ولی این مایه تأسفه که روزگارِ نامه دادن و نامه گرفتن به سر اومده !
حیفه واقعاً همچین کار رومانتیک و با معنایی رو کنار بگذاریم واسه همیشه!
به نظرم اون اشتیاقی که توأمان با صبر برای گرفتن نامه ش وجودت رو پرمیکنه واقعاً دوست داشتنی و ارزشمنده!
کاش این حس های خوب رو از دست ندیم:)
دو تا از رو مخ ترین زجرهای زندگیم؛
خوابم میاد ولی خوابم نمیبره-_-
خوابم نمیاد ولی باید بخوابم-_-
یه دیوونه یه عکس بیربط تو پینترست سرچ میکنه صد تا عاقل نمیتونن از صفحه هوم درش بیارن:|
وقتی اعصابم خورده صدا نفس کشیدن دیگران هم مث مته مغزم رو سوراخ میکنه!
با خنده گفتمش به سلامت، سفر به خیر:)
وقتی که رفت_ از تو چه پنهان _ دلم گرفت٫٫٫
وقتی اطرافیان درمورد رشتهم ازم سوال میکنن و جوری واکنش میدن که انگار از پشت کوه اومدم و به زور دانشگاه قبول شدم یا در نهایت یه عکس العمل کاملاً عاقل اندر سفیه که نشون میده هیچ شناختی ازش ندارن، میدن، درحالی که رشته م بسیار برام ارزشمنده و با کلی ذوق و انگیزه انتخابش کردم، واقعاً میخوره تو ذوقم-_- و نابود میشم😐😂
متنفرم از اینکه میگید
فلان کار رو نکن جلو فلانی زشته
الان فلان کس اینجاس مراقب باش فلان جور نباشی
و...
خب اگه یک کاری خوبه کلا انجامش بده و اگه بده کلا نده. از این تفکر که چون دیگران اینجا اند من باید جلوی دیگران و به خاطر دیگران خوب رفتار کنم بدم میاد!!!
آزاد باش از این دلایل
به خاطر خودت کاری رو انجام بده یا ترک کن !