رشته مهندسی هوافضا به چند گرایش تخصصی تقسیم می‌شود. پنج گرایش مهم آن شامل موارد زیر است: 1️⃣ سازه‌های هوافضا (Structures) تمرکز بر طراحی و تحلیل سازه‌های سبک و مقاوم مانند بدنه، بال و مخازن سوخت. مباحث اصلی شامل مکانیک جامدات، مقاومت مصالح، ارتعاشات و مواد کامپوزیتی است. 2️⃣ فضایی (Space Systems) طراحی و توسعه ماهواره، فضاپیما و پرتابگرها. شامل مدار مکانیک، دینامیک پرواز فضایی، کنترل وضعیت، و سیستم‌های مخابراتی و ناوبری فضاپیما. 3️⃣ کنترل و دینامیک پرواز (Flight Control & Dynamics) بررسی دینامیک پرواز و طراحی سیستم‌های هدایت و اتوپایلوت. مباحثی مانند معادلات حرکت، کنترل خودکار (PID، LQR) و ناوبری (GPS، INS) در این گرایش مطرح می‌شود. 4️⃣ آیرودینامیک (Aerodynamics) مطالعه رفتار جریان هوا اطراف اجسام متحرک برای کاهش مقاومت و افزایش رانش. شامل مکانیک سیالات، شبیه‌سازی عددی (CFD) و آزمایش‌های تونل باد است. 5️⃣ پیشرانش (Propulsion) تولید نیروی رانش برای پرواز یا خروج از جو. شامل طراحی موتورهای جت (توربوفن، توربوجت، رم‌جت) و موتورهای موشکی، با مباحث ترمودینامیک و احتراق.