اَبرك؛
• محـرم یعنی دلی که با نام حسین آرام میگیرد، چشمی که با یاد کربلا بارانی میشود، و روضهای که تا هم
آخرشمجزخودتهیچکیدستِمارونگرفت...
هدایت شده از اجتماعیِمردمگریز
از یه جایی به بعد حتی اگه همه چیزم درست بشه، هیچ ارزشی نداره
هر چیزی تو زمان خودش قشنگه...