اینا همه دلایلی ان که چرا باید اینجا رو دیل بزنم و مرسی که به اثر پروانه ای اشاره کردی تا بیشتر عذاب وجدان بگیرم بابت حرفام😂

اشتراک گذاشتن با یه سری گوش شنوا فقط امید واهی ایجاد میکنه که داری شنیده میشی و این چیز خوبی نیست منم حرف مفیدی نمی‌زنم اینجا فقط همون چیزیه که تو بیو هست آرشیو لحظات گمشدگیم که دقیقاً هم نمیدونم آرشیو کردنش به چه دردیم میخوره ولی اکثر اوقات، کمی حس بهتری بهم میده اینجا باعث میشه خودم رو گول بزنم که اوضاع رو به راهه خب تا کی زهرای عزیز؟(آبویزلی اینجاشو با خودم هستم) در آخر شاید اگه بخوام مودب باشم باید بگم ممنون از توجه و اهمیت دادنت، ارزشمنده ولی من اینجا با حقیقتی رو به رو هستم که بالاتر گفتم

آیا نمی‌دانی هیچ خونی نیست که به رگ های مرده سر بزند..؟!

باید به واقعیت تن بدم تا تغییرش بدم و زمانِ کمی برای اینکار باقیه

به اندازه ی یه کامیون گریه دارم شاید بگین چرا کامیون چون سنگینه.

وقتی می‌میریم می‌فهمیم زندگی رو اشتباه فهمیده بودیم

+همه چیز ویران شده _بمون و دوباره بسازش!

در غلغله ی جمعی و تنها شده ای باز آنقدر که در پیرهنت نیز غریبی..

آخر چه امیدی به شب و روز جهان است؟ باید همه‌ی عمر، خودت را بفریبی

Tell me who l am, even if breakes my heart

وقتی بهم میگن برنامه ریزی‌‌ت واسه آینده چیه: