بسه دیگه خیلی تو ام بی تی آی فرو رفتم میرم به کارام برسم

و

وقتی سریال محبوبم تموم میشه؛

یه داستانی تو ذهنمه که مطمئنا هیچ‌وقت نمی نویسمش اما در حدی پیش رفتم که صدای شخصیت اصلی رو هم انتخاب کردم با صدای علیرضا باشکندی😔 خیلیییی به کاراکترش میخوره خیلی😔 کلا صداش رو دوست دارم..

هرچند شخصیتش خارجیه و سیاه پوست هم هس😂 خیلی دوسش دارم این کاراکترم رو

خو یکی نیس بگه چه مرضی داری می ری سریال غمگین چند قسمت چند قسمت نگاه میکنی و غم اضافه می‌خوری تو که همینجوری به اندازه کافی پر از احساسات ناشناخته ی بی صاحاب هسی:/ این دیگه چ کوفتی بود:|

الان با این هوا کاملا رو اون مودم که «روزهای گذشته بر نمیگرده، میخوام از لحظه هام لذت ببرمممممم» 😂

راست میگه حقش نیس پاییز انقد زود بگذره😕

واسه همدردی با دانش آموزا باید بگم هنوز که هنوزه کتابای این ترم رو نخریدم🙂😂

رابطه ی enfp با estp هم چیز جالبی میشه ولی ایده آل نیس اصلا نیس

هرچند در نهایت تایپ تو روابط اونقدرا تعیین کننده نیس در حالت کلی و اولیه میگم

هر سریال یا فیلم درواقع دروازه ایه به یه دنیای جدید و بزرگ که تو فقط میتونی بخشی از اون دنیا رو تماشا کنی و وقتی تموم میشه هنوز حریصی که جاهای بیشتری از اون دنیا رو دید بزنی. از این لحاظ امکان تماشای پشت صحنه فیلم ها واقعا یه امکان فوق‌العاده س به نظرم. (خب به جز اینکه تو پشت صحنه همه شخصیت های غم انگیز دارن با خیال راحت هرهر میخندن و ذهنت رو مشوش می‌کنن😐😂)