هفت روز، هفت موضوع و یک کتابخانه قرار بود فقط داستان بنویسیم؛ اما در میان کلمات، شخصیت‌هایی ساختیم، رازهایی را آشکار کردیم، به یکدیگر خندیدیم و گاهی در سکوت داستان‌هایمان ماندیم. در این هفت روز، کتابخانه فقط یک مکان نبود؛ خانه‌ای شد برای آدم‌هایی با جهان‌های متفاوت، خیال‌های بی‌انتها و قلم‌هایی که هرکدام صدای خودشان را داشتند. شاید روزی قفسه‌ها دوباره ساکت شوند، میزها از دفتر و کاغذ خالی شوند و گروگان‌گیرمان بالاخره دست از سر نویسنده‌ها بردارد! اما چیزی از این هفت روز باقی می‌ماند؛ داستان‌هایی که نوشته شدند و خاطره‌ی آدم‌هایی که برای مدتی کوتاه، هم‌داستان شدند. ممنون که به دعوت پروانه مرداب پاسخ دادید. پ.ن: از هوش مصنوعی خواسته‌ام تصویری براساس حس قلم شما بسازد.

اره دیگه خالهه

نترسید دست من اونشکلی نیست چه خوشگل دلم تنگ شد مرسی گروگان گیر و پروانه مرداب به زحمت افتادید و افتخاری بود برای من

))))) فدای خودت😭