هرموقع که نوحه‌ی فاطمیه گوش می‌دهم محالَ‌ست در پشت پلک‌های بسته‌ تصویر امام شهیدم در روضه های فاطمیه‌ی بیت را نبینم، آن تسبیحِ سبزِ پررنگ، آن چشم‌های نورانی و ابروان متمایل از شدتِ اندوهِ شنیدن روضه، و شاید دیدن، آن دست‌ِ نورانی که بر پیشانی‌ درخشانش می‌نشیند، آن اشک‌های متبرک. محال است به امام شهیدم فکر نکنم، مخلص کلام این باشد که دلتنگتانیم‌ اماما ..

ما راست‌قامتان جاودانه تاریخ خواهیم ماند. تنها موقعی سرپا نیستیم که یا کشته شویم و یا زخم بخوریم و برخاک بیفتیم و الّا هیچ قدرتی نمی‌تواند پشت ما را خم بکند. –شهید آیت‌الله دکتر بهشتی

این روزها نکته در همین است؛ ان‌شاءالله. که اگر خدا بخواهد در دل نهنگ زنده می‌مانی، آتش گلستان می‌شود، مرده زنده می‌شود و ماه دو نصف. خدا اگر بگوید، کُن، فیکون! می‌شود آنان بیهوده سرِ جنگ دارند با ما دل‌بستگانِ به الله. اراده‌ی الهی پیروزی رهروانِ طریقِ حق است.

کمی آغوش تعارف کن، من دلتنگی محضم(:

شاید اگر نجف می‌بودم، حالم شبیه کسی می‌شد که بعد از سال‌ها خستگی بالاخره جایی برای تکیه پیدا کرده …

در تدارکِ مراسم چهلمِ شما .. ما را به سخت جانی خود این گمان نبود💔

یاد پهلویش نمازم را شکست ...

حضرت آقا در تعریف از رهبر شهیدمون فرمودند؛ صحبت از مردی است که آنقدر که مشهور بود شناخته نشد. چقدر این جمله تأمل برانگیز بود!

فقط خواستم اینجا هم اعلام کنم که؛ الحمدالله رب العالمین(:

'و شیعه زنده شد به جمال هر؛ قال الامام الصادق ..

روح بلندت به اندازه وسعت اندوه ما شاد باد، رهبرشهیدم((:

باید نامه‌ای برای رهبر حاضر سیدمجتبی‌خامنه‌ای بنویسم و اینطور شروع کنم : سلام بر آنان که دلگرمیِ دیگرانند درحالی‌که خود غرق غم هستند:))