هدایت شده از فـاطـــــمـه *
شعراتو میرسونی به آبی های دنیا، اونقدری که آبی بشه رنگ کاشی های دلت. قد میکشی اونقدر، آخر سرت میخوره به سقف آسمون. رویا میشی، میوفتی وسط حوض نقاشی.ولی تو دختری،
هم شعری خودت، هم آسمون، هم یه حوض نقاشی، هم آبیای، خیلی آبی :)
روزت مبارک آبی ترین شعر اردیبهشت :)) *