندنش بودم نوشتم : امان از نگاه های بی‌تابِ بی‌تکلّم ..

روز دختر مبارک‌تون باشه🩷🪷

آه از گفتارِ طلبکارانه‌ی مدعیانِ همیشه منتقد که به اسم مطالبه یک‌نفس انبوهِ واژه‌ها را چون تیر پرتاب می‌کنند‌ بی آنکه ببینند مقصد کجاست. آه از کردارشان و اخلاقشان. امان از این مدعیانِ زمانه‌نشناس. #یک‌ڪلام

اگر این پیام رو می‌بینید دعای فرج "اللهم کن لولیک" بخونید #ثواب_یوهویی

امروز چه کاغذهای مذاکره و چه کالک‌های نقشه‌های جنگی برای من یکی است... هم جانم را آماده‌ام تقدیم کنم و هم آبرویم را؛ هم حاضریم خون بدهیم و هم حاضریم خون دل بخوریم... [ محمدباقر قالیباف ]

آنقدر نام سرداران شهیدمان را می‌گویم، آنقدر نام شهدایمان را می‌گویم آنقدر دفتر تاریخ را از نام امام شهیدم پر می‌کنم تا هزاران سال بعد تمام مردم آن دوران واو به واوِ اتفاقات امروز و این روز‌ها را به خاطر داشته باشند‌. آنقدر می‌گویم از شهدایمان، از رشادت‌های مردانِ خدا، از بعثتِ ملت، آنقدر می‌گویم از این روزها که هاله‌ی نور قلب‌هایمان را محافظت کرده، آنقدر از این روزها می‌گویم تا حجمِ اوراقِ کتابِ تاریخ مانع از بستن جلدش شود.