گرفتار شدن

روزگار غریبی‌ست نازنین دهانت را می‌بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم دلت را می‌بویند مبادا شعله‌ای در آن نهان باشد روزگار غریبی‌ست نازنین انکه بر در می‌کوبد شباهنگام به کشتن چراغ آمده‌است نور را در پستوی خانه نهان باید کرد به اندیشیدن خطر مکن خدای را در پستوی خانه نهان باید کرد روزگار غریبی‌ست نازنین... نمانده در دلم دگر توان دوری چه سود از این سکوت و آه از این صبوری؟ تو ای طلوع آرزوی خفته بر باد بخوان مرا تو ای امید رفته از یاد

همیشه دوازده ماهِ اول سال سخت‌ترین ماه‌هاست... از اونجا به بعدش دیگه راحت‌تر میشه...

سخت نگیر زندگی فقط صد سال اولش سخته نانا