زیستگاه سرد و مغشوشم،چگونه در آنی می شود ایمن ترین،گرم ترین و زیباترین خلوتگاه میعاد من و تو؟! 🎙_با نوای مبینا؛

می دانید گاهی فکر میکنم نوشتن ،فقط میتواند کلاف پر از گره ای باشد آدمی فقط می بافد و می بافد تا گره از مغز آشفته و نادمش باز کند بی هدف،بی معنا،بی هویت می نویسی تا بگریزی نامربوط،متفاوت،پراکنده به همه چیز چنگ میزنی تا هیچ چیز جلودار اوهام مبهم و پیچیده ات نشود اما نمی‌دانی گاهی وقت ها کلمات زیبا، تلخی حقیقت را پنهان نمی‌کنند؛ میدانی عزیز من، تو می‌نویسی تا خوانده شوی در میان شلوغی هیاهوی زندگی ، ولی نمی‌دانی هرچه می‌نویسی نه تنها سبک میشوی ،بلکه کوله باری از درد شانه هایت را به آغوش می کشد. ولی نمی‌دانی از همه چیز می‌نویسی تا هیچ را معنا کنی؛ بیهودگی را پوچ را هیچ را خلأ را نوشتن فقط چیدمان زیبای واژگان دهن پر کن نیست ،نوشتن سبک زندگیست. شیوه ای از زندگی ای پر از ابهام!

فکت : همیشه آدما سعی میکنن آدم درستی رو پیدا کنن ولی هیچکس تلاش نمیکنه آدمِ درستی باشه !

منم محکوم دیوانِ عدالت‌خواهِ اجباری!.. بدونِ تو اسیرم من، در این دنیای تکراری هزاران دفعه پرسیدی: که آیا دوستت دارم؟ تَنفُر دارم از این لحنِ استفهام انکاری.. _ علی صباغی

زیباترین چیز درباره ی خدا این است :با اینکه می‌داند چه می‌گویی ولی بازهم گوش می‌دهد...:)

در لا به لای خاطرات ذهن انسان ها جوری برقص که پس از تماشای رقص تو لبخندی بر لبان آنها برقصد .. _مهسا فنائی

قشنگ بود.

به راستی؟ برای بقا زاده شدیم که، اینگونه تسلی این جهان فانی باشیم؟! زمان چگونه میتواند چنین بی رحمانه بتازد و زمین زندگی ام و آمال آرزوهایم را چاک چاک کند؟ زمین چگونه می‌تواند خاطرات را در خود تدفین کند؟ میان نقطه عطف زندگی ؛برای بودن و نبودن،هستی و نیستی،حیات و مرگ؛ من کیستم؟؟! یک سال دیگر گذشت و من به اندازه یک سال خاطره ،یک سال شناخت ،یک سال پذیرش ،یک سال وصال، یک سال فراق و یک سال تغییر بزرگ شدم. امیدوارم ،امسال زندگی رو قشنگ تر معنا کنم،دنیا رو قشنگ تر ببینم و برای خواسته هام بجنگم! به امید یک آدم بهتر یک سال پربارتر یک شروع قوی تر به یادگار از ۱۴۰۵/۱/۲۹-مبینا زادروزم فرخنده:))

و خب آره دیگه زندگی، شعله شمعی است که در بزم وجود بی نسیم مژه برهم زدنی خاموش است

همه چی یا قطعه، یا کُنده، یا گرونه، یا نیست، یا ممنوعه، یا حرومه.