کاش الان بقیع بودم، معجرخاکی و دل غمین و اشک ریزون و خراب به پنجره‌هایِ سیاه پوشِ عزادارش تکیه می‌زدم و مثل بچه‌ی مادر گم کرده‌ایی که میونِ شلوغیِ کوچه پس‌کوچه‌هایِ بازار دستش از چادر مادرش رها شده، زار می‌زدم.مثل همه‌ی شیعیان مادر گم کرده‌ایی که این روزها زمزمه می‌کنند: عاقبت روزی برایت یک حرم بر پا کنیم گنبد نورانیت را شمس یک دنیا کنیم

‌

آخ آقا سید..

ما که به جز حضرت مادر پناهی نداریم .. باباحیدر ! جان معشوقه‌ات مارا خانه برگردان .

اگر‌ شبهای زیارتی بی‌قرارید خواستم بگم مادرش‌ تو‌ حرم‌ اسم‌ برده ..

خونه‌ء‌ امنِ [مٱمن]، جز خونه امن آخه کجا برم. (:

شهید جمهور موافق مذاکره نبود، این رو هم بارهای بار تکرار کرد، اللخصوص حضرت‌آقا اما همه چیز طبق خواسته‌ی رهبر جامعه پیش نمیره، همونطوری که در زمان مولا علی (ع) پیش نرفت.. چی میشه گفت.. مهم عزت و عظمت جمهوری اسلامی ایرانه.. از ته دل براشون دعا کنیم که خدا چیزی رو که باعث پیروزی و عزت جبهه‌ی حق میشه بر زبان شون جاری کنه.

سلیمانا بیا بردار باری از شانه‌ی موری..

امروز متوجه شدم انقلاب و، انقلابی بودن چقدر سخته و حتی زندگی تو این جامعه در آینده برای امثال ما چقدر میتونه سخت باشه با یه عده آدم غرب زده..

اینقدر دلم‌ میخواد برم به دورانِ قبل انقلاب که کلی سختی می‌کشیدن برای شنیدن صدایِ امام و نوشتن اعلامیه های یواشکی :)) ولی روزی که انقلاب پیروز میشه خوشحالی نکنم که تموم شد ، بدونم که بعد از این پیروزی قشنگ سختی داریم ، از همون موقع خودمو بسازم و کلی آموزش ببینم و منم پا به پای ِ اون مردم بجنگم برای حفظ کشور برای حفظ شرافت برای حفظ امنیت

عمیقاً برای تسلا دادن روحم به نجف نیاز دارم.