و بدانید که دنیا و زرق و برق دنیا همه‌اش فناپذیر است، آنچه باقی می‌ماند خداست. در پیشگاه خداوند رفتن ترس نیست اما ظلمت‌هایی که در این دنیا برای خودمان درست کرده‌ایم ترس دارد، علاقه به دنیا و مظاهر دنیوی دل را می‌میراند اما یاد خدا دلها را زنده می‌کند. _ شهید علی عرب _

ترند جدید جوانان غربی می‌دونید چیه؟ با چفیهه فلسطینی راه میوفتند‌ تو خیابون راهپیمایی می‌کنند و جلوی دوربینِ رسانه‌های مردمی، خطاب به اسرائیل می‌گند "فلسطین رو آزاد کنید وگرنه ایران شما رو خواهد کشت!"

+ سمعاً و طاعتا آقا

‌ ایران!

الفش، الفِ استقامت است. استقامتی که هزاران سال تمدنِ بشری را حفظ کرده و از طوفان‌ها و بلاها و حوادث جان سالم به در برده تا انسان بماند‌. حکمت بماند، معرفت بماند‌. ‌

یاء‌ ی آن، بیانگر یاریگر بودنش‌ است‌. مرام پهلوانی دارد و دستگیرِ مظلوم است. هر کجا ندای مظلومی برخیزد، دست او برای نجات جلو می‌رود‌. ‌

راء ی آن رستم است. خردمندی قدرتمند که با نشان پهلوانی همچون کوه ایستاده است و سوار بر رخشِ اصیلش‌ هفت‌خوان را طی می‌کند و با دیو مسلکانی آجرمغز‌ که توطئه‌ی نابودی او را می‌چینند‌، می‌جنگد‌. ‌

الفِ مجدد آن الفِ ایمان است، الفِ اتحاد است، که شانه به شانه هم بنیان مرصوص گشته‌ایم در راه طی طریق رسیدن به قله‌ ‌

نون یعنی نیکوکاری‌. که در ریز ترین رفتار و عادات، رسومی نیک وجود دارد. که حکمت چونان روحی ست بر پیکره‌ی فرهنگِ آن‌. که نیک‌اندیشی و نیک‌گفتاری و نیک‌کرداری راه و رسمِ آن است‌ که‌ جز این بود با آغوش باز نیکوترین دین را از پیامبرِ رحمت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم فرا نمی‌گرفت‌ و هزار و چهارصد سال بعد در خفقان دنیای استعمار شده، برای پاسداشت آن انقلاب نمی‌کرد‌. ‌

راست می‌گفت آن شاعر پر آوازه که "ایران؛ ای سرای امید!‌" ایران، سرای امید است، امید بشریت... ‌تو بگو؛ ایران یعنی چه؟! ‌