ما نسلی بودیم که در کودکی شخصیتهایی رو توی کارتونها و انیمیشنها دیدیم که شغل رویایی خیلی خاص و مفیدی داشتن و باعث شدن بخوایم مهارتهای خوبی رو یاد بگیریم. دورانی که بچهها یا عشق فضانورد شدن داشتن، یا بخاطر ایندیانا جونز با باستانشناسی آشنا شدن، یا با پارک ژوراستیک دلمون خواست شروع به حفاری و کشف گونههای مختلف دایناسورها کنیم. ما نسلی بودیم که داستان اسباب بازیها با کابویها آشنامون کرد و خواستیم سوارکاری و تیراندازی یاد بگیریم، با رابین هود عاشق تیر و کمان شدیم.با دیدن ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی، اون شخصیتها باعث شدن بفهمیم که دنیای یه مخترع چقدر هیجانانگیزه، دلمون خواست که مثل اون به دنیای اطرافمون جور دیگهای نگاه کنیم. ما نسلی بودیم که دلمون خواست کاراگاه بشیم، یونیفرم پلیسها رو تنمون کنیم و پرونده های جنایی حل کنیم. ما نسلی کنجکاو بودیم، به دنبال هیجانی که سراسر جهان بهمون نشون دادن درحال حرکتیم و با این حالی که شاید الان اون رویای بچگیمون جایی بین واقعیت این دنیای بیرنگ نداره، در پس و پیش ذهنمون هنوز دلمون میخواد بهش برسیم. ما نسل سوخته نیستیم، ما قرار نیست همینجوری وایسیم و آتش گرفتن رویاهامون رو نگاه کنیم، برای رسیدن بهش میجنگیم. ما نسل جنگطلب نیستیم، اهمیت صلح رو خوب میدونیم و تا جایی که بتونیم آرامش این برکه رو با طغیان بهم نمیزنیم. ما نسل آینده سازیم، آینده این جهان به خواستهها و جاهطلبی و رویاهای ما بستگی داره، ما آیندهای که میخوایم رو میسازیم و در این شکی نیست. اما نسل جدید چی؟ با انقراض اون باستانشناسها، کسایی که از بین شن و ماسهها به دنبال استخون دایناسورها میگشن، کسایی که در بین ستارهها به دنبال جا و مقامی برای انسانها میگشتن، کسایی که از اختراع کردن و تفکر به چیزهای فراتر از این دنیا لذت میبردن، کسایی که میخواستن مرزها و محدودیتها رو بشکنن و فراتر از آن برن، با منقرض شدن این افراد، نسل جدید قراره چه رویاهایی داشته باشن؟ قراره چه کسی رو الگو قرار بدن؟ کی قراره بهشون یاد بده که چیزها و کارهای زیادی توی این دنیا هست که بخوان انجامش بدن؟ که بخوان زندگیشون رو وقفش کنن؟ ما نسلی بودیم که هزاران هزار رویا در سر داشتیم و هنوز رویاهای جدیدی پیدا میکنیم؛ اما این نسل، رویای این نسل چیه؟ الگوی این نسل کیه؟ آیندهای که این نسلِ بیرویا میسازه چقدر از رویای ما متفاوت خواهد بود؟ وای به حال آیندگانی که میخوان توی دنیایی زندگی کنن که توسط این نسلِ بیرویا ساخته شده...
پذیرش
ما نسلی بودیم که در کودکی شخصیتهایی رو توی کارتونها و انیمیشنها دیدیم که شغل رویایی خیلی خاص و مف
عالی بود، هر چی بیشتر میبینم بیشتر به این فکر میکنم 💔
پذیرش
عالی بود، هر چی بیشتر میبینم بیشتر به این فکر میکنم 💔
اصن خیلی وقته این موضوع فکرمو مشغول کرده بود، الان از هر دهه نودی بپرسی یا میگه میخوام گیمر بشم یا یوتیوبر... ببین اون همه افرادی که دلشون میخواست فضانورد بشن و باستانشناس و مخترع بشن الان به کجا رسیدن، اینا با همین رویه پیش برن دیگه چقد قراره وضعیتشون بدتر از ما بشه؟