ولی اون تایمی که سوار ماشینم و توی افکارم غرق میشم 🛐🛐🛐

هفته‌ های آخر تابستون یه وایب خیلی عجیبی دارن . انگار دلت برای یه نفر ، یه چیز یا حتی یه مکان تنگ میشه ؛ انگار چیزی رو گم کردی و خودت هم دقیق نمی‌دونی چی بوده . یا شاید برعکس ... حس می‌کنی تازه چیزی رو پیدا کردی که مدت‌ها دنبالش می‌گشتی . یه لحظه دلت می‌خواد از ته دل بخندی ، اون‌قدر که نفست بند بیاد ؛ و یه لحظه‌ی دیگه ، دلت می‌خواد اون‌قدر گریه کنی که دیگه حتی نتونی چشمات رو باز کنی . بعضی روزها حس و حالِ روز مورد علاقه‌ات توی هفته رو دارن ، و بعضی روزها مثل غروب جمعه‌ان ؛ سنگین ، آروم و یه‌جورایی غمناک . و شاید همین تناقض‌هاست که هفته‌های آخر تابستون رو این‌قدر خاص می‌کنه . هرچند راستش ، بعضی وقت‌ها دلم می‌خواست بین این همه حال متفاوت ، فقط یه حس ثابت داشته باشم. حس می‌کنم تازه چیزی ، یا شاید کسی رو پیدا کردم ... اما از اون طرف، دلم می‌خواد یه روز کامل گریه کنم . روزهام هم رندوم و متفاوت می‌گذرن ؛ یه روز پر از خنده ، یه روز پر از فکر ، و یه روز فقط پر از یه حسی که نمی‌تونم براش اسم پیدا کنم . شاید همین وایب هفته‌های آخر تابستونه که می‌تونه تورو رو روانی کنه . یا شایدم ، خاطره های قشنگی برات بسازه ...

:)

You know it's not the same as it was ...

دیروز 15 شهریور ، تولد جاویدنام شعله ستوده بوده . دیر شد ، ولی تولدت مبارک دختر ایران 🤍

..

How did i get so lucky to know you ?

به اندازه تمام انسان‌های این دنیا ، میتونه افکار و باور های مختلف وجود داشته باشه . فقط با شنیدن یه حرف یا نظر جدید ، از باورها و امیدتون دست نکشید .

تابستون لطفا زودتر تموم شو این آخریا داری وایب دلگیری بهم ميدی

زندگی با ج‌ا