بیگانه ، آلبرکامو

دل نوشته های یک دلقک بخش سوم حضور جسد را پشت سرش حس میکرد و مطمئن بود فقط چند سانت فاصله میان آنها بود، با عجله و لرز در را باز کرد و خودش را به بیرون پرتاب کرد و در را قفل کرد. با نفس عمیق دی اکسید کربن را از ریه هایش آزاد کرد. "ذهنم عادت کرده اما بدنم هنوز واکنش نشون میده، رقت انگیزه" خنده ای عصبی میکند کت مشکی رنگش را روی شانه اش میگذارد و راه‌رو سفید رنگ و تیمارستان مانند آپارتمان سال‌خورده را طی میکند، آسمان رنگ موهای فئودور را گرفته بود، گویا شب همزاد او بود. خیابان های تاریک سنت پترزبورگ¹ را در اسارت چکمه هایش در می آورد تا اینکه پیامکی او را به این دنیا برگرداند. «رأس ساعت ۲:۵۹ مرکز شهر» گوشی را به سمت جیب کتش میلرد اما لرزش مجدد توجه اورا جلب میکند. «در ضمن همکار جدیدت رو زنده نگه دار!» ابرو اش را بالا می‌اندازد و تلفن همراه را به داخل فاضلاب پرتاب میکند. تا مرکز شهر ۵ دقیقه راه بود و دقیقا ۸۶۷ قدم بود؛ هر دقیقه ۷۰ تا ۸۵ تا نبض داشت پس در کمترین حالت ۳۵۰ نبض و در استرس آورترین و بیشترین حالت ۴۲۵ نبض. او گاهی آنقدر حوصله اش سر می‌برد که قدم هایش را میشمارد و هر نبض را حساب میکرد، اما اینبار دست بزرگ و دستکش پوشی روی شانه اش حساب و کتاب دقیق اورا در هم زد. دستش جسم توی جیبش را محکم تر فشرد و به آرامی سرش را چرخاند تا هویت مرد یا شاید موجود را آشکار کند. مردی با گیسوان بلند و سفید رنگ که بافته شده بود، گریمی² سفید و مشکی دلقک مانند، همه چیز آن مردم سفید و مشکی بود و کارت پاستوری که یک چشم اورا پنهان کرده بود توجه ها را فرا میخواند، مردک با لبخندی مضحک کلاه‌ش را می‌فشرد و احترامی پس از نمایش میگذارد و در همان حال با صدایی آمیخته به هیجان لب از هم میگشاید.. ¹- سنت پترزبورگ یک شهر معروف داخل روسیه هست. ²- گریم یه نوع آرایش هست که معمولا برای نمایش و فیلم ها و مراسم های مختلف انجام میشه.