ما چنان آیینه ها بودیم رو در رو ولی امشب این آیینه از آن آینه غمگین تر است...

واقعاً منتظر بودم همه کاپل ها بعد این همه بالا پایینی تو قسمت آخر یه کم با هم وقت بگذرونن😒 هیچی به هیچی😔😂

امام على عليه السلام نِعْمَ طارِدُ الهُمومِ اليَقينُ چه نيكو غم‌زدايى است، يقين..!

کانال زدن هم یکی از اون راهایی بود که امتحان کردم و بعد از مدتی برگشتم و دیدم اوکی، it's not gonna work!

همش خبر میدن مرز مهران رو باز کردن و بدون ویزا راه میدن ولی الان یه کلی آدم آواره لب مرز گیر کردن و نمیزارن رد شن... ولی تر واقعاً راضی بودم جای اون آدمای آواره ی لب مرز باشم......

وای نه من واقعاً نمیتونم خیلی بی انصافیه اهه....

یکی بیاد منو همونجا ها ول کنه من خودم راهم رو پیدا می‌کنم

آه‌هههه واقعاً این یه هفته هوای ایران رو بر نمیتابم ....

بعد قضیه اینه که هر چقدر می‌ری بدتر می‌شه ینی هر کی بیشتر می‌ره دل‌تنگیش بیشتر میشه و هی بیشتر می‌شه و این بیشتر شدن تمومی نداره... همش بی‌قراری که بری .... و تو این تایم از همیشه بیشتر...

حالا از همه چی چرت تر این که ارزشیابی اساتید رو ترم پیش انجام ندادم و تا همین لحظه کلی بدبختی کشیدم سرش😐 و الانم هنوز که هنوزه ثبت نام نشدم در نتیجه‌ اجالتاً نمی‌تونم کلاسا رو شرکت کنم😐 که خب اهمیتی نداره واقعاً

همچین وضعیتی

دیشب داشتم فکر می‌کردم واقعاً تو قرنطینه دارم آسیب می‌بینم