بی تعارف چندین وقته طوری تو غم و غصه های خودم غرق شده‌م که خودخواهم کرده

انقدر درگیر دغدغه‌های خودم بودم که از درک کردن خالصانه ی دیگران غافل شدم

این زهرا رو دوست ندارم.

زهرایی رو دوست داشتم که نگرانی ای بابت آینده و گذشته‌ش نداشت زهرایی که از خودش غافل بود و به دنبال درک و کمک به آدم ها بود، زهرایی که دنبال راهی برای نجات اهالی دنیا از رنج و غم می‌گشت! زهرای رنگیِ یازده تا پونزده سالگی!

تا چند سال پیش فکر میکردم آدم ها هر یک برای زندگیشون یه قصه مخصوص دارن که روزی به دنبالش میرن فکر می‌کردم من هم یه قصه دارم که روزی شروع میشه اما الان به نظر میرسه من فقط خواننده ی قصه های دیگرانم شاید قصه ای برای من نیست میگذره و می‌گذرم و پیر می‌شم و تماشا می‌کنم در حالی که گوشه ای پشت پنجره ای کم‌نور نشسته‌م و کتاب هارو ورق می‌زنم

الان فقط در رویاهام اینطور نوع‌دوستم هاها

_

https://eitaa.com/Eema_MBTI/18446 وای چقددد موده این😭 چقد من😭😂

گاهی اوقات فکر میکنم هیچ چیز هیچ وقت درست نخواهد شد!

آه خدایا قلبم خالیه مثل یه راهروی سرد و تاریک که انتهاش نامعلومه

چند بار باید از خودم معذرت بخوام که خیلی چیزا رو خراب کردم؟ چند بار باید حس غریبه بودن تو این زندگی بهم دست بده و بی هیچ گریزی تحملش کنم؟ چندبار باید از بی‌تعلقی خودم رو بین خیابونا سرگردون و بی‌هدف پیدا کنم؟ چند بارِ دیگه باید به تهِ همه چیز فکر کنم و بعد از آغازش سر در بیارم؟ چند بارِ دیگه از کلمات فرار کنم و بعد جلوشون به زانو در بیام؟ کلمات تو ذهنم میچرخن درحالی که به معانی شون توجهی ندارم کلمات تکرار میشن چرخ می‌خورن و محو میشن و دوباره ظاهر میشن بیش تر از همه « گم‌شده »

کاش میتونستم گاهی عمیق نباشم خدایا اشکم میاد از اینکه همه چیز رو برای خودم جدی کردم اشکم میاد از این همه عمیق بودن خسته شدم ازش واقعاً خسته شدم و همچنان بهش تمایل دارم