نون یعنی نیکوکاری‌. که در ریز ترین رفتار و عادات، رسومی نیک وجود دارد. که حکمت چونان روحی ست بر پیکره‌ی فرهنگِ آن‌. که نیک‌اندیشی و نیک‌گفتاری و نیک‌کرداری راه و رسمِ آن است‌ که‌ جز این بود با آغوش باز نیکوترین دین را از پیامبرِ رحمت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم فرا نمی‌گرفت‌ و هزار و چهارصد سال بعد در خفقان دنیای استعمار شده، برای پاسداشت آن انقلاب نمی‌کرد‌. ‌

راست می‌گفت آن شاعر پر آوازه که "ایران؛ ای سرای امید!‌" ایران، سرای امید است، امید بشریت... ‌تو بگو؛ ایران یعنی چه؟! ‌

امروزه، دنیای سیاست دنیای تصاویر است‌؛ بنابراین سیاست باید قدرت خلق تصویر داشته باشد. چند روز قبل رژیم صهیونیستی ادعا کرد که پرچم اسرائیل در خیابان های صنعا برافراشته می‌شود. اما یمن به تازگی تصویری منتشر کرده است که موشکش‌ بر فرازِ آسمان از پرچمِ عبریِ اسرائیل می‌گذرد‌. خلق تصویر، پیام صریح‌تری را در ذهنِ رقیب نهادینه می‌کند و یمن به عنوان یک بازیگر بین المللیِ تاثیرگذار این سیاستِ نو را به خوبی درک کرده است.

اگر چَشمِ بصیر داشتیم می‌دیدیم فوج فوج ملائکه را که به کربلا می‌روند...

اگر روحمان از آلودگی‌ها پاک بود و بنده‌ بودیم، جسم‌مان را برمی‌داشتیم و طی الارض می‌کردیم به کربلا...

دنیا به ما نساخت اما بیش از آن، ظلمتُ‌ نفسی!‌

کاملا دلی ارسال شد. خواهشا دلی گوش دهید.

غُرور، آفت است‌. همچون موریانه به جانِ روح می‌افتد و بلندای وسعتش را کوچک می‌کند آنقدر کوچک که در قفسِ مادی اسیر می‌شود، تنگ‌نظر می‌شود، تنگ‌دست می‌شود و خیرش به هیچکس نمی‌رسد‌.

غرور را در رفتارمان بیابیم‌ و سعی کنیم از خود دور کنیم. نمی‌دانم اینکه می‌گویم راست است یا نه اما غُرور همیشه در ابروی بالا رفته و نگاه پرتمسخر یافت نمی‌شود‌. گاهی تواضعِ نمایشی یک‌جور خودنمایی است‌. که بایستی تا بقیه تعریفت‌ را کنند و نمایشی شکسته نفسی کنی‌ و عرقِ فرضی را از جبین بگیری. آدم اگر کاری می‌کند، باید مثل شهید طهرانی مقدم از در پشتی برود تا حتی خداقوتی‌ از کسی نشنود. حقیقتا بدون خودسازی نمی‌شود در این دنیا تاب آورد.

ای پدر در اندوهم، تو را قلبی مهربان و نوازشگر می‌بینم. در سختی‌ها و گرفتاری‌ها، به زبان می‌آورم: حسین است که غبار غم را از دل می‌زداید :)