الان یه ور مغزم داره میگه بشینم دو ساعته بخونم بفهمم تهش چی میشه و یه ور دیگه میگه بزارم آروم آروم که زود تموم نشه
(از معضلات کتاب خونی)
*این که بی مقدمه یه چیزی میگم ویژگی همیشگی مه و حتی فکر کردنم هم همینجوری قاطی پاطیه
کاش اتفاقایی که تو فیلما میوفته واقعاً برای آدمای عادی تو دنیای واقعی میوفتاد
به خاطر اینکه ضعفت رو هر چی ابراز کنی بیشتر میشه.
پس چرا دارم اینکار رو میکنم؟