انی وی دلتنگی ده صبح جمعه دیگه واقعاً مزخرفه

تا حالا شده از دونستن شدت واقعیت، گریه‌ت بگیره؟ واقعیتِ گریه آور نه واقعیت به طور مطلق واقعیتی که وجود داره وقتی به شدت و وسعتِ هر آنچه وجود داره فکر میکنی وقتی مجسمش می‌کنی آیا شده از شدت عظمتش و حقیر بودن خودت به گریه بیوفتی؟

من گاهی برای بچه هایی که قراره به این دنیا بیان شدیداً غمگین می‌شم

شدیداً

میدونم همه چیز در زندگی شگفت انگیزه اینجا "قابلیت" هست و "شدن" "ارزش" هست و "درستی" که همیشه حقیقی بوده! می‌دونم هرجور حساب کنی این دنیا خیرش بیش تر از شرشه. و خلاصه می‌دونم الان دارم فقط یک جنبه رو می‌بینم اما این جنبه واقعاً میتونه منو به گریه بندازه

و من غصه دارم برای بچه هایی که نمی‌دونن قراره به چه جور جایی وارد بشن

حقیقتاً خسته شدم از پنهان کردن احساسات منفی م

نمیتونم و ناگهان یه جایی به گریه تبدیل میشه و منفجر میشه

حس می‌کنم همه پر از تظاهر و وانمود ان حس میکنم هیچ کس حرفش و رفتارش واقعی نیست

برنامه احتمالی‌م برای تابستون

people become more popular when they die.

غم‌زده و سرگردون و بی‌رمق منتظرم امشب به سر بیاد