حالا از اعتقادات متقن ما شیعیان اینه که؛ حضرت صدیقه‌ی طاهره و حضرت صاحب الزمان و درکل، این ذوات مقدسه صلوات الله علیهم توی مراسمات عزاداری و روضه ما حضور پیدا میکنن

بسنجیم آیا گفتار و رفتارمون توی مجالس در شأن احترام این بزرگواران هست؟ اگر روزی قرار بود روبروی شخص اباعبدالله مداحی کنیم چه شعری میخواندیم؟ اگر قرار بود روبروی صدیقه‌ی طاهره سینه بزنیم چطور سینه می‌زدیم؟ اگر قرار بود روزی روبروی امیرالمومنین مدح بخوانیم مولا رو چطور صدا میکردیم؟ اگر قرار بود روزی روبروی امام زمان در مجلس بنشینیم نحوه حضورمون چطور بود؟

پس معیار مراسم روضه، شأن اهل بیت است هرچی که با شأن اهل بیت در مقابله باشه، خطاست والسلام.

سر گشاده مثال بزنم خودتون رو یک جوان در صدر اسلام تصور کنید آیا جرئت داشتید روبروی اباعبدالله بایستید و فریاد بزنید «لیلی لیلی لیلی لیلی لیلی»؟ آیا جرئت داشتید نام مبارک ناموس حضرت عباس رو بی احترام به زبون بیارید؟ آیا جرئت داشتید همه‌ی روضه های فاطمیه رو به راحتی بخونید و حقش ادا نشه؟ آیا جرئت داشتید نام مبارک و صاحب احترام اهل بیت را کنار الفاظی مثل «می» و «شراب» و... بیارید؟ آیا جرئت داشتید طوری هروله کنید که با رقصیدن مو نزنه؟ آیا جرئت داشتید در مقام امیرالمومنین آنقدر غلو کنید که جایگاه خدایی به ایشان نسبت بدید؟ اصلا آیا جرئت داشتید در حضور پیامبر صداتون رو از صدای پیامبر بلندتر کنید؟ و هزارتا آیای دیگه...

فقط یک دونه‌شو توضیح میدم بقیه‌اش بمونه برا تفکر خودتون (العاقل یکفیه الإشاره)

در قرآن آیه داریم در حضور پیامبر نباید صداتون بالاتر از صدای ایشون باشه برای همین اکثرا در روایات هست که پیامبر با صدای بلند سلام میکرد و از رحمت ایشون بود که سعی میکرد صداشون همیشه بلندترین صدا باشه و اگر کسی فقط صداش از صدای پیامبر بلندتر باشه، موجب هبط اعمالش میشه یعنی یهویی هرچی جمع کرده "صفر" میشه حالا پیامبری که صداشو بلند میکرد که مسلمین ولو به اشتباه و سهوا صداشون بلندتر از ایشون نشه و شامل کسایی نشن که اعمالشون صفر شده، آیا میاد توی مجلسی که می‌دونه من و شما کاری میکنیم که بخواد مایه هبط اعمالمون بشه؟ فکر نمیکنم...

بریم دقت کنیم توی شیوه برگزاری مراسماتمون تا حالا اصلا به این فکر کرده بودید که یک مهمان صاحب احترام داره میاد تو مجلس؟ به این فکر کرده بودید که روبروی کی دارید صحبت میکنید و روضه می‌خونید و سینه میزنید؟ یا نه فقط حواسمون به مداح و میوندار بود

تا حالا دنبال این رفتیم که ببینیم اهل بیت از چی خوششون میومده و ماهم سعی کنیم بریم دنبال اون چیزی که اونا میخواستن؟ نه ما امام حسین رو دوست داریم و روضه میایم چون دلمون میخواد اما کافیه یه جایی دلمون چیز اشتباهی رو بخواد اونوقته که مسیر جدا میشه یکی می‌ره سمت اون چیزی که دلش میخواست یکی هم می‌ره سمت اون چیزی که امام حسین میخواست

توی دعاهاتون از خدا بخواید بهمون بصیرت بده و مارو تو مسیر درست هدایت کنه عاقبت بخیر باشید ان‌شاءالله منم دعا کنید یاعلی

نظری، نکته‌ای، مخالفتی بفرمایید

حرفای شما کاملا درسته، از هر نظر منطقیه... خدا خیرتون بده که این موضوع رو کاملا با دلیل و منطق به اشتراک گذاشتید فقط اینکه من هم خیلی ذهنم درگیر این سبک مراسمات بود،اینکه اهل بیت علیه السلام واقعا در جایی که احترامشون (اکثرا ندونسته و بدون آگاهی ) رعایت نمیشه،حضور پیدا میکنن؟ اما در نتیجه که از چند تا شیخ این سوال رو پرسیدم گفتند ک درسته ک این سبک درست نیست اما هل بیت تو هرمجلسی که بنای اون مجلس اهل بیت هست حضور پیدا میکنن، و حتی یکیشونم گفت برو استغفااار کن ک رو مجلس اما حسین عیب گذاشتی.تکلیف چ . اولین حرفی که خیلی از آقایون هیئتی پشتش قایم میشن همینه که آقا تو مجلس امام حسین دخالت نکنید😂 ولی سوالی که هست اینه که کیه که ضمانت کنه هر مجلسی که به اسم امام حسین برگزار میشه مورد تأیید اهل بیته؟ شخص آقای یزید لعنة الله علیه هم برای امام حسین مجلس روضه برگزار کرد و توی بعضی منابع اومده گریه هم میکرد برای اباعبدالله ولی آیا چون اسم امام حسین اومده حتما قبوله اون مراسم؟ مگه خود حضرت زین العابدین علیه‌السلام نفرمود این یزید مارو کشته و حالا برامون مجلس گرفته؟ اگه بنا این بود هر مجلسی به اسم اباعبدالله گرفته بشه قبول باشه که امام سجاد هم می‌گفت آقا اشکال نداره یزید هم خدایی داره کسی تو مجلس امام حسین دخالت نکنه! خب نمیشه که و یه قاعده کلی عرض کنم اسلام، دین تعقل و تفکره همه‌ی احکام و واجبات و مستحبات و محرمات قاعده و حکمت دارن و همه‌ی این قواعد و احکام کاملا با منطق سازگارن (شاید ما خیلی از این احکام رو متوجه نشیم و مجبور باشیم فقط اطاعت کنیم، منافاتی نداره) پس هرجا دیدید مسأله ای از دایره‌ی منطق خارج شده شک کنید تفکر کنید سوال کنید تا به نتیجه برسید اسلام نه تنها با تفکر مخالف نیست بلکه هزاران بار چه در قرآن چه در کلام اهل بیت بسیار بسیار سفارش شده بهش