اینترنشنال انقدر آمار کشته‌ها رو بالا اعلام کرده که مجبور شده هرکسی تو این روزها میمیره رو جزو کشته‌ها اعلام کنه😑 مخاطب تحمیق شده هم که نمیره دنبال سند خبر. اگه بره هم باز میگه دروغه. خانواده طرف هم بیاد بگه بابا بچه ما تو ماشینش فوت کرد، میگن توهم از خودشونی ای حکومتیه جیره‌خور #حسین_دارابی | عضوشوید 👇 http://eitaa.com/joinchat/443940864Cf192df24f0

📌 اغتشاشگران چه خساراتی به کشور زدند؟ طراح : رضا فراهانی @reza_frni 🔻|رسانه هنری نفحات|🔻 @nafahatgraphic

النصر بالرعب؛ راهبرد اصلی دشمن در اغتشاشات اخیر ✍ عادل فریحی یکی از خطاهای رایج در تحلیل اغتشاشات، تمرکز صرف بر صحنه‌ی خیابان است؛ گویی سرنوشت یک ملت در تعداد تجمع‌کنندگان یا شدت درگیری‌ها رقم می‌خورد. در حالی که میدان اصلی نبرد، نه خیابان، بلکه «ذهن جامعه» است. دشمن جمهوری اسلامی سال‌هاست که از یک قاعده‌ی شناخته‌شده در جنگ‌های کلاسیک و شناختی بهره می‌برد: النصر بالرعب؛ پیروزی از طریق ایجاد ترس. ۱. رعب؛ جایگزین قدرت واقعی در اغتشاشات اخیر، دشمن بیش از آنکه بر قدرت واقعی نیروهای میدانی تکیه کند، بر تولید «ادراک قدرت» تمرکز کرده است. کارکرد اصلی این راهبرد، بزرگ‌نمایی اغتشاشگران، کوچک‌نمایی حاکمیت، و القای حس فروپاشی قریب‌الوقوع است. در این چارچوب: چند تصویر گزینشی، جای واقعیت اجتماعی را می‌گیرد؛ چند شعار خیابانی، به‌عنوان صدای اکثریت معرفی می‌شود؛ چند حادثه‌ی تلخ، به نماد یک نظام فروپاشیده تبدیل می‌گردد. هدف روشن است: جامعه باید پیش از شکست واقعی، شکست را باور کند. ۲. رسانه؛ سلاح اصلی رعب اگر در جنگ‌های گذشته توپ و تانک ابزار رعب بود، امروز رسانه و شبکه‌های اجتماعی همان نقش را ایفا می‌کنند. دشمن با مهندسی روایت، ترس را نه از طریق خشونت گسترده، بلکه از طریق بمباران خبری تولید می‌کند. در این جنگ شناختی: خبر، جای حقیقت را می‌گیرد؛ احساس، جای عقل را؛ روایت دشمن، جای روایت ملی را. رعب، نه محصول قدرت دشمن، بلکه نتیجه‌ی خلأ روایت در جبهه‌ی خودی است. ۳. واقعیت تلخ: چرا رعب اثر می‌کند؟ جهاد تبیین، با انکار واقعیت آغاز نمی‌شود، بلکه با شجاعت در دیدن آن شکل می‌گیرد. اگر رعب دشمن اثر می‌کند، تنها به دلیل مهارت او نیست؛ بلکه به دلیل آسیب‌هایی در درون جامعه است: تضعیف سرمایه‌ی اعتماد اجتماعی؛ ناکارآمدی‌های اقتصادی و مدیریتی؛ ضعف در اقناع افکار عمومی؛ فاصله‌ی میان مردم و روایت رسمی. دشمن بر خلأها سرمایه‌گذاری می‌کند؛ نه بر توهمات. ۴. اغتشاش؛ پروژه‌ی امنیتی یا اعتراض اجتماعی؟ خطای دیگر، یکسان‌سازی اعتراض و اغتشاش است. اعتراض، بخشی از حیات اجتماعی است؛ اما اغتشاش، پروژه‌ای برای بی‌ثبات‌سازی است. دشمن دقیقاً در نقطه‌ی تبدیل اعتراض به اغتشاش وارد می‌شود؛ آنجا که مطالبه‌ی اجتماعی به ابزار فروپاشی روانی تبدیل می‌گردد. در این مرحله، النصر بالرعب فعال می‌شود: تهدید آینده؛ تخریب امید؛ القای بی‌قدرتی حاکمیت؛ و تحریک جامعه به تصمیم‌های هیجانی. ۵. وظیفه‌ی جبهه‌ی خودی؛ از امنیت سخت تا امنیت روانی اگر دشمن با رعب می‌جنگد، پاسخ او صرفاً امنیتی نیست؛ بلکه تبیینی است. جهاد تبیین یعنی بازسازی حقیقت در ذهن جامعه، پیش از آنکه دشمن واقعیت جعلی خود را تثبیت کند. جهاد تبیین یعنی: شکستن هیمنه‌ی رسانه‌ای دشمن؛ بازگشت عقلانیت به فضای عمومی؛ تفکیک اعتراض از اغتشاش؛ و بازسازی اعتماد اجتماعی. بدون این‌ها، هر پیروزی امنیتی، موقتی و شکننده است. کلام آخر ؛ اغتشاشات اخیر نشان داد که دشمن بیش از آنکه به دنبال فتح خیابان باشد، در پی تسخیر ذهن‌هاست. او می‌داند ملتی که بترسد، پیش از آنکه شکست بخورد، تسلیم می‌شود. اما تجربه‌ی انقلاب اسلامی نشان داده است که هرگاه حقیقت روشن شود، رعب فرو می‌ریزد و دشمن، پیش از آنکه پیروز شود، شکست می‌خورد. امروز، جهاد تبیین، نه یک شعار، بلکه شرط بقاست. https://eitaa.com/Adelfarihi