تو عراق... اطراف بغداد یه شخصی از شیعیان و محبین آقا امیرالمؤمنین علی علیه السلام هر هفته پنجشنبه به نجف مشرف میشد

و بعد از زیارت آقا امام علی صلوات الله علیه، به کربلا می رفت، زیارت شب جمعه کربلا رو به جا می آورد و بعد به خونه میرفت

مسیر رفت و برگشتش باید از روی پلی که شهر مصیب رو به کربلا وصل می کرد رد میشد...

یه شخص ناصبی و معاند آقا امام علی صلوات الله علیه تا میدید مرد شیعه به قصد جه کاری داره میره، وایمیستاد جلوش و شروع می‌کرد به ناسزا گویی به ساحت مقدس امام علی علیه السلام

ایشون هم مجبور بودن تحمل کنند و سکوت... از کنار مرد ناصبی رد میشد و میرفت...

یه روز مرد ناصبی اومد جلوشو گرفت گفت _هی فلانی! اگه راست میگی که علی شما به حقه یا هفته بعد من باید مرده باشم و یا با این خنجر تو رو می کشم...

مرد شیعه با کوله باری از غم به نجف رسید... تو ایوون نجف نشست... عجب صفایی داشت... یهو منقلب میشه و تو عالم مکاشفه حضرت رو می بینه

حضرت رو میبینه که بهش می فرمایند _ غمگین مباش! (: آن شخص کاری برای ما کرده که ما او را در دنیا عذاب نمی کنیم و در آخرت هم نزد ما جایگاه خاصی دارد. او فلان روز، فلان ساعت، فلان نقطه پل، نشسته بود و به آب نگاه می کرد فکرش به سال شصت و یک هجری رفت و با خود گفت ابن سعد کار بدی کرد حسین بن علی را با لب تشنه کشت. اگر من جای او بودم آب میدادم و جنگ می کردم. به خاطر لب های سوخته فرزندم حسین یک قطره اشک از چشمانش بر گونه اش غلطید و به زمین چکید.

تو مسیر برگشت، مرد ناصبی رو دید که گفت _ بیا برو ولی دیگه حق نداری از این پل رد شی.

مرد شیعه به ناصبی گفت + دست نگهدار که برای تو بشارتی دارم گفت_ از طرف کی؟ + مولایم علی علیه السلام _ من او را قبول ندارم. + ولی او تو را قبول دارد(:

جریان مکاشفه رو که براش تعریف کرد، مرد ناصبی خنجر تو دستش رو به کناری پرت کرد... تموم وجودش می لرزید...زانوهاش سست شده بود و گفت _ به خدا قسم که راست میگی... جز خدا هیچکس از این موضوع خبر نداشت... آرهه من برای حسین شما گریه کردم😭

مرد ناصبی(!) برای امام حسین گریه کرد، مولا خریدارش شد...😭