اما من کاملاً حس خنثایی و پوچی میکنم

و l don't wanna talk about it more

Just wanna cry so hard...

بیشتر ناراحت می‌شم وقتی اینجوری تلاش می‌کنی لبخند بزنم در حالی که حتی نمی‌تونم لب هامو تکون بدم و قیافه ی خنده به خودم بگیرم..

آن شاخه ی گلم که به دست تو داده اند تا هر کجا ک خواست دلت پرپرم کنی

خیلی جالبه همه چیز به همون روند قبل ادامه داره و جلو می‌ره و اصن اهمیتی نداره تو داری این وسط نابود میشی لیترالی نوبادی کرز

وای چه جوری میتونین آهنگی گوش بدین که معنیش رو متوجه نمی‌شین من حتی دونستن محتوای کلی هم برام کفایت نمی‌کنه باید هر لحظه بدونم خواننده با این ریتم و احساس داره چی میگه دقیقاً

با این همه _با همه ی آسیب ها و سختی های که از سر گذروندم و حتی نزدیکترین هام هم ازش باخبر نشدن_ وقتی می‌بینم تونستم تنهایی خودم رو التیام بدم و دوباره از نو بسازم، به خودم افتخار می‌کنم با وجود همه ی چیزهایی که از دست دادم، وقتی به همه ماجراها فکر می‌کنم حسی از رضایت درونم هس ..

شاید در عمل فرقی نکنه اما هرچی فکر می‌کنم تنهای تنها مردن باید خیلی خیلی‌ غم انگیز و غریبانه باشه

شدیداً احساس می‌کنم به هیچ کس و هیچ جا تو این دنیا تعلق ندارم

و کمی غم‌انگیزه

احساس رهاشدگی دارم و بی‌پناهی