نمیدونم چیه ها، بااینکه جمعدوستامو دوست دارم اما مدتیه دلم میخواد نباشم دوست دارم همه رو بزارم کنار و خودمو غرق کنم تو فکرام تا بتونم یذره از کنش های تو مغزم کم کنم.
این حس مزخرف ناکافی بودنم ولم نمیکنه.
واسه حال خانوادههای داغدار، کسایی که عزیزشون از صبح خونهنیومده، کسایی دلنگران عزیزانشون هستن بشدت دعا کنید. سخته این استرس و واپسی مخصوصا کسایی که دور هستن از اقوامشون و اونا توی بندرشهیدرجایی مشغول بهکار بودن.
کاشمیشد این هفته که جشنروز معلم و ایناست من نرم مدرسه و از خرید هدیه برای معلمای نامحترم معاف بشم، پول ندارم آخه مشتیا اگه داشتمم خرج شما نمیکردم که، میرفتم دوتا کتاب میگرفتم😭
