*I swear to you...

شاید خدا عمدا ما انسان های بی نهایت طلب رو به جون هم انداخته! تا هی با هم سر و کله بزنیم و هی نتونیم راضی باشیم تا بعد یه مدت همه آدما *برامون تکراری شن و جذابیت شون رو از دست بدن تا بگردیم و بگردیم و کسی رو که واقعاً اونطور که *دل میخواهد پیدا نکنیم و بعد وقتی یقین کنیم در یافتن شخص ایده آل مون ناکام ایم به خودش برگردیم. شاید همه اینها یه سیستم برنامه ریزی شده ی قطعیه. کافیه نشونه ها رو دنبال کنیم و بفهمیم تو آدما دلخواهمون رو پیدا نمیکنیم و یواش یواش به خودش برگردیم. تنها کسی که جذبه ش رو هرگز از دست نمیده!

به هر حال شاید این مسئله چیز مثبتی باشه!

_اینکه آدما عادی می‌شن_

چقد بی معنی

گاهی اوقات کلی فکر می‌کنم و فقط به همین دو کلمه می‌رسم؛ چقدر بی‌معنی

And a feeling of sadness comes o'er me, That my soul cannot resist

چندی ست از تو غافلم ای زندگی ببخش چنگی نمی‌زنی به دل این روز ها تو هم...!

ترس از گذشته*

ترس از رو به رو شدن با آدمای گذشته*

ترس از برگشتن و گیر کردنِ دوباره تو گذشته

مث وصیت‌نامه ای که قبل از مرگ خونده بشه! یه تراژدی که حالا بی‌معنی و مضحک به نظر میاد