درسته که اضطراب و تیک‌عصبی چیز خوبی نیست اما صبح‌هایِ‌شنبه به من خیلی کمک کردن.

زخم هایِ‌آدم محترمه. پشت هرزخمی تاریخ، تاوان، درد و شاید یك‌انقلاب نهفته است. ساده نمی‌شه از زخم هایِ‌شخصی برای آدم‌ها حرف زد. وقتی جسارتِ گفتن از زخم‌هامون رو برایِ‌کسی پیدا کنیم یعنی خیلی خیلی خیلی اون آدم رو عزیز، امن و قابل‌اعتماد دونستیم و باور داریم که مراقب جایِ‌زخم خواهد بود.

امشب؟ وای از امشب که چه خاطره‌هایی زنده نشد (:

اینکه تویِ این حالم هم هنوز دارم واسه نگه داشتن آدما تلاش میکنم واسه خودمم تعجب آوره. من خودم‌ تو زندگی خودم موندم آخه مسلمون بعد از من توجه‌ میخوای؟ اون موقع‌ که حالم‌خوب بود بهت توجه میکردم تو چرا اهمیت نمیدادی به توجه‌های من؟ الان اومدی؟ دیره دیگه عزیزمن، خیلی دیره❤️

از بعضی آدما یه رفتارایی میبینی که نه ازشون ناراحت میشی، نه متنفر فقط با خودت میگی چرا فکر کردم اون با بقیه فرق داره :)

نکه بمیرم بی‌تو، ولی تو هستی خوش‌ترم (:

اینکه‌ نمی‌تونیم کنارهم باشیم 🚮

اصلا دلم نمی‌خواد زمان بگذره و فردا بشه.