من امروز رسما یه گریه‌گنده و بزرگ بودم. که درنهایت وقتی توپ با شتاب خورد تو شونه‌م شد یه‌ بغض که نفس کشیدنمو خیلی خیلی سخت کرد.

از خودم و تصمیماتم و زندگیم و‌ کارام متنفرم.

واقعا هرلحظه از این‌چندروز پر بود‌ از لعنت‌هایِ‌فراوان به خودم و فکر اینکه چی‌میشد اصلا وجود‌نداشتم؟!

-

مشکاتِ‌قشنگم رفته شمال و برام این عکسای خوشگلو فرستاده😭

مهربونیش واقعا >>

-

امشب خیلی دوست‌داشتم به‌جایِ ۲ساعت‌و‌نیم گریه‌کردن تو دستشویی با سعی بر اینکه صدایی ازم در نیاد تا کسی متوجه‌ش نشه، تو بغل یه‌نفر بلند‌بلند خودمو خالی می‌کردم .. واقعا زندگیم تو اون قسمت مداحیه که میگه

من‌کم‌آوردم‌به‌ابلفضل

گیر کرده و هیچ‌جوره و به هیچ‌روشی در نمیاد (:

من واقعا دارم زیر فشار کارهایی که محبورم به انجامشون له می‌شم.

ولی واقعا این روزا خیلی سخت میگذره قبول دارین؟