قرار بود براتون یک اتفاق جالب دیگه رو بگم، هنوز کاملش نکردم. این چند روز نرسیدم. اولین فرصت براتون میزارم. مطالب بعدی رو حتما ببینید👇👇👇

آغازی بی آغوش... 🍼 از پنج روزگی… پشت در بیمارستان رها شدم. نه دستی بود که اشک‌هایم را پاک کند، نه آغوشی که منتظرم باشد. 🏠 از شیرخوارگاه رفیده تا آمنه… تخت‌هایی که پر و خالی می‌شدند، ولی هیچ‌وقت با آغوش یک خانواده برای من پر نشدند. 💔 نبود خانواده یعنی سال‌های کودکی، بی‌هیچ آغوش امنی گذشت… حتی اگر کوچک باشی یا با کمی تفاوت جسمی زندگی کنی، باز هم حق داری کسی کنارت باشد و بگوید: «همیشه با توام» ❤️ 📎 کانال پدربزرگ خوانده https://eitaa.com/abedshahi

حسرتی که ماند... 👀 هر بار که کودکی را دیدم که دست مادر یا پدرش را گرفته… یک آرزو در دلم تکرار شد: کاش من هم کسی را داشتم که مرا بخواهد. 💪 بزرگ شدم، قوی شدم… اما زخم نبودن خانواده، حتی از سخت‌ترین بیماری‌ها سنگین‌تر است. 🌸 شاید برای مراقبت از یک کودک، لازم باشد کمی بیشتر تلاش کنی، اما هیچ چیز زیباتر از دیدن شکفتن او در آغوش خانواده نیست❤️ 📎 کانال پدربزرگ خوانده https://eitaa.com/abedshahi

سوال‌هایی بی جواب... 🏫 در مدرسه، کودکانی را دیدم که شرایط‌شان حتی از من هم سخت‌تر بود، اما خانواده‌شان با تمام توان، کنارشان مانده بودند. ❓ همیشه می‌پرسیدم: چرا آن‌ها را خواسته‌اند، ولی من را نه؟ 🚶‍♀️ حتی وقتی کسی را دیدم که بی‌درد راه می‌رود، با خودم فکر کردم: چه خوشبخت است که خانواده‌ای دارد تا دستش را بگیرد… 💌 شاید انتخاب یک کودک با تفاوت جسمی سخت به نظر برسد، ولی انتخاب نکردنش، زخمش را برای همیشه جاودانه می‌کند. 📎 کانال پدربزرگ خوانده https://eitaa.com/abedshahi

قسمت نهایی صحبت‌های این خانم رو پیشنهاد میکنم حتما ببینید. حتی اگر سه قسمت قبلی👆👆👆رو ندیدین، حتما قسمت بعدی👇 رو ببینید. ممکنه در هر زمینه ای کوتاهی یا اشتباهاتی باشه، هدف اصلا اینها نیست، ببینید جابجایی کودک در مراکز هم ناگزیر اتفاق میفته و کودک چه میکشه. اینجا خبری از خانواده نیست ولی در جدایی از خانواده میزبان، باز هم خانواده‌ای هست.

هر روزش سخت بود 🕰 برای ما که در بهزیستی بزرگ شدیم، روز بی‌سختی وجود ندارد. 😭 یادم هست وقتی از آمنه به مرکز دیگری رفتم، دوستانم را از دست دادم و روزها و شب‌های زیادی را با گریه گذراندم. 🥀 وقتی همه چیز تغییر کرد، دیگر نه خنده‌ای ماند و نه آرامشی… تنها صدایم، صدای گریه‌ای بود که فقط خودم می‌شنیدم. ⚠️ شاید در ظاهر، یک ویلچر یا یک عصا جلوی نگاهت را بگیرد، اما آن‌چه آینده این کودک را می‌سازد، فقط و فقط یک خانواده است که بگوید: «من اینجا هستم.» ❤️ 📎 کانال پدربزرگ خوانده https://eitaa.com/abedshahi

🌱🌱🌱 سوال خوب پرسیدن یعنی، موضوع برام اهمیت داشته، وقت گذاشتم، مطالعه کردم، حالا به هر دلیلی باز هم سوال دارم. قطعا این سوالات تو اولویت پاسخ دادن هست. @abedshahi

چقدر به نکته ظریفی اشاره کردند. بنظرم مخاطب این موضوع خیلی از افراد مسئول و تصمیم ساز و تصمیم گیر در جامعه می‌تواند باشد. وقتی ممکن است یک تصمیم گیری اشتباه، فرد را فردای قیامت مدیون متهم کند. تصمیم گیری ناسنجیده و اشتباه در قبال کودکی که متهم نیست، حق دفاع از خود ندارد و تنها پشتیبانش خداست، چه عقوبتی خواهد داشت؟ شاید بی سبب نیست که فرمودند هرگاه یتیم گریه کند، عرش الهی به لرزه می افتد. @abedshahi

#روزنوشت خوب قول داده بودم، یک اتفاق جالب دیگه اونروز رو براتون بگم. ببینید این کوچولو با چه آرامشی داره خوابای قشنگ میبینه😊 میخوام تو مطلب بعدی داستان این فرشته کوچولو رو براتون تعریف کنم.👇 @abedshahi

#روزنوشت مادری به سبک میزبانی از صبح تا ظهر ⏰، یکسره فضای گفتگو و تعامل با خانواده‌های متقاضیِ کودک نیازمند درمان داشتیم ❤️‍🩹 خانواده‌ای خارج از برنامه آمده بود شیرخوارگاه 🏠 و اصرار داشت، صحبتی با من داشته باشد. در حالی که بچه کوچکی 👶 را در بغل داشت، این طرف و آن طرف می‌رفت و کودک را آرام می‌کرد 🤱 گفتگو با سومین خانواده تمام شد و آماده آمدن خانواده بعدی بودم که خانمِ بچه‌بغل به طرفم آمد: — آقای عابدشاهی، خانم ....... هستم، میزبان محمدجان 🌟 «امروز آمده‌ام شما را ببینم و توضیحاتی راجع به محمد بدهم.» شروع کرد به گفتن مشکلات درمانی محمد چندماهه 🩺؛ اینکه چه بخش‌هایی بهبود یافته و چه مسائلی همچنان باید تحت نظر متخصص باشد 🩹 خواهش‌شان این بود که به فکر محمد باشیم و بتوانیم خانواده خوبی برایش پیدا کنیم 💖 قربان‌صدقه‌اش می‌رفت 💕، از نمک و شیرینی‌اش می‌گفت... می‌گفت خانواده‌اش باید صبر و حوصله داشته باشند 🌱... می‌گفت خیلی برایش دعا می‌کند 🙏 که به خانواده خوبی برود و عاقبت‌بخیر شود 🌈... آن‌جا با خودم فکر می‌کردم که با چه شوق و ذوق ✨ و تعهدی درباره این کوچولو که دو سه ماهی مهمانشان شده صحبت می‌کند، انگار که واقعا مادرش است! آره، واقعا با مادرش فرقی نداشت؛ فقط مدل مادری‌اش «میزبانی» بود، اما جنسش از همان مادرانی بود که بهشت زیر پایشان، به خود می‌بالد🌹 شاید اگر از کنار موضوع، خیلی راحت بگذریم، در ظاهر فرقی نباشد که آن پلی 🌉 که بناست کودک را از محیط آسیب 💔 به سوی خانواده جایگزین برساند، شیرخوارگاه باشد یا خانواده میزبان. ولی قطعاً در مدل شیرخوارگاه، آغوشی پرمهر از جنس مادر را تجربه نمی‌کند 🤍 و چه‌بسا فراموشش کند. در مدل مادری میزبانی، عشق ❤️ و دعای مادری همیشه پشت سرش خواهد بود 🙌 و کودک، سیراب از عشق 💞، به آن طرف پل زندگی‌اش می‌رسد؛ جایی که خانواده‌ای که سال‌ها از داشتن کودک محروم بوده‌اند 🌾، باز هم با عشق، چشم‌انتظارش هستند 🕊️ مادر میزبان ممکن است برای کودکان زیادی، فقط چند ماه مادری کند 📅، ولی عمق تأثیر مادری‌اش تا پایان عمر همراه کودک است 🌟 و این یعنی جامعه آینده، جامعه‌ای سالم‌تر خواهد بود 🌱 خانواده‌های میزبان، سرمایه‌اند و ارزشمند 💎 سرمایه‌ای که با هیچ دارایی مادی برابری نمی‌کند ✨ 📎 کانال پدربزرگ‌خوانده https://eitaa.com/abedshahi

🌱 یک داستان واقعی که زندگی یک کودک را برای همیشه تغییر داد گاهی همه چیز طبق برنامه پیش می‌رود… تا وقتی با واقعیتی روبه‌رو می‌شوی که همه تصوراتت را زیر و رو می‌کند. در این ویدئو، تجربه‌ی خانواده‌ای را می‌شنوید که با پذیرش یک کودک، با چالشی غیرمنتظره روبه‌رو شدند؛ چالشی که نه پزشک عمومی بتواند توضیحش دهد، نه جوابش فقط در دارو باشد… ببینید چطور یک تصمیم ساده، تبدیل شد به معجزه‌ای که هنوز بعد از سال‌ها ادامه دارد. 📎 کانال پدربزرگ‌خوانده https://eitaa.com/abedshahi

🍼 چرا چند ماه اول، برای همیشه سرنوشت کودک را می‌سازد؟ در روان‌شناسی رشد، ۶ ماه اول زندگی را «پنجره‌ی طلایی پیوند عاطفی» می‌نامند 🌟 در این دوره، مغز و قلب کوچک کودک اولین تجربه‌ها را ثبت می‌کند: 🤲 آغوش گرم، 👀 نگاهِ ثابت، و 🔊 صدای آشنا. 🔍 تحقیقات علمی نشان می‌دهد👇 کمبود آغوش و حضور یک فرد ثابت می‌تواند به پدیده‌ای به نام Deprivation Syndrome (سندروم محرومیت) منجر شود 💔 ، وضعیتی که حتی حرکت دست‌وپا را مختل می‌کند… چیزی که در داستان واقعیِ ویدئو دیدیم. 🏠 در شیرخوارگاه، حتی با بهترین مراقبت‌ها و تلاش دلسوزانه پرستاران ❤️، کودک هر روز با چهره‌ها و صداهای مختلف روبه‌رو می‌شود. ولی این محیط پررفت‌وآمد، نمی‌تواند جایگزین پیوند پایدار با یک مادر یا پدرِ همیشگی شود. 👨‍👩‍👧 در خانواده میزبان، فقط یک آغوش هست که صبح و شب در دسترس اوست، یک نگاه که هر روز تکرار می‌شود، و یک حضور که هیچ‌وقت عوض نمی‌شود. این ثبات = اکسیژن برای رشد سالم مغز 🧠 اعتماد 🤝 و امنیت عاطفی 💞 💡 نتیجه مهم: کودک باید شروع زندگی‌اش را در آغوش خانواده بگذراند؛ جایی که عشق، بی‌وقفه و بی‌واسطه جریان دارد 🌹 📎 کانال پدربزرگ‌خوانده https://eitaa.com/abedshahi