یادمه اولین باری که از ته دل آرزو کردم کاش یه روز بر پیکرم نماز بخونید، اون دیدار خصوصی‌تون بر پیکر بی‌سرِ شهید حججی بود. بعدش با خودم می‌گفتم دختر تو مگه لیاقت شهادت داری؟! اصلاً به فرض محال شهید شی، آقا عمراََ بیان مراسمت. بزرگ‌تر که شدم و شما رو سر مزار شهید علی‌وردی دیدم، هر وقت به خیالم نور بالا می‌زدم با خودم می‌گفتم شاید حداقل موقع بازدیدای سالانه‌تون از مزار شهدا، سر مزار من هم بایستید، یا نمی‌دونم مثلا وقتی از کنارم رد میشین، اشتباهی نعلین‌تون رو بذارید رو سنگ مزارم؛ ولی شما حواس‌جمع‌تر ازین حرف‌ها بودین. راستش تا بوده، من همیشه دلم میخواست یه ربطی به شما پیدا کنم؛ مثل ۲۴ تیر ماه، به وقتِ تولد شناسنامه‌ای‌ شما، که هرسال به همه پُزشو میدادم: «تولد من یه روز بعد آقاس». نشد، من هیچ‌رقمه هیـــچ ربطی به شما پیدا نکردم. انقد نشد که حالا یکشنبه قراره ما… بر شما نماز بخونیم؛ کاش حداقل این داغی که از نبودنتون تو دلم کاشتید منو یه ذره شبیه شما کنه. کاش یه روز، اگر به مرگ عادی هم رفتم، شما به استقبال و شفاعتم بیاین و بازدید پس بدید... میاین دیگه نه...؟ ●|@abootorab7

عید فطر شد، چشم‌انتظارتون بودیم که توی مصلی، پشت سرتون نماز بخونیم. موعد نمایشگاه کتاب شد، چشم‌انتظار بودیم که مثل هر سال تو مصلی به غرفه‌ها سر بزنید. نیومدین... اما انگار دلتون نیومد این چشم‌انتظاری‌مون بی‌جواب بمونه؛ برای آخرین بار، قراره دو روز بیاین مصلی... این بار، برای وداع. آخ آقاجان... چطور به دلمون بفهمونیم که این دیدار، آخرین دیدارِ ما با شما توی این دنیاست... ●|@abootorab7

احوالِ چاکرانِ تو بعد از تو در هم است...💔 ●|@abootorab7

خبرگزاری‌ها تیتر زدند: «لحظه ورود پیکر رهبر شهید انقلاب به حسینیه امام خمینی(ره).» کاش می‌مردیم و هیچ‌وقت چشممان به آن کلمه‌ی چهارحرفی نمی‌افتاد؛ همان کلمه‌ای که قبل از خبرِ ورودتان جا خوش کرد...«پیکر». ●|@abootorab7

ای غیورِ ما، سیدعلیِ صبور ما؛ خدانگهدار...

عمود خیمۀ حرم، حلال‌مون کن...

تا تابوت رو ندیده بودیم، متوجه این نبودیم که چه خاکی به سرمون شده... ما خیلی برات کم گذاشتیم سیدِ اولاد پیامبر... چقدر بی‌مصرف بودیم...

گریه‌ی مسئولین رو میبینم و حرف حاج قاسم تو گوشم می‌پیچه، که گفتن: «من حضرت آیت‌الله خامنه‌ای را خیلی مظلوم و تنها می‌بینیم...»

چرا گریه می‌کنی؟ اون فقط یه کلیپه... ●|@abootorab7

ما رسم نداشتیم که زن، تابوت بر دوش بگیرد؛ اما برای زهرای یک‌ساله، آغوشِ یک زن لازم بود، کودکِ ترسیده را باید به آغوش کشید نه بر دوشِ مردان... ●|@abootorab7

ماه جایش آسمان است علتش این است اگر؛ آسمان دارد تو را بالا و بالا می‌کشد... ●|@abootorab7

ولی من می‌دونم امروز حواست به همه‌مون بود، دورت بگردم...