الان خیلی عم احساس نافارغی دارم

ارتباط برقرار نمی‌کنم، نمی‌کنم وقتی بالاخره از لاک انزوا میام بیرون به محض شروع، یه گندی می‌زنم که واقعاً نمیشه جمعش کرد😐 و اینجوریه که باز تو لاک انزوای مذکور فرو می‌رم و بیشتر جاگیر می‌شم

I need you to feel alive`

از خاکستری بودن متنفرم

Do something Make me higher than gray!

در همین حین که هم سن و سالام دارن به برنامه های آینده‌شون فک می‌کنن من دارم عموپورنگ می‌بینم و سرگرم هم می‌شم

خب دیگه تباهی بسه پاشو به کارات برس زهرا

وقتی این همه ویس می‌دم مودم *فرار کردن از صفحه چت و اپلیکیشن و کل گوشی، و هیچ وقت گوش نکردنِ دوباره ی اون ویس های کذایی* عه:/

من دوباره بد سرما خوردم و تو این مدت تا از گرسنگی به حال موت نیوفتم به سمت غذا قدمی بر نمیدارم ولی گاد امروز صبح پاشدم و همش دلم می‌خواد زودتر برم یه چی بخورم حسِ *چه موهبت بزرگی که می‌تونم غذا بخورم، بهم دست داد یه لحظه

تو دوران قرنطینه واقعاً تا حد زیادی ارتباطم با جهان واقع رو از دست دادم و دارم می‌دم به کسی یا چیزی یا اتفاقی نیاز دارم که منو از دنیای آفریده ی خیال بیرون بکشه و به واقعیت برگردونه

که بهم بگه comeback to reality!