شعراتو میرسونی به آبی های دنیا، اونقدری که آبی بشه رنگ کاشی های دلت. قد میکشی اونقدر، آخر سرت میخوره به سقف آسمون. رویا میشی، میوفتی وسط حوض نقاشی.ولی تو دختری، هم شعری خودت، هم آسمون، هم یه حوض نقاشی، هم آبی‌ای، خیلی آبی :) روزت مبارک آبی ترین شعر اردیبهشت :)) *

اینم بماند 😭😭😭

چارقد شجاعت چه بر سرت نشسته، چقدر بی‌پروا زیبایی. مثنوی کودکی‌ات چه بی‌رحمانه کوتاه و چشم های ایرانی‌ات _آه ‌آن چشمان ایرانی‌ات_ چقدر ناگهان کم نور‌اند. هنوز به دل مینشینی جان مادر..هنوز دختر منی!

هی می‌خوام یادآوری کنم، یادآوری کنم بهشون که چقدر برام عزیزن، نمی‌دونم می‌دونن یا نه

لئو ، دلتنگیتون متقابله.

قصّه‌ی دخترانه‌تان، جایی ماورای ابر ها ادامه دارد؛ داستان بلند آرزو هیچگاه با نقطه، کور نخواهد شد.

روزتون مبارک دخترهای عزیزم، به خصوص دختر‌های خودم 😘❤️‍🔥