(:

برایش گریه‌ام را دوست دارم. :)

می‌گفت فاطمـیه رو شلوغش کنید.. فاطمیه، سنـد هویت ما بچه شیعه‌هاست! افسانـه نیست؛ عینِ تاریخه! اگه فاطمیه نبود، مـولا رو دست بسته نمی‌بردن بیعت کنه؛ عاشـورا هم اتفاق نمی‌افتاد! یه پرچم بزنید دم خونه‌تون یه سیاهی توی محل کارتون یه دست لباس مشکی یا اصلا هرچیز دیگه هویـت‌تون رو جار بزنید ما بچه‌های حضرت زهراییم ..

میگن شب های جمعه ، حضرت زهرا میرن زیارت پسرشون .. ولی اینجاست که شاعر میگه : امشب‌ گمان نکنم رَوَد سمتِ کربلا! حالش‌ بد است مادرمان‌، رو‌ به‌ قبله‌ است💔 ..

ما یتیمان تو هستیم ای سرورم (:

لیلای مرا میبرند ..‌ ای کوچه ها کاری کنید ..

ای‌نگاهت عشقِ عالمگیر، از دلم غَم را بگیر حضرت کوثر برایم جرعه ای مرهم بگیر تـــا نَــلــغـــزَد هر دوپایَم از صراطِ ٱلمستقیم مـادری کــــن دستهایم را خودت مُحکم بگیر:)

ما طفلان قد و نیم‌قدی بودیم که مادرانمان در روضه‌ها لب به دندان می‌گرفتند تا صدای گریه‌هایشان را حاج‌آقای روضه‌خوان نشنود، گاه چادر خود کنار زده و آرام لبخند به ما تحویل می‌دادند تا خوف ورمان ندارد که این هق‌هق‌ها برای چیست؟ برای چه کسی‌ست؟ ما در همین محافل استخوان ترکانده‌ایم مادر .

اوج احساس و محبّت رو تو روضه‌های حضرت زهرا ‹س› می‌فهمیم . .

تو ایام ِ فاطمیه ؛ با چادری که رو سرته ثابت کن ، که از نسل ِ فاطمه ای ؛ همونقدر پای کار ِ امام زمانت !

چادرِ مادر، ناموسِ عرشِ خداست؛ و من مدام فکر می‌کنم چه خواهد کشيد شيعه؟ اگر آن روز که به شفاعتش می‌آیی؛ هنوز جای لگد روی چادرت مانده باشد . . .