ابوذر زمان🇮🇷
مادرم بعد خدا نام تو را یادم داد عادت کودکی ماست علی گفتن ما میلاد امیرالمؤمنین، مولا علی علیهالسل
عمق آشنایی من و تو برمیگردد به اولین باری که خواستم بلند شوم، و اولین شئ ای که خواستم بردارم؛ مادرم کنارم می ایستاد و میگفت: بگو یاعلی.
آدمهايی که بیشتر از من و تو سرشان میشود میگویند انسان متمدن کسی است که در تنهایی احساس تنهایی نکند. تو باید برای خودت یک دنیای درونی داشته باشی و همچنین تکیهگاههای ثابت روحی و فکری! یعنی در عین حال که در میان مردم زندگی میکنی خودت را کاملاً از آنها بینیاز بدانی. مردم هیچ به ما نمیدهند که ما خودمان از بهدست آوردنش عاجز باشیم. از مردم، فقط رنج و ناراحتی نصیب آدم میشود. با این تفاسیر بازهم خیلی وقتا احساس تنهایی میکنم و نیاز به حضور کسی...
در جنگ احتمالی پیش رو یا جمهوری اسلامی و ولی امر مسلمین را به مقصد میرسانیم یا عاقبت بخیر خواهیم شد.
تو تنها شفای زخمهایی هستی که از زندگی و آدمها بر تنم به جای مانده است....
سلام
امیدوارم حالتون خوب باشه. دلم برا اینجا و شما تنگ شده بود. این چند روز خیلی بهم سخت گذشت خیلی.. ممنونم از دوستانی که این مدت جویای احوال ما بودن
انشاءالله قویتر و با تلاش بیشتر از قبل در خدمت شما خواهم بود..
من خیلی دوست دارم... خیلی
حسین جانم گشتم
جز «تو» مَحرم
و مَرهم نیافتم.
عیدتون مبارک🌷