«جنگ رمضان دو صد متر نیست، دو مراتن هست. باید دوام بیاوریم و برنده اون کسی است که بیشتر دوام بیاره... ولی آیا پیروزی ما امکان دارد؟ به نظر میاد شدنی است اما به اراده انسان‌ها وابسته است. اینکه آیا ما مردم، ما اون کنشگرانی هستیم که می‌خواهیم این نظام رو حفظ بکنیم؟ آتش‌بس به ما پیروزی نمی‌ده، صلح نمی‌ده، ما پیروزی لازم داریم و این پیروزی با اراده انسان‌هاست که به دست میاد» - علیرضا آقاباباگلی 📺 برنامه اینترنتی رخداد قسمت سوم: جنگ رمضان در افق رخداد 📌 تماشای قسمت سوم @rokhdadtv

دقایقی پیش دستور بستن حریم هوایی کل کشور صادر شد.

حمله موشکی ایران شروع شد.

پاسخ خون؛ خون است. زدن مقر، ساختمان و پایگاه جواب خون نیست. #شهید_مغنیه

اَللَّهُمَّ شَتِّتْ شَمْلَهُمْ وَ فَرِّقْ جَمْعَهُمْ وَ قَلِّبْ تَدْبِيرَهُمْ وَ خَرِّبْ بُنْيَانَهُمْ وَ قَرِّبْ آجَالَهُمْ وَ قَصِّرْ أَعْمَارَهُمْ وَ بَدِّلْ أَحْوَالَهُمْ وَ اشْغَلْهُمْ بِأَبْدَانِهِمْ وَ خُذْهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ (يَا قَهَّارُ يَا جَبَّارُ)

فارغ از اینکه این متن توافق‌نامه نهایی جمهوری اسلامی ایران با ایالات متحده آمریکا باشد یا نباشد؛ شیوه نگارش آن بسیار احمقانه و غیر سیاسی است چرا که در تداوم بلاهت‌های برجام‌سازی، اقدامات اجرایی واقعی ایران را در برابر تعهدات زبانی ذهنی آمریکا قرار می‌دهد. نتیجه‌اش هم این است که با بتن‌ریزی در قلب رآکتور اراک یک دستاورد و خون‌آورد تاریخی به باد می‌رود همان‌طور که ممکن است تنگه هرمز از دست برود. و زهی خیال باطل که این بار دشمنی که حالا گرگ بالان دیده شده است دوباره به ما اجازه بدهد که چنین تسلطی را تکرار و تثبیت کنیم یا قلب دیگری برای رآکتور اراک بسازیم. ساده‌اندیشی نه که ساده‌لوحی است تصور کنیم سازمان‌های بین‌المللی که به وسیله کشورهای متخاصم جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت ایجاد شده‌اند تا نظم بین‌المللی مطلوب آن‌ها را بر عرصه جهانی حاکم کنند قطعنامه و ضمانت‌هایی برای دستیابی به حقوق ما صادر کرده و عملیاتی نمایند. هرگونه توافق، باید به روش امتیازدهی اجرایی واقعی در برابر امتیازگیری اجرایی واقعی و مرحله به مرحله باشد. ۲۲ خرداد ۱۴۰۵

با توجه به پوشش رسانه‌ای دو طرف و اظهارات متضاد و متناقض سیاست‌مداران دو کشور، به نظر می‌رسد تجربه پذیرش آتش‌بس در حال تکرار است!

👆🏻 🔹ترامپ: معادله خیلی ساده است؛ هر کسی قدرت بیشتری داشته باشد برنده می‌شود و ما قدرت بیشتری داریم. ما نصف نفت‌شان را خواهیم گرفت و بعد از جنگ، ایران را بازسازی می‌کنیم.

📝 مجلسِ تحوّل‌آفرین و آینده‌ساز 🔻 مروری بر اولویت‌های مجلس شورای اسلامی ✍🏼 براساس پیام رهبر انقلاب اسلامی به‌مناسبت سالروز افتتاح اولین دوره مجلس شورای اسلامی و آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم| ۷ خرداد ۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

- چه چیزی دیپلماسی و مذاکره بر سر آینده را از فرصت به تهدید تبدیل می‌کند؟ با طولانی شدن هر جنگ، درحالی‌که این پرسش ذهن‌ها را مشغول می‌کند که پایان جنگ چگونه خواهد بود؟ دیپلمات‌های دو طرف برای لحظه امضای توافق‌نامه‌های بعدی آماده می‌شوند چرا که در تاریخ، تصور بر این است که فاتحان میدان می‌توانند از طریق مذاکره، کنفرانس، پیمان صلح و ترتیبات حقوقی دیگر نظم مطلوب خود را تثبیت کنند اما چه کسی یا چه چیزی به مذاکره‌کنندگان طرفین اطمینان داده که آن‌ها پیروز، یا در این کار موفق خواهند بود؟! 💢 در واقع، تاریخ روابط بین دولت‌ها بیشتر بیانگر این است که برای آنکه دیپلماسی در مذاکرات فردای پساجنگ بتواند نظم مطلوب یک طرف را به طرف مقابل تحمیل کند؛ باید در درجه اول آن اندازه در میدان به نیروهای نظامی فرصت بدهد تا پیروزی را در عمل کسب و مستقر نمایند. سپس در قدم بعدی است که این امکان ایجاد می‌شود تا با روایت فتح بدست آمده، درباره آینده قانون‌گذاری کنند. مراحلی که اگر با عجله برای توقف‌سازی جنگ، توافق‌سازی صلح یا مذاکره‌سازی شخصی همراه شود؛ امکان دارد تلاش‌های قبلی را بیهوده نماید. 💢 به علاوه، آتش‌بس به عنوان توقف مصنوعی جنگ برای تنفس ظرفیت‌های نظامی دو طرف، بستر مناسبی برای گفتگو، چانه‌زنی، تحمیل شروط یکی بر دیگری یا پذیرش آن‌ها از سوی طرف مقابل و خوش‌بینی‌های شبیه به این نیست! همچنان که اکتفای غیرانتقادی به دانش روابط بین‌الملل، حقوق بین‌الملل عمومی و فنون دیپلماسی که کشورهای غربی آن را مطابق با تجربه تاریخی اروپا و آمریکا و در جهت تثبیت نظم جهانی مطلوب خود تدوین نموده‌اند؛ واجد ظرفیت استناد و استفاده به عنوان ابزار نظری کشورهای غیر همسو با هژمونی غرب نیست! 💢 تأسیس "سازمان ملل" در پایان جنگ جهانی دوم و قبل از آن ایجاد "جامعه ملل" پس از جنگ جهانی اول نیز، هر دو حاوی همین ایده بود که با کمک نهادهای بین دولتی و القای نوعی برابری عمومی میان اعضا، توزیع واقعی قدرت باید به نحوی طراحی شود که برتری دائمی کشورهای مؤسس بر دیگران را تضمین کند. ایده‌ای که ساختارهایی مانند شورای امنیت یا نهادهای مالی جهانی را عملاً به نحوی نامتقارن طراحی کرد تا برخی دولت‌ها در وضعیت بهره‌کشی دائمی و عدم استقلال رأی باقی بمانند. 💢 در چنین بستری، در آمریکا استدلال می‌شود استفاده دائمی از تحریم‌ها و فشار بر سیستم مالی بین‌المللی این ابزارها را تضعیف می‌کند یا استفاده از امکان "دسترسی به نظام اقتصادی ایالات متحده" به عنوان یکی از ابزارهای اصلی آمریکا، موقعیت دلار را به عنوان ارز ذخیره جهانی تضعیف و دیگر کشورها نظیر روسیه و چین یا کشورهای تحریم شده مثل ایران را تشویق می‌کند تا تحریم‌ها را دور زده، مبادلات ارزی را به یورو انجام دهند یا از تکنیک‌هایی مثل معاملات پایاپای استفاده کنند. 💢 با این وجود، کاخ سفید این تحلیل را به ترامپ ارائه می‌دهد که از یک سو دلیل اصلی آنکه تحریم‌ها در حد انتظار مؤثر نیستند نه استفاده متعدد بلکه کاربرد غیر مؤثرشان است و از سوی دیگر، ملت‌های خاطی نظیر ایران تا آینده دور امکان جایگزینی دلار را ندارند چرا که با وجود ارزهای دیگری که نقش مهمی در مسائل مالی و بین‌المللی دارند این کشورها اصلاً ارز خودشان را به دلار "میخ‌کوب" کرده‌اند و برخی اقتصادهای ملی دیگر هم در حال "دلاری" شدن هستند. موردی که گاهی با تصمیم رسمی آن کشورها و گاهی خود به خود از طریق فعالیت‌های اقتصادی و مالی در دنیای تجارت رخ می‌دهد. 💢 روندهای متفاوتی که همگی در یک جهت نیستند و ترامپ را در استفاده از ابزار تحریم‌ها تشویق می‌کند. با این وصف در طرف دیگر، سیاست‌مداران ایرانی وجود دارند که امیدوار هستند نگاه امثال ترامپ به ذات روابط ژئوپلیتیک بین‌المللی چیزی شبیه به شیوه متداول کسب و کار املاک در نیویورک باشد تا بتوانند با سهیم کردن او در کیک اقتصاد ایران با مذاکره مشکلات داخلی و خارجی را حل نمایند درحالی‌که این مسئله را نادیده می‌گیرند که جمع‌بندی عمومی در آمریکا آن است که «هیچ دلیل حسابی برای سبک‌تر کردن تحریم‌ها وجود ندارد چون به محض اینکه این کار را بکنیم برگرداندن‌شان دشوار می‌شود.» 💢 عدم موفقیتی که باید از آن خوشحال بود زیرا طرف مقابل همواره به این نکته اهمیت نمی‌دهد که سرمایه‌گذاری خارجی، اگر با نفوذ اطلاعاتی، وابستگی فنی و امکان قطع ناگهانی همراه باشد؛ می‌تواند پس از ایجاد رونقی محدود و تغییر مناسبات نظام اقتصادی کشور هدف، به ابزار تازه اعمال فشار و ایجاد آشوب تبدیل شود! چرا که به خلاف تصور رایج، شورش‌های موفق اقتصادی نه محصول دوره‌های طولانی نابسامانی بلکه نتیجه ایجاد نارضایتی پس از گشایش‌های موقتی هستند! به شکلی که از نو باید پرسید؛ چه چیزی دیپلماسی و مذاکره بر سر آینده را از فرصت به تهدید تبدیل می‌کند؟ علیرضا آقاباباگلی ۲۴ خرداد ۱۴۰۵

.: مرور جُستارهای جنگ رمضان ۱۲/۱۲ | - چرا براندازان تاکنون جنگ شهری را آغاز نکرده‌اند؟ ۱۲/۱۳ | - چطور رهبر شهید پیش از شروع جنگ نقشه عملیات‌ها را طراحی کرد؟ ۱۲/۱٤ | - ما که اهل کوفه نبودیم، چرا علی تنها شهید شد؟ ١٢/١٨ | - از شیر جمل تا صلح حسن! چه چیزی آتش‌بس را به امام مجتبی تحمیل کرد؟ ١٢/٢٢ | - حضور در خیابان چگونه تسخیر میادین و جنگ شهری را ناممکن می‌کند؟ ۱۲/۲۳ | - انرژی هسته‌ای چه فایده‌ای دارد؟ وقتی مردم کشته می‌شوند اما مسؤلان حاضر به تسلیم نیستند! ۰۱/۰۱ | - اگر با آتش‌بس پیروز نمی‌شویم پس چگونه صلح خواهیم داشت؟ ۰۱/۰۹ | - ترامپ چطور تصمیم می‌گیرد؟ چگونه حرف می‌زند؟ و چرا متفاوت عمل می‌کند؟ ۰۱/۱۱ | - دموکراسی چیست؟ و چگونه جنگ برای دموکراسی‌سازی پذیرفته شده است؟ ۰۳/۲۴ | - چه چیزی دیپلماسی و مذاکره بر سر آینده را از فرصت به تهدید تبدیل می‌کند؟ ۰۳/۲۵ | - تولد ترامپ، محرم و جام‌جهانی! چگونه کار درست در وقت غلط، پیروزی ما را کوچک و شکست دشمن را جبران می‌کند؟ ۰۳/۳۰ | - وقتی اعتمادسازی شکست خورده، چرا ایران باید علی‌الاصول از آستانه بازدارندگی عبور کند؟