⚠️ چرا سوریه؟ وقتی همه مخالف بودند...

امکان دارد زن‌ها کسی مثل مالک را متولد کنند؟!!

❖ انجمن فلسفه علوم اجتماعی دانشگاه باقرالعلوم«ع» با همکاری مدرسه علوم انسانی اسلامی آیه برگزار می کند! 🔹افـــــــــــــق‌های پســـــــــــاجنگ؛ گفــــت‌وگــوهایی برای آینده‌ای نو 🔸نئولیبرالیسم و تناقضات سیاست در ایران با تکیه بر کتاب بنیادگرایی بازار اثر یوسف اباذری ➕ ویژه مبلغان و مروجان ایده انقلاب اسلامی ▫️با ارائه ی استاد دکتر علیرضا مکاریان پور ⏳ پنجشنبه؛ ۱۰ اردیبهشت؛ ساعت ۱۶/۳۰ 🔹 لینک حضور برخط (آنلاین) • • • • ༺ مدرسه علوم انسانی اسلامی آیه ༻ https://eitaa.com/joinchat/2315124922C2faae9826b

👆🏻 🔹مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا: تنگه هرمز اساساً معادل یک سلاح هسته‌ای اقتصادی است که آنها سعی دارند از آن علیه جهان استفاده کنند و به آن افتخار می‌کنند.

‌۱۸:۰۵/ ۹ اردیبهشت با آغاز التهاب مجدد در بازار ارز، رژیم اسراییل ‌و امریکا در پی اجرای نسخه پیشرفته آشوب‌های دی ۱۴۰۴ در ایران هستند. این آشوب با حمله نظامی ترکیب خواهد شد. @dolfiniran

👆🏻 🔹ترامپ: ایران باید تسلیم شود و اقتصادش در حال فروپاشی است. تنها کاری که باید انجام دهند این است که فقط بگویند، ما تسلیم می‌شویم. 🔹پول آن‌ها - آن‌ها آن را پول خودشان می‌نامند - آن‌ها اسمی برای آن ندارند. پول آن‌ها بی‌ارزش است.

مرحله آماده‌سازی؛ منطقه در آستانه تصمیم‌های کوتاه‌مدت ✍🏻 مهدی محمدی - ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ برآورد کلی از وضعیت فعلی این است که طرفین وارد «مرحله آماده‌سازی» شده‌اند؛ مرحله‌ای که در آن بازیگران در حال آماده‌سازی خود برای تحولات آتی و شکل‌دهی به وضعیت چند هفته آینده هستند، نه یک افق بلندمدت. در این چارچوب، ایران و محور مقاومت از یک سو، و آمریکا، اسرائیل و برخی بازیگران منطقه‌ای از سوی دیگر، همزمان در حال تقویت ظرفیت‌های خود و دستکاری متغیرهای صحنه برای رسیدن به موقعیت مطلوب هستند. در سمت مقابل، اسرائیل تمایل بالایی به آغاز درگیری جدید دارد. به نظر می‌رسد پنجره فرصت برای نتانیاهو محدود شده و او تلاش می‌کند در بازه‌ای کوتاه، سناریوی کشاندن آمریکا به جنگ با ایران را تکرار کند. در این مسیر، یک کمپین گسترده سیاسی، رسانه‌ای و اطلاعاتی برای کاهش تردیدهای دونالد ترامپ در جریان است. ترامپ در عین داشتن تمایل به درگیری، با چند تردید جدی مواجه است: امکان پیروزی در جنگ، خطر تبدیل شدن جنگ به یک بحران سیاسی داخلی، و پیامدهای اقتصادی آن برای آمریکا و متحدانش. تلاش جریان‌های حامی جنگ، بر کاهش همین تردیدها متمرکز شده است. همزمان، نشانه‌های میدانی نیز حاکی از آمادگی عملیاتی در سطح منطقه است؛ از افزایش پروازهای نظامی و فعالیت پهپادی گرفته تا جابه‌جایی سامانه‌های پدافندی و انتقال تجهیزات. برخی کشورهای منطقه نیز نشانه‌هایی از همراهی فعال‌تر با این روند، حتی در سطح حمایت مالی، بروز داده‌اند. تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد این سطح از آماده‌سازی صرفاً ابزار فشار سیاسی نیست، بلکه می‌تواند مقدمه اقدام عملیاتی باشد. در مقابل، راهبرد ایران در این مرحله بر آمادگی برای کسب یک پیروزی قاطع در همان مراحل اولیه هر درگیری احتمالی متمرکز شده است. برآورد این است که طرف مقابل به‌دنبال یک جنگ کوتاه‌مدت با هدف وارد کردن ضربه‌ای سریع و سپس حرکت به سمت آتش‌بس و بهره‌برداری سیاسی است. در برابر این سناریو، تأکید بر غافلگیری، ضربه زدن در زمان و مکان غیرمنتظره و برهم زدن محاسبات دشمن، به‌عنوان محور اصلی طراحی عملیاتی مطرح است. در سطح راهبردی، نشانه‌هایی دیده می‌شود که آمریکا نسبت به برخی ضعف‌های خود در این صحنه آگاه شده و در رفتار خود احتیاط بیشتری نشان می‌دهد؛ هرچند این به معنای کنار گذاشتن گزینه نظامی نیست، بلکه بیشتر نشان‌دهنده افزایش تردید و پیچیدگی در تصمیم‌گیری است. در داخل نیز یک متغیر تعیین‌کننده، وضعیت سیاسی و اجتماعی است. یکی از سناریوهای محتمل، تلاش برای ترکیب فشار خارجی با بی‌ثبات‌سازی داخلی است؛ از طریق تحریک ناآرامی‌ها، فشار اقتصادی یا عملیات‌های ترکیبی. در چنین شرایطی، نحوه مدیریت فضای داخلی—از جمله انسجام سیاسی، کنترل پیام‌های رسانه‌ای و کاهش فشار اقتصادی بر جامعه—می‌تواند در محاسبات طرف مقابل اثر مستقیم بگذارد. جمع‌بندی اینکه منطقه در یک مقطع حساس و کوتاه‌مدت قرار دارد؛ مرحله‌ای که در آن هم‌زمان آمادگی برای درگیری افزایش یافته و تصمیم‌گیری نهایی هنوز در حال شکل‌گیری است. در این وضعیت، نوع سیگنال‌هایی که از میدان و از داخل مخابره می‌شود، می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در جهت‌گیری تحولات پیش‌رو داشته باشد. @mohammadi61

#کتابچه قابل چاپ «جُستارهای جنگ رمضان؛ ۹ یادداشت اسفند و فروردین»

♨️ قسمت نهم: تنگه هرمز و محاصره دریایی چهار روایت از فرصت‌‌ و تهدید جغرافیای سیاسی 🎥 شنبه ۱۲ اردیبهشت، پخش از کانال آپارات 🖋 سردبیر امیرحسین پرورش 🎙با حضور: زهرا کماجیان، فاطمه فرهنگ و علیرضا آقاباباگلی 📌 تماشای قسمت نهم @rokhdadtv

اینکه چرا انقلاب اسلامی توسط هیچ فقیه دیگری به پا نشد و تنها به دست با کفایت امام خمینی به وقوع پیوست؛ سؤالی است که پاسخش در تلقی خاص امام از مسأله امر به معروف و نهی از منکر ریشه می‌گیرد. ایشان معتقد است امر به معروف و نهی از منکر در مسائلی که حیثیت اسلام و مسلمین در گرو آنهاست با مطلق ضرر، ولو ضرر نفسی یا حرج، رفع نمی‌شود (حال آنکه در دیگر مسائل عدم مفسده شرط وجوب است) به نظر ایشان اقامه حکومت اسلامی بزرگترین «معروف» است. تفاوت امام خمینی با دیگر فقیهان این بود که آنان تمهید مقدمات حکومت را به مثابه «شرط وجوب» می‌دانستند (همچنان که اگر استطاعت حاصل شود حج واجب می‌شود و اگر مال به نصاب برسد زکات واجب می‌گردد اما تحصیل استطاعت و نصاب واجب نیست) و امام در حکم «شرط واجب» (از قبیل وضو برای نماز) کسی که تمهید مقدمات و آماده کردن شرایط انقلاب برای اقامه حکومت اسلامی را واجب بداند انقلاب می‌کند. منبع؛ نظریه‌های دولت در فقه شیعه، صفحه ۲۳ و ۲۴