کی اینهمه با خودم غریبه شدم

کی اینهمه از خودم فاصله گرفتم

وقتی تو یکی از کافه کتاب های خلوت و نقلی مرکز شهر پشت پنجره نشستم و کتابی که نمیدونم چیه ورق میزنم، به این فکر میکنم که خودم هم این آدم رو نمیشناسم

...the person who l made !

ای ان اف پی بودن اینجوریه که شب با افسردگی و ناامیدی مطلق از کائنات می‌گیری می‌خوابی بعد صبح چشمات رو باز می‌کنی می‌گی گاد, I need some relation یا مثلاً یه چی تو مایه های I need to give someone a gift

در این حد پرت و پلا

تازه علاوه بر این، تعجب کردن از حرفا و کارای گذشته ت( از چند ساعت و چند روز گرفته تا چند سال پیش) و دادن این واکنش که « من دقیقاً چه فکری پیش خودم کردم که فلان چیزو گفتم یا فلان کار رو کردم» جزء امور همیشگی زندگی یه enfp عه

الان یه ساله میخوام رمز پویای کارتم رو فعال کنم و هنوز نکردم. امروز بالاخره عذاب وجدان گرفتم سر همه خریدای این مدت که یا با کارت خواهرم کارت به کارت کردم یا مامانم یا بابام😂 همه‌ش هم میگم نقدی بهتون پس میدم ولی تا حالا ندادم😂 خواستم بگم راز دستیابی بی قید و شرط به احتیاجاتم همین بوده تو این مدت😔

بالاخره رسید✨ *ذوق

الان یه ور مغزم داره میگه بشینم دو ساعته بخونم بفهمم تهش چی میشه و یه ور دیگه میگه بزارم آروم آروم که زود تموم نشه (از معضلات کتاب خونی)

ولی خوشبختانه یه رمان زاپاس هم دارم که طولانیه و میشه روش حساب کرد

*این که بی مقدمه یه چیزی میگم ویژگی همیشگی مه و حتی فکر کردنم هم همینجوری قاطی پاطیه