وقتی این همه ویس می‌دم مودم *فرار کردن از صفحه چت و اپلیکیشن و کل گوشی، و هیچ وقت گوش نکردنِ دوباره ی اون ویس های کذایی* عه:/

من دوباره بد سرما خوردم و تو این مدت تا از گرسنگی به حال موت نیوفتم به سمت غذا قدمی بر نمیدارم ولی گاد امروز صبح پاشدم و همش دلم می‌خواد زودتر برم یه چی بخورم حسِ *چه موهبت بزرگی که می‌تونم غذا بخورم، بهم دست داد یه لحظه

تو دوران قرنطینه واقعاً تا حد زیادی ارتباطم با جهان واقع رو از دست دادم و دارم می‌دم به کسی یا چیزی یا اتفاقی نیاز دارم که منو از دنیای آفریده ی خیال بیرون بکشه و به واقعیت برگردونه

که بهم بگه comeback to reality!

اوکی دِن گیو می سام ریل لاو 🤷‍♀

اصن خیلی آنلاوبل شدم این مدت همش خنثی خنثی

تو پرانتز:

من🤝ربط دادن تمام مشکلات روحیم به قرنطینه

ولی دیدِ «عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست» خیلی دیدِ قشنگ و شاید دست نیافتنی ایه!

منظورم کم دست یافتنی بود.

Eventually; Tears are born..