و اینکه این نیمه شب، مثل همه ی نیمه شبای دیگه متفاوته و فرق داره

ولی به طرز عجیبی از همه شون متفاوت تر. انگار تا قبل از این تو این لول نبودم؟ ادراکاتم از اطراف ( منظورم کاملاً فیزیکالی و مادی) بیشتر شده انگار

well I really need some romance for now

not love that's too much Just a bit romance in reality

or a little pure friendship at least..

فک میکردم اعتراف و قبول کردن اینکه دقیقاً چه مشکلی داری (حتی اگه واست سخته) مرحله ای از حل اون مشکله! الان می‌بینم اتفاقاً شرایط رو سخت تر می‌کنه میدونی دقیقاً چته و میدونی دقیقاً چی نیاز داری با این حال نمیتونی بهش برسی

تا وقتی قبول نکردی که مشکلت فلان چیزه همیشه امید وجود داره با خودت میگی کسی چه می‌دونه شاید وقتی بفهمم چرا بی دلیل غمگینم از دلیلش خنده م بگیره

دارم می‌گم تا وقتی حقیقت رو نمیدونی طیف گسترده ای از احتمالات پیش روته

"possibilities" ... I like that word!

با این حال به محض اینکه میفهمی چته تموم امیدها خاموش می‌شه

چرا دنبال اینم با چیزای حقیقتاً بی ارزش به خودم حس ارزشمندی بدم؟؟ چرا نمیدونم که نمیشه؟

از شدت آن استیبل بودن خودم خنده م می‌گیره