خاکستری من، میخواهم پرواز کنم، اما به یاد ندارم بالهایم کجا هستند.
شاید نخست باید سقوط را دوست داشته باشی، تا بعد بتوانی پرواز کردن را بیاموزی.
خاکستری من، بعضی از آدم ها وقتی از پیشمون برن، همه چیز رو با خودشون نمیبرن، یه بخشی از اون ها برای ابد تو اهنگها، فیلمها، گلها، آسمون و هرچیزی که برای اون ها باشه باقی میمونه،
برای همینه که اونا تا ابد تو قلب ما میمونن.
خاکستری من، بعضی ها برای ابد فراموش میشوند، کاش من فراموش شدهای باشم که فقط تو من را به یاد داری.