حالا اینا رو فارغ از عقاید و فرهنگ ایرانی اسلامی گفتم😂

نور؟ آه نه... در زمان ما، خورشید رفته بود! ما نور رو در کپسول های سبز و کدر ذخیره می‌کردیم و اون‌ها رو فرومی‌دادیم تنها برای اینکه زنده بمانیم! انگار که هیچ کس نمی‌خواست در تاریکی بمیرد..

اینجوری نیس که آدم منفی و دپی باشم یا بخوام خودمو دارک جلوه بدم و فلان ولی وقتی غمگینم واقعاً غمگینم نمی‌تونم خودمو بزنم به اون راه نمی‌تونم خودمو بکشم بیرون حقیقت اینه خودم هم اذیت میشم که دارم جو منفی می‌دم ولی دست خودم نیس اونقدرا هم قوی نیستم واقعاً!

دیدین تو تایپا میزنن مثلاً xxxx ِ ناسالم حس می‌کنم دارم تبدیل میشم به اون نسخه ی ناسالمِ خودم و این قضیه که تماشاگر اینجور تغییرات خودت باشی و نتونی کار خاصی برا خودت بکنی، واقعاً قضیه ی ناخوشایند و ناامید کننده ایه

but sometimes, l sit in a chair late at night and quietly feel very bad.

When the night is at its most quiet, l can hear death.

~

لطفاً یه جوری زندگی نکنید که انگار یادتون رفته قراره تهش بمیرید

به قول اون دختره It's alright to be lost sometimes..

ولی یه چیزی بهم ثابت شده نود درصد اوقاتی که حس دل‌تنگی و دوری و غمگینی می‌کنم و نمیدونم چرا، دلیلش برمی‌گرده به خودم و کارام اثر اون کارهای گذشته مه که حالمو بد می‌کنه کارهایی که روحمو تاریک کردن..

حالا هرچی

تو میتونی یک ساعت تمام با من مشغول مکالمه ی سطحی و حرفای خودمونی بشی و هرگز نفهمی که در همون آن، آیم سو سد!