درس خوندن با میز خوشگل و هایلایت های رنگی و اتاق خوشگل ، در سطحِ کلیپ های ۳۰ ثانیه ایِ یوتیوبه.
حقیقت اینطوریه که : بلافاصله بعد از فروپاشی روانی ، با خستگی ، وسط دعواهای خانوادگی ، بعد از کات ، توی شرایط ماهیانه ، با استرس ، در حال گریه ، توی اتاق شلوغ ، توی اتاق مشترک ،
۵ صبح بیدار شدن خوبه ، ولی تِرِند شدنش در سطح یوتیوبه.
حتی اگه ۱۰ صبح پاشی و با کیفیت و تمرکز بخونی خیلی بهتر از ۵ صبحه.(عده خیلی معدودی ساعت بدنشون متفاوته و ۵ صبح اثر منفی داره)
نیم ساعت مدیتیشن قبل از درس خوندن خوبه، ولی به صورت روتین ، در سطح یوتیوبه.
توی زندگی واقعی ممکنه وسط جیغای بچه کوچیکه
بیدار شی .
حتی یک ذره عقب و جلو نشدنِ روتینِ روزانه ات ، در سطح یوتیوبه.
توی زندگی واقعی ممکنه بارها و بارها برنامه ات بهم بریزه و چیزی که مهمه اینه که تحت هر شرایطی ، استمرار رو حفظ کنی.
و در نهایت: اگه واقعا روی یه زمینه از زندگیت فوکوس کنی ، مابقی چیزا بهم میریزن و فشار روت خیلی زیاد
میشه و کل تعادلت بهم میریزه و اگه این اتفاق نیفتاد ، یعنی هنوز از منطقه امن خارج نشدی.
به این خزعبلات اینستا و یوتیوب هم توجه نکنید ، خودتون کتابای مفید بخونید خیلی بیشتر دستتون میاد که چی به چیه.
نوشته بود :
باد که میوزد درخت خم میشود و برمیگردد سر جایش، تو گرفتار چه طوفانی شدی که به خودت هم برنگشتی؟!
او نگفت دوستم ندارد، فقط در میانهی طوفانها رهایم کرد. درحالیکه تمام روزهای آفتابی زندگیام را به فدای روزهای طوفانی زندگیاش کرده بودم.
آبید
کاش میشد معاشرت با گلهارو به جای معاشرت با انسانها جایگزین کنیم. زنده، مهربون، خوشبو، بیآزار و
اینو هم امروز پی بردم
کاش میشد گربه باشم؛ زیبا، دوست داشتنی، نه درسی داشتم، همه هم بهم غذا میدادن و نازم میکردن...
انقدر از مغزم کار کشیدم که قبل امتحان که بچه ها ازم ی سوال میپرسن باید یک ساعت نگاهشون کنم فکر کنم بعد جوابشون رو بدم😂 مغزم یاری نمیکنه...